ပထမအကျော့မှာ ရှုံးပြီး ဒုတိယအကျော့မှာ ပြန်နိုင်ခဲ့တဲ့ လူလာ — ဘရာဇီးလ်ရဲ့ စတုတ္ထသက်တမ်း
အောက်တိုဘာ ၂၅ ရက် ည။ ဆောပိုလိုမြို့က ဟိုတယ်တစ်လုံးရှေ့။ လူအုပ်ကြီးက သီချင်းဆိုနေတယ်၊ ကားဟွန်းတွေ တီးနေတယ်၊ လက်နဲ့ "L" အမှတ်အသားကို မြှောက်ပြနေတယ်။ အထဲမှာတော့ အသက် ၈၀ အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး — မနက်ဖြန်ဆိုရင် ၈၁ နှစ်ပြည့်မယ့်သူ — စင်ပေါ်မှာ ရပ်ပြီး မိုက်ကို ကိုင်ထားတယ်။ သူ့နာမည်က လူးဝစ် အီနာစီယို လူလာ ဒါ ဆီလ်ဗာ။ ဘရာဇီးလ်သမ္မတ။ အခု စတုတ္ထသက်တမ်းမြောက် သမ္မတ ဖြစ်လာတော့မယ့်သူ။
သုံးပတ်အလိုမှာပဲ သူ ရှုံးနေခဲ့တယ်။ ပထမအကျော့မဲမှာ ပြိုင်ဘက် ဖလာဗီယို ဘိုလ်ဆိုနာရိုက မဲ ၂.၂ သန်းပိုရခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ ဒုတိယအကျော့မှာ လူလာ ပြန်နိုင်မယ်လို့ သေချာမပြောရဲဘူး။ ဒါပေမဲ့ ညက ရလဒ်က ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားတယ် — လူလာက မဲ ၅၁.၈ ရာခိုင်နှုန်းဝန်းကျင်နဲ့ နိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြိုင်ဘက်ထက် မဲ ၄.၄ သန်းခန့် ပိုရခဲ့တယ်။
ဒါက ရိုးရိုးအောင်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ၁၉၈၉ မှာ တိုက်ရိုက်သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ပြန်စတည်းက ပထမအကျော့မှာ ဒုတိယရခဲ့သူတစ်ဦး ဒုတိယအကျော့မှာ သမ္မတဖြစ်လာတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ ရှုံးနေတဲ့သူက ပြန်နိုင်ခဲ့တဲ့ ည။
ရှုံးနေတဲ့ သမ္မတတစ်ဦးရဲ့ သုံးပတ်
ပထမအကျော့ရလဒ်က လူလာရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ဖော်ပြခဲ့တယ်။ ဈေးနှုန်းတွေ မြင့်နေတာ၊ ရာဇဝတ်မှုတွေ များနေတာ၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုအပေါ် စိတ်ပျက်နေတာ — ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒါတွေက အကြီးဆုံးပြဿနာတွေ။ စစ်တမ်းတစ်ခုအရ ပြည်သူတွေရဲ့ ၂၈ ရာခိုင်နှုန်းက အကြမ်းဖက်မှုကို နိုင်ငံရဲ့ အကြီးဆုံးပြဿနာလို့ ပြောတယ်၊ ၂၂ ရာခိုင်နှုန်းက အကျင့်ပျက်ခြစားမှု၊ ၁၉ ရာခိုင်နှုန်းက စီးပွားရေးလို့ ပြောတယ်။
လူလာက အလုပ်လက်မဲ့နှုန်း နိမ့်နေတယ်၊ ငွေကြေးဖောင်းပွမှု လျော့နေတယ်လို့ ညွှန်ပြနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဈေးဝယ်ထွက်တိုင်း ဈေးကြီးနေတယ်လို့ ခံစားနေရတဲ့ အိမ်ထောင်စုတွေအတွက်တော့ အဲဒီဂဏန်းတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ပထမသက်တမ်းနှစ်ခုတုန်းက ကုန်စည်ဈေးတက်တဲ့ခေတ်မှာ သန်းပေါင်းများစွာကို ဆင်းရဲတွင်းက ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ လူလာတောင်၊ အခုအခါ "ဘာမှ တိုးတက်မလာဘူး" ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို ရင်ဆိုင်နေရတယ်။
