အနိုင်ရသူမရှိတဲ့ မဲ — နေတန်ယာဟု ဆက်နေမလား၊ အစ္စရေးလ် ဘယ်ကိုသွားမလဲ
အောက်တိုဘာ ၂၇ ရက် ည၊ ဂျေရုဆလင်မြို့။ မဲရုံတွေ ပိတ်ပြီး နာရီအနည်းငယ်အကြာ၊ သန်းခေါင်ကျော်လို့ ၃ နာရီထိုးခါနီးမှ ဝန်ကြီးချုပ် ဘင်ဂျမင် နေတန်ယာဟုက လီကွတ်ပါတီဌာနချုပ်မှာ ပေါ်လာတယ်။ သူ့မျက်နှာမှာ အောင်ပွဲခံတဲ့ အပြုံး မရှိဘူး — ဒါပေမဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ အရိပ်လည်း မရှိဘူး။ "လီကွတ်က အကြီးဆုံးပါတီ ဖြစ်နေဆဲပါ။ ဒီအချက်မှာ အငြင်းပွားစရာ မရှိပါဘူး" လို့ သူ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ "ခိုင်မာတဲ့ လက်ယာအမျိုးသားအစိုးရ တစ်ရပ် ဖွဲ့စည်းရမယ်" လို့ တောင်းဆိုလိုက်တယ်။
အဲဒီညက အစ္စရေးလ်နိုင်ငံရေးရဲ့ အနှစ်သာရကို ဖော်ပြနေတယ် — ဘယ်သူမှ မနိုင်ဘူး၊ ဘယ်သူမှ မရှုံးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံးက ရှုံးနိမ့်သလို ခံစားနေရတယ်။
မဲရလဒ် — ၅၄ နှင့် ၆၅
မဲရေတွက်မှု ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ပြီးတဲ့အချိန်အထိ ပုံက ရှင်းနေတယ်။ နေတန်ယာဟုရဲ့ လက်ယာ၊ အစွန်းရောက် လက်ယာနဲ့ အလွန်အမင်း ဘာသာရေးပါတီတွေပါတဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က ၅၄ နေရာ ရမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားတယ်။ အစိုးရဖွဲ့ဖို့ လိုတဲ့ ၆၁ နေရာနဲ့ ၇ နေရာ လိုနေတယ်။ အရင်လွှတ်တော်မှာ သူ ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ ၆၈ နေရာပါ ညွန့်ပေါင်းအစိုးရနဲ့ ယှဉ်ရင် ၁၄ နေရာ ကျဆင်းသွားတာ။
တစ်ဖက်မှာ နေတန်ယာဟုကို ဆန့်ကျင်တဲ့အဖွဲ့တွေက စုစုပေါင်း ၆၅ နေရာအထိ ရမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ် — အများစုအတွက် လုံလောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ၆၅ နေရာက တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူး။ လက်ယာ၊ လက်ဝဲ၊ အလယ်အလတ်၊ ဂျူးပါတီနဲ့ အာရပ်ပါတီတွေ ရောထားတဲ့ အစုအဝေး။ အများစု ရှိပေမဲ့ အစိုးရ မဖွဲ့နိုင်တဲ့ အများစု။
ပါတီတစ်ခုချင်းအနေနဲ့ကြည့်ရင် လီကွတ်က ၂၅ နေရာနဲ့ အကြီးဆုံးပါတီ ဖြစ်နေဆဲ။ အတိုက်အခံခေါင်းဆောင် ဂါဒီ အိုင်ဇင်ကော့ရဲ့ ယာရှာပါတီက ၂၁ နေရာနဲ့ ဒုတိယ။ ဒါပေမဲ့ အစ္စရေးလ်နိုင်ငံရေးမှာ အကြီးဆုံးပါတီ ဖြစ်တာနဲ့ အစိုးရ ဖွဲ့နိုင်တာ မတူဘူး — ညွန့်ပေါင်းဖွဲ့နိုင်မှ အစိုးရ ဖြစ်တယ်။
အာရပ်မဲဆန္ဒရှင်တွေရဲ့ သမိုင်းဝင် ညလ
