ဘင်ဂျမင် နေတန်ယာဟု၏ ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေညီလာခံမိန့်ခွန်း (အပြည့်အစုံ) — မြန်မာဘာသာပြန်
ဘင်ဂျမင် နေတန်ယာဟု၏ ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေညီလာခံမိန့်ခွန်း (အပြည့်အစုံ) — မြန်မာဘာသာပြန်
မိန့်ခွန်းအကြောင်း: ၈၁ ကြိမ်မြောက် ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေညီလာခံ၊ ၂၀၂၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၄ ရက်၊ နယူးယောက်မြို့။ အောက်ပါစာသားသည် အစ္စရေးဝန်ကြီးချုပ်ရုံးက ထုတ်ပြန်သော မိန့်ခွန်းစာသား (JNS မှတစ်ဆင့်) ကို မြန်မာလို အပြည့်အစုံ ဘာသာပြန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"သမ္မတကြီးခင်ဗျာ၊
မစတင်မီ ကြေညာချက်တစ်ခု အမြန်ပြောပါရစေ —
ဒီခန်းမထဲကနေ ထွက်မသွားရသေးတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားမဲ့ သူရဲဘော်တွေ ရှိသေးရင် အခုပဲ ထွက်သွားကြပါ။ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။
အမျိုးသမီးအမျိုးသားများခင်ဗျာ၊
လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၄ နှစ်က ဒီစင်မြင့်ပေါ်မှာ ရပ်ပြီး အနီရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲခဲ့ပါတယ်။
အစ္စရေးကို ဖျက်ဆီးဖို့ရည်ရွယ်တဲ့ နျူကလီးယားဗုံးတွေ၊ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ နျူကလီးယားလက်နက်တွေ တီထွင်ဖို့ အီရန်ရဲ့ လူသတ်အကြမ်းဖက်အာဏာရှင်စနစ်ကို တားဆီးမယ်လို့ ကတိပြုခဲ့ပါတယ်။
အဲဒါကို ကျွန်တော်တို့ အတိအကျ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
အခု အံ့အားသင့်စေမယ့်အရာတစ်ခု ပြောပါရစေ။
အီရန်ရဲ့ နျူကလီးယားစက်ရုံတွေကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရတာက ခက်ခဲပါတယ်။ တကယ်ခက်ခဲခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရသမျှထဲမှာ အလွယ်ကူဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါကို မလုပ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့အားလုံး သေကုန်မှာမို့ပါ။
အခု အလွန်အမင်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတဲ့ အချက်ကို ကြားချင်ပါသလား။
မိမိကိုယ်ကို ခုခံကာကွယ်ရာမှာ အစ္စရေးဟာ ဒီခန်းမထဲကနေ ခုနကပဲ ထွက်သွားကြတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေရဲ့ နိုင်ငံတော်တော်များများကိုပါ ခုခံကာကွယ်ပေးနေတာပါ။
တကယ်တော့ သူတို့ခေါင်းဆောင်တော်တော်များများက အီရန်ရဲ့ နျူကလီးယားလက်နက်တွေကို ဖျက်ဆီးပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ကို တိတ်တဆိတ် ကျေးဇူးတင်ကြတယ်ဆိုတာ သိစေချင်ပါတယ်။
ဒီထက်ပိုပြီး စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ နှစ်ဖက်လိမ်လည်မှုကို စိတ်ကူးကြည့်ဖို့ ခက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါအတိအကျပါပဲ။
ဖျက်ဆီးခံရမယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ပါဘူး။
၁၉၆၇ ခုနှစ် ဇွန်လ ၅ ရက်နေ့မှာ အစ္စရေးဟာ ကျွန်တော်တို့ကို ဖျက်ဆီးမယ်လို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကြိမ်းမောင်းခဲ့တဲ့ ရန်သူတွေဝိုင်းရံခံနေရပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဂျူးလူမျိုးတို့ရဲ့ သမိုင်းဝင်ဇာတိမြေရဲ့ နှလုံးသားဖြစ်တဲ့ ဂျူးဒီးယား-ဆာမာရိယားမှာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဂါဇာမှာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဂိုလန်ကုန်းမြင့်မှာ မရှိခဲ့ပါဘူး။