ဘိုလ်ဆိုနာရိုဘက်ကလည်း အားသာချက်တွေ ရှိခဲ့တယ်။ အကြီးစားရာဇဝတ်ဂိုဏ်းတွေကို အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အဖြစ် သတ်မှတ်မယ်၊ အကျဉ်းထောင်တွေ ချဲ့မယ်၊ ရာဇဝတ်မှုအတွက် တာဝန်ယူရမယ့် အသက်ကို လျှော့ချမယ်လို့ သူ ကတိပေးခဲ့တယ်။ "ပြည်သူ့လုံခြုံရေးမှာ ကျွန်တော် ပြင်းထန်တယ်လို့ ထင်တဲ့သူတွေက ဘာမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး" လို့တောင် သူ ပြောခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအကျော့ သုံးပတ်အတွင်းမှာ ဇာတ်လမ်း ပြောင်းသွားတယ်။ လူလာဘက်က မဲဆွယ်စည်းရုံးမှုကို ပြန်လည်စုစည်းနိုင်ခဲ့တယ်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးမဲဆန္ဒရှင်တွေဆီမှာ။ ဘရာဇီးလ်မှာ မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ မဲဆန္ဒရှင်တွေရဲ့ ၅၃ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးက အမျိုးသမီးတွေ ဖြစ်တယ်။ အောက်တိုဘာလလယ် စစ်တမ်းတစ်ခုမှာ လူလာက အမျိုးသမီးတွေကြားမှာ ၄၉ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း ဦးဆောင်နေပြီး၊ ဘိုလ်ဆိုနာရိုက အမျိုးသားတွေကြားမှာ ဦးဆောင်နေတယ်။ နောက်ဆုံး စကားရည်လုပွဲမှာလည်း လူလာက ဘိုလ်ဆိုနာရိုကို သူ့ရဲ့ ငွေကြေးမှတ်တမ်းတွေ ဖွင့်ပြဖို့ စိန်ခေါ်ခဲ့သလို၊ ဘိုလ်ဆိုနာရိုဘက်ကလည်း လူလာကို အကျင့်ပျက်ခြစားမှုနဲ့ စွပ်စွဲခဲ့တယ်။ နှစ်ဖက်လုံး အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ခဲ့ကြတဲ့ ပွဲမှာ လူလာက နောက်ဆုံးမှာ အသာရသွားတယ်။
အောင်ပွဲမိန့်ခွန်းမှာ လူလာက ပြောတယ် — "ပြည်သူတွေ မဲပေးထွက်လာတာက ဒီမိုကရေစီကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အရေးကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့လို့ပါ။ ဒီနိုင်ငံက ဘယ်သူ့ရဲ့ ကိုလိုနီမှ ဖြစ်မခံပါဘူး" တဲ့။ လူငယ်တွေ လမ်းပေါ်ထွက်ပြီး ဒီမိုကရေစီကို ကာကွယ်ခဲ့တာကိုလည်း သူ ကျေးဇူးတင်တယ်။ "ကျွန်တော်တို့ ဒီနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်တဲ့ ပုံစံကို ပြောင်းလဲတော့မယ်။ ပြည်သူတွေကို ဆုံးဖြတ်ချက်တွေမှာ ပိုကြီးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍ ပေးတော့မယ်" လို့လည်း သူ ကတိပေးခဲ့တယ်။
မဲပေးချိန် နှစ်နာရီ တိုးခဲ့တဲ့ ည
ဒီရွေးကောက်ပွဲရဲ့ အငြင်းပွားစရာ အကြီးဆုံးအချက်က မဲပေးချိန်ပဲ။ မဲပေးတဲ့နေ့ ညနေ ၅ နာရီဝန်းကျင်၊ မဲရုံတချို့ ပိတ်တော့မယ့် အချိန်မှာ တရားရုံးချုပ်တရားသူကြီးတစ်ဦးက မဲပေးချိန်ကို နှစ်နာရီ တိုးပေးဖို့ အမိန့်ချလိုက်တယ်။ လူလာဘက်က သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အခက်အခဲတွေကြောင့် တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်၊ ဘိုလ်ဆိုနာရိုဘက်ကလည်း တောင်ပိုင်းမှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာလို့ မဲရုံသွားဖို့ ခက်ခဲနေတာကြောင့် တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ နှစ်ဖက်လုံး တောင်းဆိုခဲ့တဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပေမဲ့၊ အမိန့်ထွက်လာတဲ့ အချိန်က မဲရေတွက်နေပြီ ဖြစ်နေတာကြောင့် အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်လာတယ်။