ဒီရွေးကောက်ပွဲရဲ့ တကယ့် ဇာတ်လိုက်က အာရပ်မဲဆန္ဒရှင်တွေပဲ။ မဲပေးသူ စုစုပေါင်း ၇၇ ဒသမ ၇ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိခဲ့တယ် — နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်အတွင်း အမြင့်ဆုံး။ အထူးသဖြင့် အာရပ်လူထုကြားမှာ မဲပေးမှု ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရှိခဲ့တယ်လို့ အာရပ်ပါတီတွေက ဆိုတယ်။ ခန့်မှန်းချက်တွေအရ အာရပ်ပါတီတွေက ၁၆ နေရာကနေ ၁၉ နေရာအထိ ရမယ် — သူတို့ရဲ့ သမိုင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရလဒ်။
ဘာကြောင့် ဒီလောက် မဲထွက်လာသလဲ။ အကြောင်းရင်းက ရှင်းတယ် — နေတန်ယာဟုရဲ့ ညွန့်ပေါင်းအစိုးရကို ဖြုတ်ချချင်တဲ့ ဆန္ဒ။ အဲဒီအစိုးရမှာ အဓိကနေရာယူထားတဲ့ ခက်ထန်တဲ့ ဝန်ကြီးတွေ — ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ဘီဇာလယ် စမော့ထရစ်နဲ့ အမျိုးသားလုံခြုံရေးဝန်ကြီး အိတမာ ဘင်ဂဗီးရ်။ ဘင်ဂဗီးရ် တာဝန်ယူတဲ့ ကာလမှာ အာရပ်ရပ်ကွက်တွေမှာ ရာဇဝတ်မှုနဲ့ လူသတ်မှုနှုန်းတွေ သိသိသာသာ မြင့်တက်ခဲ့တယ်လို့ ဝေဖန်ကြတယ်။
"ကျွန်တော်တို့ကို လျစ်လျူရှုလို့ မရတဲ့ နိုင်ငံရေးအင်အားတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီ" လို့ ပူးတွဲစာရင်း ဥက္ကဋ္ဌ ယူဆတ် ဂျာဘာရင်းက ပြောတယ်။ ရာအမ်စာရင်း ဥက္ကဋ္ဌ မန်ဆူး အာဘတ်စ်ကတော့ ပိုတိုက်ရိုက်ပြောတယ် — "ဒီစံချိန်တင် အောင်မြင်မှုက ဘင်ဂဗီးရ်နဲ့ စမော့ထရစ်နဲ့ အာရပ်လူထုကို လျစ်လျူရှုခဲ့တဲ့ အစိုးရတစ်ခုလုံးကြောင့်ပါ" တဲ့။
ဒါပေမဲ့ ဒီအောင်ပွဲမှာပဲ အတိုက်အခံအတွက် ပြဿနာတစ်ခု ပါလာတယ်။ အာရပ်မဲတွေက နေတန်ယာဟုကို အများစု မရအောင် တားဆီးပေးလိုက်ပေမဲ့၊ အိုင်ဇင်ကော့ အစိုးရဖွဲ့ဖို့လည်း အာရပ်ပါတီတွေရဲ့ ထောက်ခံမှု လိုအပ်နေပြီ။
အိုင်ဇင်ကော့ရဲ့ ပိတ်ဆို့နေတဲ့ လမ်း
အိုင်ဇင်ကော့က စစ်တပ်ရဲ့ အကြီးဆုံး ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း — ဂါဇာမှာ စစ်တိုက်ရင်း သားတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူ။ မဲရုံပိတ်တဲ့ ညက တဲလ်အဗစ်မှာ သူ ပြောခဲ့တယ်။ "သမိုင်း ရေးထိုးလိုက်ပြီ။ ပြည်သူတွေက အပြောင်းအလဲကို မဲပေးခဲ့ကြတယ်။ ကျရှုံးတဲ့ ညွန့်ပေါင်းအစိုးရက ပြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ" တဲ့။ ပြီးတော့ "ထိုက်တန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဆိုရင် ဒီနေ့ပဲ နိုင်ငံရေးကနေ အနားယူရမယ်" လို့ နေတန်ယာဟုကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အစိုးရဖွဲ့ရေး လမ်းက ပိတ်ဆို့နေတယ်။ အိုင်ဇင်ကော့က ညွန့်ပေါင်းပါတနာတိုင်းအတွက် စည်းကမ်းတွေ ချမှတ်ထားတယ် — အစ္စရေးလ်ကို ဂျူးနိုင်ငံအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရမယ်၊ ဟားမတ်စ်ကို ဖျက်သိမ်းရမယ့် အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရမယ်တဲ့။ အာရပ်လွှတ်တော်အမတ်အများစုက ဒီစည်းကမ်းတွေကို လက်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အတိုက်အခံမဟာမိတ်တွေထဲက အဗစ်ဒေါ် လီဘာမန်နဲ့ နတ်ဖ်တာလီ ဘန်းနက်တို့ကလည်း အာရပ်ပါတီတွေနဲ့ အစိုးရဖွဲ့ဖို့ လုံးဝ ငြင်းထားတယ်။