အယ်လ်-ရှာရာခင်ဗျား၊ ဂျူးလူမျိုးတွေဟာ မောရှေခေတ်ကတည်းက ဂိုလန်ကုန်းမြင့်မှာ နေထိုင်လာခဲ့ကြတာကို သိထားသင့်ပါတယ်။ သမ္မာကျမ်းစာမှာ ဖတ်နိုင်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်၊ ၁၉၆၇ ခုနှစ် ခြောက်ရက်စစ်ပွဲ မတိုင်မီ ညအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဒီနေရာတွေထဲက ဘယ်နေရာမှာမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ အာရပ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးရဲ့ မြေဧရိယာရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်နဲ့ညီမျှတဲ့ မြေကွက်သေးသေးလေးပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့ကြတာပါ — အခုထိလည်း အဲဒီလိုပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့က အစ္စရေးကို ကိုလိုနီဝါဒီလို့ စွပ်စွဲကြတယ်။ ဘယ်လိုကိုလိုနီဝါဒလဲ။
ပြီးတော့ ဘယ်သူတွေက စွပ်စွဲနေကြတာလဲ။ သူတို့ထဲမှာ ဗြိတိန်နဲ့ ပြင်သစ်က လူတွေပါဝင်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်အလို့ငှာ၊ ဒီအသုံးအနှုန်းကို သူတို့ကိုယ်တိုင် တီထွင်ခဲ့တာပါ။ သူတို့ရဲ့ ကိုလိုနီတွေဟာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံခဲ့ပါတယ်။
ကိုလိုနီဝါဒတဲ့လား... တော်လောက်ပါပြီ... နောက်ထပ်လိမ်လည်မှုတစ်ခု။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ ဒီကမ္ဘာမြေပေါ်က မြေကွက်သေးသေးလေးပေါ်မှာ — အနောက်ဘက်ကမ်းမရှိ၊ ဂါဇာမရှိ၊ ဂိုလန်ကုန်းမြင့်မရှိ — ဒီတစ်ခုတည်းသော ဂျူးနိုင်ငံတော်ရဲ့ ရှင်သန်မှုသာ ရှိခဲ့ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီပဋိပက္ခဟာ ဒါအကြောင်းပါပဲ။ နယ်မြေတွေအကြောင်းမဟုတ်ပါဘူး။ နယ်နိမိတ်ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဂျူးနိုင်ငံတော်အကြောင်းပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ အာရပ်စစ်တပ် သုံးခုက ဖျက်ဆီးမယ့်အန္တရာယ်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်ခံနေရပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ အစ္စရေးလူမျိုးတွေ ဘာလုပ်နေခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ သိပါသလား။ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ သေဆုံးသူတွေအတွက်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သေဆုံးသူတွေကို မြှုပ်နှံဖို့အတွက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သင်္ချိုင်းတွင်းတွေ တူးနေခဲ့ကြပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်ဟာ ဖီလာဒဲလ်ဖီးယားက အစ္စရေးအထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ပါ။
စစ်ပွဲမဖြစ်ခင် ငါးရက်အလိုမှာ အစ္စရေးကို ပြန်ပျံခဲ့ပါတယ်။
လုံးဝမှောင်မိုက်နေတဲ့ တိုင်းပြည်တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။
အစ္စရေးဟာ ထိခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေခဲ့ပါတယ်။
အစ်ကို ဂျိုနသန်၊ ယောနီကို တွေ့ဖို့ ပြန်လာခဲ့တာပါ။