ရလဒ်ထွက်ပြီးချင်း ဘိုလ်ဆိုနာရိုက လက်မခံဘူးလို့ ကြေညာတယ်။ "ဒီလို အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ဆိုရင် ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို အသိအမှတ်ပြုဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တရားစွဲမယ်။ ရွေးကောက်ပွဲကို ပယ်ဖျက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုမယ်" လို့ သူ ပြောတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီစိန်ခေါ်မှုက အောင်မြင်ဖို့ ခဲယဉ်းတယ်လို့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက ပြောတယ်။ မဲပေးချိန် တိုးပေးတာက တရားရုံးချုပ်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့ လုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ ဒေသအလိုက် ပြဿနာတွေကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာလို့ ဆိုတယ်။ ပြန်လည်ရေတွက်တာ ဒါမှမဟုတ် ရွေးကောက်ပွဲအသစ် ကျင်းပတာမျိုးကို ရဖို့ ဘိုလ်ဆိုနာရိုမှာ နေရာအနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်လို့ သုံးသပ်ကြတယ်။
ဒီအချက်က အရေးကြီးတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘိုလ်ဆိုနာရိုရဲ့ ဖခင်၊ သမ္မတဟောင်း ဂျိုင်းယာ ဘိုလ်ဆိုနာရိုက ၂၀၂၂ မှာ လူလာကို ရှုံးပြီးနောက် ရလဒ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံစည်ခဲ့တယ်ဆိုပြီး တရားရုံးက ပြစ်ဒဏ် ၂၇ နှစ် ချမှတ်ထားလို့ပဲ။ ဘရာဇီးလ်သမိုင်းမှာ အာဏာသိမ်းဖို့ ကြံစည်မှုနဲ့ ပြစ်ဒဏ်ခံရတဲ့ ပထမဆုံး သမ္မတဟောင်း ဖြစ်တယ်။ အခု သားဖြစ်သူက ရလဒ်ကို တရားဥပဒေလမ်းကြောင်းကနေ စိန်ခေါ်နေတယ် — လမ်းပေါ်ကနေ မဟုတ်ဘူး၊ တရားရုံးကနေ။ ဒါက ကွာခြားချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စိန်ခေါ်မှုကိုယ်တိုင်ကတော့ နိုင်ငံကို ကွဲနေဆဲဆိုတာ ပြနေတယ်။
ထရမ့်အတွက် သတင်းဆိုး — ဒါပေမဲ့ ဝါရှင်တန်က ဆက်လုပ်နေဦးမယ်
ဒီရလဒ်က အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်အတွက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတင်းဆိုးပဲ။ ဘိုလ်ဆိုနာရိုက သူ့ရဲ့ မိတ်ဆွေ၊ သူ့ရဲ့ မူဝါဒတွေနဲ့ သဘောတူတဲ့သူ ဖြစ်တယ်။ ဘိုလ်ဆိုနာရို နိုင်ခဲ့ရင် ထရမ့်အစိုးရက လက်တင်အမေရိကရဲ့ အကြီးဆုံး စီးပွားရေးငါးနိုင်ငံ — ဘရာဇီးလ်၊ အာဂျင်တီးနား၊ ကိုလံဘီယာ၊ ချီလီ၊ ပီရူး — အားလုံးမှာ သဘောတူတဲ့ အစိုးရတွေ ရှိမယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲက ဘရာဇီးလ်က အကြီးဆုံးနဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အပိုင်းဖြစ်တယ်။ ဘိုလ်ဆိုနာရိုက ထရမ့်ဖွဲ့ထားတဲ့ "အမေရိကတိုက် လုံခြုံရေးထီး" လို့ ခေါ်တဲ့ လုံခြုံရေးမဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲ ဝင်မယ်လို့လည်း မျှော်လင့်ခံခဲ့ရတယ်။
ထရမ့်ကိုယ်တိုင်က ဒီရွေးကောက်ပွဲမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ တရားဝင် ထောက်ခံမပြောခဲ့ဘူး။ မဲမပေးမီ သူက "စောင့်ကြည့်နေတယ်" လို့ပဲ ပြောတယ်။ ပထမအကျော့အပြီးမှာတော့ ဘိုလ်ဆိုနာရိုရဲ့ ရလဒ်ကို ချီးကျူးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တိုက်ရိုက် ထောက်ခံမှု မပေးခဲ့တာ သတိထားစရာပဲ — တိုက်ရိုက်ထောက်ခံမှုက လူလာဘက်ကို မဲတွေ တွန်းပို့ပေးနိုင်တယ်လို့ ကျွမ်းကျင်သူတချို့က ပြောတယ်။ လူလာဘက်ကလည်း မဲဆွယ်ကာလမှာ ဘိုလ်ဆိုနာရိုကို "ထရမ့်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်" လို့ ခေါ်ပြီး၊ အမေရိကန်က ဘရာဇီးလ်ကို သူ့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေအတွက် ကိုလိုနီလုပ်ချင်တယ်လို့ စွပ်စွဲခဲ့တယ်။