ဒါကြောင့် ဂဏန်းသင်္ချာက ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖန်တီးနေတယ်။ နေတန်ယာဟုကို ဆန့်ကျင်သူ အများစု ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအများစုက အတူတူ အစိုးရ မဖွဲ့နိုင်ဘူး။
အီရန်နဲ့ ဘာဆိုင်လဲ — ရွေးကောက်ပွဲနှစ်ခုကြားမှာ ညပ်နေတဲ့ စစ်ပွဲအချိန်ဇယား
ဒီရွေးကောက်ပွဲက ဘာကြောင့် ကမ္ဘာအတွက် အရေးကြီးသလဲဆိုတာ နားလည်ဖို့၊ ပြီးခဲ့တဲ့ သီတင်းပတ်က အခြေအနေကို ပြန်ကြည့်ရမယ်။ အမေရိကန်နဲ့ အစ္စရေးလ်စစ်တပ်တွေ နိုဝင်ဘာ ၃ ရက် အမေရိကန်ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲအပြီးမှာ အီရန်ကို ပြန်တိုက်ဖို့ အစီအစဉ်တွေ ရေးဆွဲနေတယ်လို့ သတင်းတွေ ထွက်ခဲ့တယ်။ အချိန်ဇယားက ရွေးကောက်ပွဲနှစ်ခုကြားမှာ ညပ်နေတယ် — အောက်တိုဘာ ၂၇ ရက် အစ္စရေးလ်ရွေးကောက်ပွဲနဲ့ နိုဝင်ဘာ ၃ ရက် အမေရိကန်ရွေးကောက်ပွဲ။
အခု ပထမရွေးကောက်ပွဲ ပြီးသွားပြီ — ဒါပေမဲ့ အစိုးရအသစ် မထွက်လာဘူး။ နေတန်ယာဟုက ညွန့်ပေါင်းညှိနှိုင်းမှုတွေ ဆက်လုပ်နေတဲ့ ကာလအတွင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ၂၀၂၇ မှာ ရွေးကောက်ပွဲအသစ် ကျင်းပတဲ့အထိ၊ အိမ်စောင့်အစိုးရ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ဆက်နေမယ်။
ဒါက မဲရုံပိတ်တဲ့ ညမှာ နေတန်ယာဟု ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို ပိုအရေးကြီးစေတယ်။ သူက အမေရိကန်သမ္မတ ထရမ့်နဲ့အတူ အီရန်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို "တစ်ခါတည်း အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားဖို့ သမိုင်းဝင် အခွင့်အလမ်း" ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ အိမ်စောင့်အစိုးရ ဝန်ကြီးချုပ်တစ်ယောက်က စစ်ပွဲအကြီးစား ဆင်နွှဲဖို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်သလား — ဒါက မေးခွန်းတစ်ခု။ အိုင်ဇင်ကော့ကလည်း သတိပေးထားတယ် — နေတန်ယာဟုက နိုင်ငံရေးအကျိုးအတွက် လုံခြုံရေးကိစ္စကို အသုံးချနိုင်တယ်တဲ့။
ရေနံဈေးကလည်း ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေဆဲ။ အောက်တိုဘာ ၂၈ ရက် နံနက်ပိုင်းမှာ ဘရန့်ရေနံစိမ်း တစ်စည်ကို ဒေါ်လာ ၁၁၅ အထိ တက်သွားတယ်။ မဲရလဒ် မရှင်းမလင်းဖြစ်နေတာက ဈေးကွက်ကို စိုးရိမ်စိတ် ထပ်ထည့်ပေးနေတယ်။
နောက်ဘာဖြစ်မလဲ