သူက အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ် လေထီးတပ်အရာရှိတစ်ယောက်ပါ။ ကျန်တပ်မတော်နည်းတူ သူ့တပ်စုလည်း လှုပ်ရှားဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ သူ့ကို ရှာဖို့ သွားခဲ့ပါတယ်။ လေထီးတပ်သားတွေက ရမ်လေအနီးက လိမ္မော်ဥယျာဉ်တွေထဲက စခန်းတွေမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။ ဒါနဲ့ အဲဒီကို သွားပြီး စစ်သားအချို့ကို မေးခဲ့ပါတယ် — "ယောနီ နေတန်ယာဟု ဘယ်မှာလဲ သိလား" "မသိဘူး"။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်က "အော်၊ လူငယ်လေးကို ပြောတာလား။ ဟုတ်တယ်၊ နောက်ဥယျာဉ်မှာ ရှိတယ်" တဲ့။
ဒါနဲ့ အဲဒီကို သွားခဲ့ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ရုတ်တရက် သစ်ပင်တန်းရှည်ရဲ့ အဆုံးမှာ အစ်ကိုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
သူ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။
"ဘီဘီ" တဲ့၊ "မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ" တဲ့။
ကျွန်တော်တို့ ပြေးပြီး ဖက်ထားကြပါတယ်။
စစ်တပ်စတိုင် ကော်ဖီတစ်ခွက်သောက်ရင်း ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ မေးခွန်း၊ လူတိုင်းစိတ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ မေးခွန်းကို မေးခဲ့ပါတယ်။
"ဒါဆို ယောနီ" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်၊ "ဘာဖြစ်လာမှာလဲ"
သူ ခဏရပ်သွားပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်တဲ့စကားကို ပြောခဲ့ပါတယ်။
"ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ရမှာပါ" တဲ့။ "ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး" တဲ့။
အဲဒီစကားတွေကို မနေ့ကလိုပဲ မှတ်မိနေပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ရမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။
ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ရခဲ့ပါတယ်။
ကိုးနှစ်အကြာမှာ ပါလက်စတိုင်းအကြမ်းဖက်သမားတွေက အစ္စရေးကို ဦးတည်နေတဲ့ ခရီးသည်တင်လေယာဉ်တစ်စီးကို ပြန်ပေးဆွဲခဲ့ပါတယ်။ ယူဂန်းဒါနိုင်ငံ အန်တက်ဘီကို ခေါ်သွားခဲ့ကြပါတယ်။
နာဇီတွေနည်းတူ အကြမ်းဖက်သမားတွေက ဂျူးခရီးသည်တွေ — အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ ကလေး၊ မွေးကင်းစတွေ — ကို ရွေးထုတ်ခဲ့ပါတယ်။ ပါလက်စတိုင်းအကြမ်းဖက်သမားတွေကို အစ္စရေးက မလွှတ်ပေးရင် သူတို့အားလုံးကို သတ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကြပါတယ်။
ပြီးတော့ ၁၉၇၆ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၄ ရက်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နှစ် ၂၀၀ ပြည့်နေ့မှာ ခေတ်သစ်သမိုင်းရဲ့ အထင်ရှားဆုံး ကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်တွေထဲက တစ်ခုမှာ ယောနီဟာ သူ့ရဲ့ရဲရင့်တဲ့စစ်သားတွေကို အာဖရိကရဲ့ နှလုံးသားဆီ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့ပါတယ်။
အံ့ဖွယ်နည်းနဲ့ သူတို့ဟာ ဂျူးဓားစာခံ ၁၀၃ ယောက်ကို ကယ်တင်ပြီး အားလုံးကို အိမ်ပြန်ခေါ်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်၊ တစ်ယောက်မကျန်။
ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်တဲ့အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ အစ်ကို၊ စစ်ဆင်ရေးမှာ ကျဆုံးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော စစ်သားဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
သူ ကျဆုံးခဲ့တဲ့နေရာမှာ ယောနီရဲ့ ရုပ်တုကို မကြာသေးမီက စိုက်ထူပေးခဲ့တဲ့အတွက် ယူဂန်းဒါကို ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်။