ရလဒ်အရ အမေရိကန်-ဘရာဇီးလ် ဆက်ဆံရေးက ခက်ခဲနေဦးမယ်။ အမေရိကန်က ဘရာဇီးလ်ကုန်ပစ္စည်းတွေအပေါ် လက်ရှိ ၂၅ ရာခိုင်နှုန်း အခွန် ကောက်နေတယ်။ အရင်က ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကောက်ခဲ့ဖူးတယ် — အဲဒီတုန်းက ဂျိုင်းယာ ဘိုလ်ဆိုနာရိုရဲ့ တရားစွဲဆိုမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ဆိုတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အမဲသား၊ ကော်ဖီ၊ ကိုကိုးလို လယ်ယာထွက်ကုန်တချို့အပေါ် အခွန်တွေ လျှော့ပေးခဲ့တယ်။ ဘိုလ်ဆိုနာရို နိုင်ခဲ့ရင် အခွန်လျှော့ဖို့ ဆွေးနွေးဖို့ ပိုလွယ်မယ်လို့ သူ့ညီဖြစ်သူက မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ အခု လူလာ ဆက်နေတာကြောင့် အဲဒီမျှော်လင့်ချက်က ဝေးသွားပြီ။ လူလာဘက်ကလည်း ထရမ့်နဲ့ လက်တွေ့ကျတဲ့ ဆက်ဆံရေး ထားမယ်လို့ ဆိုပေမဲ့၊ အခွန်ကိစ္စက ညှိနှိုင်းရခက်နေဦးမယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်ကိုလည်း မြင်ဖို့ လိုတယ်။ ဘရာဇီးလ်မှာ ဘယ်သူသမ္မတဖြစ်ဖြစ်၊ ဝါရှင်တန်က သူ့ရဲ့ ဒေသတွင်းမူဝါဒကို ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုတာ ရှင်းတယ်။ ဗင်နီဇွဲလားမှာ စစ်ရေးလုပ်ဆောင်မှု၊ ကယ်ရစ်ဘီယံမှာ မူးယစ်ဆေးသင်္ဘောတွေကို တိုက်ခိုက်မှု — ဒါတွေက ဘရာဇီးလ်သမ္မတရဲ့ သဘောထားကို စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ လူလာရဲ့ နိုင်ပွဲက ထရမ့်ရဲ့ မဟာမိတ်စုစည်းမှုကို ထိခိုက်စေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမေရိကန်ရဲ့ ဒေသတွင်း လွှမ်းမိုးမှုကိုယ်တိုင်ကို ရပ်တန့်စေတာ မဟုတ်ဘူး။
လက်တင်အမေရိကရဲ့ ညာဘက်လှိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့ မဲ
ဒီရလဒ်ရဲ့ ပိုကျယ်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်က လက်တင်အမေရိကရဲ့ နိုင်ငံရေးလှိုင်းနဲ့ ဆိုင်တယ်။ ၂၀၂၅ ဧပြီလကတည်းက အီကွေဒေါ၊ ဘိုလီးဗီးယား၊ ဟွန်ဒူးရပ်စ်၊ ချီလီ၊ ကော့စတာရီကာ၊ ကိုလံဘီယာ၊ ပီရူး — ဒီနိုင်ငံတွေမှာ ညာဘက် ဒါမှမဟုတ် အလယ်ညာဘက် ကိုယ်စားလှယ်တွေ ဆက်တိုက် နိုင်ခဲ့တယ်။ လူလာရဲ့ နိုင်ပွဲက အဲဒီလှိုင်းကို ဘရာဇီးလ်မှာ ရပ်တန့်လိုက်တယ်။ လက်ဝဲဘက်က ရှုံးနိမ့်နေတဲ့ အင်အားစု မဟုတ်သေးဘူးဆိုတာ ပြလိုက်တယ် — လှိုင်းရဲ့ မှားယွင်းတဲ့ ဘက်မှာ ရှိနေပေမဲ့၊ နိုင်ငံအများစုမှာ အရေးပါတဲ့ အင်အားစုအဖြစ် ကျန်နေသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ လူလာရဲ့ လေးကြိမ်မြောက် သက်တမ်းက အရင်သက်တမ်းတွေထက် ပိုခက်လိမ့်မယ်။ ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်မှာ ကွန်ဆာဗေးတစ်တွေက အင်အားကြီးနေတယ်။ မဲကလည်း ကျဉ်းတယ် — ၅၁.၈ ရာခိုင်နှုန်းဝန်းကျင်ဆိုတာ နိုင်ငံတစ်ဝက်နီးပါးက သူ့ကို မဲ မပေးဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ သူ ကတိပေးခဲ့တဲ့ "အုပ်ချုပ်ပုံကို ပြောင်းလဲမယ်" ဆိုတာကို ကွန်ဂရက်ကို ဖြတ်ပြီး လုပ်ရမယ်။ အဲဒါက လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။