အခု လုပ်ငန်းစဉ်က သမ္မတ အိုင်ဇက် ဟာဇော့ဂ်ဆီ ရောက်သွားပြီ။ သူက လွှတ်တော်ပါတီတွေနဲ့ တစ်ဖွဲ့ချင်း တွေ့ဆုံပြီး ဘယ်သူ့ကို အစိုးရဖွဲ့ခိုင်းရမလဲ ဆုံးဖြတ်ရမယ်။ အကြီးဆုံးပါတီရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရမယ်လို့ မသတ်မှတ်ထားဘူး — ၆၁ နေရာ စုနိုင်ခြေ အများဆုံးသူကို ရွေးရမယ်။
အစိုးရဖွဲ့ခိုင်းခံရသူက ၂၈ ရက် ရမယ်၊ လိုအပ်ရင် ၁၄ ရက် ထပ်တိုးလို့ရတယ်။ မအောင်မြင်ရင် တာဝန်က နောက်တစ်ယောက်ဆီ ကူးမယ်။ အဲဒီလူလည်း မအောင်မြင်ရင် လွှတ်တော်က ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက် တင်ရမယ်။ အဲဒါလည်း မရရင် ရွေးကောက်ပွဲအသစ် အလိုအလျောက် ကျင်းပရမယ်။
ဟာဇော့ဂ်က နေတန်ယာဟုနဲ့ အိုင်ဇင်ကော့တို့ ညီညွတ်ရေးအစိုးရ ဖွဲ့ဖို့ တွန်းအားပေးနိုင်တယ် — ဒါပေမဲ့ အိုင်ဇင်ကော့က နေတန်ယာဟုနဲ့ အတူထိုင်ဖို့ ငြင်းထားပြီး၊ နေတန်ယာဟုကလည်း အရင်က ဒီလို သဘောတူညီချက်တွေကို ချိုးဖောက်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းရှိတယ်။
ဒါဟာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ
ဒီရွေးကောက်ပွဲက အစ္စရေးလ်ပြည်သူတွေ ဘာကို လိုချင်သလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြလိုက်တယ် — နေတန်ယာဟုရဲ့ အစိုးရကို မလိုချင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အစားထိုးမယ့် အစိုးရကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရွေးခဲ့ဘူး။ ရလဒ်က "မဲဆန္ဒရှင်တွေက ပြောင်းလဲမှုကို တောင်းဆိုလိုက်ပြီး၊ စနစ်က ပြောင်းလဲမှုကို မပေးနိုင်တဲ့" အခြေအနေ။
ဒါက အစ္စရေးလ်အတွက်တင် ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ အိမ်စောင့်အစိုးရ ဝန်ကြီးချုပ်တစ်ယောက်၊ မရှင်းမလင်းတဲ့ နိုင်ငံရေးအနာဂတ်၊ ပြီးတော့ အီရန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အစီအစဉ်တွေ စားပွဲပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ အချိန်မှာ — အရှေ့အလယ်ပိုင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ တည်ငြိမ်မှုက အစ္စရေးလ်ရဲ့ ညွန့်ပေါင်းညှိနှိုင်းမှုတွေပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်။
မဲရုံပိတ်တဲ့ ညက နေတန်ယာဟု ပြောခဲ့သလို — လီကွတ်က အကြီးဆုံးပါတီ ဖြစ်နေဆဲ။ ဒါပေမဲ့ အကြီးဆုံးပါတီ ဖြစ်တာနဲ့ အုပ်ချုပ်နိုင်တာ မတူဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၂၃ အောက်တိုဘာ ၇ ရက်ကတည်းက စစ်ပွဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှာ၊ အဲဒီကွာခြားချက်က ကမ္ဘာအတွက် အရေးကြီးတဲ့ ကွာခြားချက်တစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။
ရွေးကောက်ပွဲ ပြီးသွားပြီ။ အစိုးရကတော့ မပြီးသေးဘူး။ အဲဒီကြားကာလမှာပဲ — အီရန်အရေး၊ ရေနံဈေး၊ ဒေသတွင်း တည်ငြိမ်မှုအားလုံး စောင့်ဆိုင်းနေရတယ်။