မိတ်ဆွေများခင်ဗျာ၊
ယောနီရဲ့စကားတွေဟာ နှစ်ငါးဆယ်ကျော်ကြာခဲ့ပြီးတဲ့ အဲဒီအချိန်ကလိုပဲ ဒီနေ့မှာလည်း မှန်ကန်နေဆဲပါ။
ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ရမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။
၂၀၂၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၇ ရက် — အစ္စရေးသမိုင်းရဲ့ အမှောင်မိုက်ဆုံးနေ့ — တုန်းကထက် ဒါကို ဘယ်အချိန်မှာမှ ပိုထင်ရှားစွာ ပြသခဲ့တာ မရှိပါဘူး။
အဲဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်နေ့မှာ ပါလက်စတိုင်းအကြမ်းဖက်သမား ထောင်နဲ့ချီဟာ ဂါဇာကနေ အစ္စရေးထဲကို ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့ကြပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ဂါဇာမှာ အစ္စရေးလူမျိုး တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူးဆိုတာ သိစေချင်ပါတယ်။ အရပ်သားလည်း မရှိ၊ စစ်သားလည်း မရှိ။ တစ်ယောက်မှ မရှိ။
ဒါဟာ လုံးဝ အရေးမပါခဲ့ပါဘူး။
ဟားမတ်စ်အကြမ်းဖက်သမားတွေဟာ ဟိုလိုကော့စ်နောက်ပိုင်း ဂျူးတွေအပေါ် အဆိုးရွားဆုံး သတ်ဖြတ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြပါတယ်။
သူတို့ဟာ အိမ်တစ်အိမ်ချင်းဝင်ပြီး အစ္စရေးအရပ်သားတွေကို အနီးကပ် ပစ်သတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ရက်စက်ယုတ်မာတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ သတ်ဖြတ်နေတာကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ရင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။
ပြီးတော့ သူတို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ ဘယ်သူတွေလဲ။ သူတို့ရဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေဖြစ်တဲ့ အစ္စရေးလူမျိုးတွေပါပဲ — သူတို့ကို အလုပ်ပေးခဲ့သူတွေ၊ ဂါဇာနယ်စပ်မှာ ပါလက်စတိုင်းကလေးတွေကို ကောက်ယူပြီး ကင်ဆာကုသမှုအတွက် အစ္စရေးဆေးရုံတွေကို မောင်းပို့ပေးခဲ့သူတွေ၊ ပြီးတော့ ပြန်ခေါ်လာပေးခဲ့သူတွေပါ။
ဒီလို ရက်စက်ယုတ်မာမှုကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါသလား။
ဒီဟားမတ်စ်ရက်စက်ယုတ်မာကောင်တွေဟာ ဟိုလိုကော့စ်ကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ မွေးကင်းစကလေးတွေကို သူတို့မိဘတွေရှေ့မှာ အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမျိုးသားတွေကို ခေါင်းဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ရက်ရက်စက်စက် မုဒိမ်းကျင့်ပြီး ပြီးတော့ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။
စုစုပေါင်း အဲဒီနေ့မှာ အစ္စရေး ၁,၂၀၀ ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။
လူဦးရေ ၁၀ သန်းရှိတဲ့ တိုင်းပြည်အတွက် ဒါဟာ ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ အသိပေးချင်ပါတယ်။ အချိုးအစားအရ ဒါဟာ ၂၄ နာရီမပြည့်မီမှာ အပြစ်မဲ့ အမေရိကန် ၄၀,၀၀၀ သတ်ဖြတ်ခံရတာနဲ့ ညီမျှပါတယ်။ ဒါဟာ ၉/၁၁ ရဲ့ ၁၆ ဆ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေရာနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ၉/၁၁ ဆယ့်ခြောက်ခုပါ။
အမှောင်မိုက်ဆုံးနေ့မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရန်သူတွေက ကျွန်တော်တို့ ပြိုလဲမယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မပြိုလဲခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီအစား ခြင်္သေ့တွေလို ထပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်တာမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူရဲကောင်းစစ်သားတွေဟာ မျက်နှာစာ ခုနစ်ခုပါတဲ့ စစ်ပွဲမှာ နေ့တိုင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။