တစ်ဖက်မှာလည်း လူလာရဲ့ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒက ရှင်းတယ် — နိုင်ငံတကာ အဖွဲ့အစည်းတွေမှာ လှုပ်ရှားမယ်၊ ကမ္ဘာ့တောင်ခြမ်းနိုင်ငံတွေနဲ့ ပိုနီးကပ်မယ်၊ တရုတ်နဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းထားမယ်။ တရုတ်က ဘရာဇီးလ်ရဲ့ အကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ဖက်ဖြစ်ပြီး၊ နှစ်နိုင်ငံလုံးက BRICS အဖွဲ့မှာ ပါဝင်တယ်။ ဘိုလ်ဆိုနာရိုက အမေရိကန်နဲ့ တရုတ်ကြားမှာ ဘက်မလိုက်ဘူးလို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့၊ အမေရိကန်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ကြိုဆိုမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။ လူလာကတော့ "မဟာမိတ်အဖြစ် ရွေးချယ်ဖို့" မဟုတ်ဘူး၊ "ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်ဖို့" ကို ရွေးတယ်။ အဲဒါကို သူက အချုပ်အခြာအာဏာလို့ ခေါ်တယ်။
ဒါဟာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ
ဘရာဇီးလ်ရွေးကောက်ပွဲက မေးခွန်းသုံးခုကို ချန်ထားခဲ့တယ်။
ပထမ — ဘိုလ်ဆိုနာရိုရဲ့ တရားစွဲဆိုမှုက ဘယ်လို အဆုံးသတ်မလဲ။ တရားရုံးလမ်းကြောင်းကနေ ရလဒ်ကို ပြောင်းနိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံရေးအရ မကျေနပ်ချက်ကို ဖော်ပြရုံပဲ ဖြစ်မလား။ တရားဥပဒေရဲ့ အဖြေက ဘရာဇီးလ်ဒီမိုကရေစီရဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို စမ်းသပ်လိမ့်မယ်။
ဒုတိယ — လူလာက ကတိပေးခဲ့တဲ့ "အုပ်ချုပ်ပုံအသစ်" ကို ကွန်ဆာဗေးတစ် ကွန်ဂရက်နဲ့ ဘယ်လို လုပ်မလဲ။ ပြည်သူကို ပိုကြီးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍ ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကတိက စကားအဆင့်မှာ ကျန်မလား၊ မူဝါဒအဖြစ် ပြောင်းမလား။
တတိယ — အမေရိကန်နဲ့ ဘရာဇီးလ်ကြား အခွန်နဲ့ ကုန်သွယ်ရေး ညှိနှိုင်းမှုက ဘယ်လို ဆက်ဖြစ်မလဲ။ လူလာက ထရမ့်နဲ့ လက်တွေ့ကျတဲ့ ဆက်ဆံရေး ထားမယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ "လက်တွေ့ကျတယ်" ဆိုတာ နှစ်ဖက်လုံးအတွက် အဓိပ္ပာယ် တူမလား။
ပထမအကျော့မှာ ရှုံးခဲ့တဲ့ အသက် ၈၀ အရွယ် သမ္မတတစ်ဦးက ဒုတိယအကျော့မှာ ပြန်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက နိုင်ငံရေးမှာ ပြန်လာနိုင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သလို၊ ဘရာဇီးလ်က ကွဲနေဆဲဆိုတဲ့ သတိပေးချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ အောင်ပွဲခံတဲ့ ညမှာ ဆောပိုလိုမှာ သီချင်းသံတွေ ညံနေချိန်မှာပဲ၊ ဘရာစီးလီးယားမှာတော့ တရားစွဲမယ်ဆိုတဲ့ ကြေညာချက်တစ်ခု ထွက်နေပြီ။
ဘရာဇီးလ်ရဲ့ စတုတ္ထသက်တမ်းက စတင်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထသက်တမ်းရဲ့ ဇာတ်လမ်းက အောင်ပွဲညမှာ ဆုံးမသွားတာ မဟုတ်ဘူး — အဲဒီညမှာ စတင်တာပဲ။