နယူးဂျာစီပြည်နယ်အရွယ် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်က သုံးနှစ်တာ မျက်နှာစာခုနစ်ခုပါတဲ့ စစ်ပွဲကို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်ဆိုတာ တခြားဘယ်တိုင်းပြည်ကို သိပါသလဲ။
မျက်နှာစာ ခုနစ်ခု — ဟားမတ်စ်၊ ဟစ်ဇ်ဘိုလာ၊ ဟူသီ၊ အီရန်၊ အီရတ်က လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တွေ၊ ဆီးရီးယားက လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တွေ၊ ဂျူးဒီးယား-ဆာမာရိယားက ပါလက်စတိုင်းအကြမ်းဖက်သမားတွေ။ သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ကနေ ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပါတယ်။
သူတို့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြိုလဲမယ့်အစား သူတို့အားလုံးကို ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်ချက်တွေ ပေးခဲ့လို့ပါ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အမေရိကန်မိတ်ဆွေတွေနဲ့အတူ အီရန်ရဲ့ ကြည်းတပ်၊ ရေတပ်၊ လေတပ်နဲ့ နျူကလီးယားစက်ရုံတွေကို ချေမှုန်းခဲ့ပါတယ်။
အစ္စရေးက ဟားမတ်စ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်ခဲ့ပါတယ်။ ဟစ်ဇ်ဘိုလာကို အပြင်းအထန် ရိုက်ချိုးခဲ့ပါတယ်။
ဘီပါ (pager) တွေကို မှတ်မိပါသလား။ ဒါကို ပြောနိုင်ပါတယ် — ဟစ်ဇ်ဘိုလာကတော့ သေချာပေါက် မှတ်မိနေမှာပါ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရပ်သားတွေကို ချိန်ရွယ်ထားတဲ့ ဟစ်ဇ်ဘိုလာရဲ့ ဒုံးကျည် ၁၅၀,၀၀၀ ပါတဲ့ ကြီးမားတဲ့ လက်နက်တိုက်ရဲ့ အများစုကို ဘာဖြစ်သွားတယ်ထင်ပါသလဲ။
ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။
ဟစ်ဇ်ဘိုလာရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ — သေဆုံးကုန်ပါပြီ။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ် — ကျိုးပဲ့သွားပါပြီ။
အကြမ်းဖက်သမားခေါင်းဆောင်တွေ၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အဆိုးရွားဆုံး လူသတ်သမားတွေ — အစ္စရေးလူမျိုးတွေကိုသာမက အမေရိကန်တွေ၊ ဗြိတိသျှတွေ၊ နိုင်ငံပေါင်းများစွာက နိုင်ငံသားတွေကို သတ်ခဲ့သူတွေ — ခါမေနေ၊ ဒီးဖ်၊ ဆင်ဝါး၊ ဟာနီယေး၊ နက်စ်ရာလာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အကြမ်းဖက်သမား ထောင်နဲ့ချီလည်း အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။
ကျန်ရှိနေတဲ့ အကြမ်းဖက်သမားတွေက ပြန်လည်စုစည်းဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြပါတယ်။ နေ့တိုင်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြည်သူတွေကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပါတယ်။
အထူးသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သမိုင်းဝင်ဇာတိမြေဖြစ်တဲ့ ဂျူးဒီးယားမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြည်သူတွေကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပါတယ်။ စကားမစပ်၊ "ဂျူး" ဆိုတဲ့စကားလုံးဟာ အဲဒီကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ။ ဂျူးဒီးယား — အဲဒါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြေပါ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပါတယ်၊ လမ်းတွေပေါ်မှာ မောင်းနေတဲ့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ မိသားစုတွေကို တစ်နှစ်ကို ကြိုးစားမှု ထောင်နဲ့ချီပါ။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတွေကို ပစ်ခတ်ကြပါတယ်။ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ပစ်ခတ်ကြပါတယ်။
ဒါတွေထဲက တစ်ခုမှ နိုင်ငံတကာသတင်းစာတွေ ဒါမှမဟုတ် ဆိုရှယ်မီဒီယာမှာ ဖော်ပြတာ မရှိပါဘူး။ တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး။ သူတို့ ဖော်ပြတာက လူငယ်ဒုစရိုက်ကောင်လေးတစ်စု၊ အရေအတွက် ၁၅၀ ခန့် — ကျောက်ခဲနဲ့ ပစ်ပေါက်သူတွေ၊ သံလွင်ပင်တွေကို ခုတ်လှဲသူတွေ။ တခါတရံ မီးရှို့သူတွေ။ ဒါကို ကျွန်တော် လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင်တရားစီရင်တာကို သည်းမခံနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဥပဒေစိုးမိုးတဲ့ တိုင်းပြည်ပါ။ ဒါကြောင့် ရှင်ဘတ်ကို သူတို့အပေါ် တာဝန်ပေးထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို သူတို့က အခြေချနေထိုင်သူတွေရဲ့ အကြမ်းဖက်မှုလို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ တစ်နှစ်မှာ သေဆုံးသူအရေအတွက်ကရော။ နှစ်ယောက် သုံးယောက်လောက်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကို ဆွေးနွေးနေတဲ့ ကာလတစ်ခုလုံးမှာ သေဆုံးသူ နှစ်ယောက် သုံးယောက်လောက်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်တဲ့ အခြေချနေထိုင်သူတွေ၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့လူတွေ၊ ဥပဒေကို လိုက်နာတဲ့လူတွေအပေါ် အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှု ထောင်နဲ့ချီနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ဘယ်လောက်တောင် လွဲမှားနေလဲ။ ဒါဟာ စွဲလမ်းမှုတစ်ခုပါ။ ဒီဆွေးနွေးမှုကို ဒီမှာ ကြားနေရပါတယ်။ တိုင်းပြည်ခေါင်းဆောင်တွေက ဒါကို တကယ်ဆွေးနွေးနေကြပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါကို အရေးကြီးတယ်ဆိုပြီး ပြောကြပါတယ်။ "အခြေချနေထိုင်သူတွေရဲ့ အကြမ်းဖက်မှုကို ကျွန်တော်တို့ သည်းမခံနိုင်ဘူး" တဲ့။ သင်တို့ ဘာပြောနေမှန်း မသိပါဘူး။
နားထောင်ပါ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က... ဒါကို လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အီမန်နျူရယ် မက်ခရွန်ကို ပြောတာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်က ပြင်သစ်နိုင်ငံသား နေတန်နယ် ရှူကရွန်ဟာ အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ် သားနဲ့အတူ စမ်းချောင်းတစ်ခုကို သွားလည်စဉ် ပစ်သတ်ခံခဲ့ရပါတယ်၊ ကလေး ခြောက်ယောက်ရဲ့ ဖခင်ပါ။ ဂျူးဒီးယားနဲ့ ဆာမာရိယားက ဟားမတ်စ်အကြမ်းဖက်သမားတစ်ယောက်က လာပြီး သူ့ကို အနီးကပ် ပစ်ခတ်ခဲ့ပါတယ်။ သူ ပြောခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးစကားက "ပြေး၊ ပြေး၊ သား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကယ်ပါ" တဲ့။
အဲဒါ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်ကပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ဂျူးဒီးယားနဲ့ ဆာမာရိယားမှာ အရန်အရာရှိ၊ အရန်စစ်သား နရီယာ လိုက်တာဟာ ပါလက်စတိုင်းအကြမ်းဖက်သမားတစ်ယောက်ရဲ့ ကားနဲ့ တိုက်ခံခဲ့ရပါတယ်။ အခု ဂျေရုဆလင်ဆေးရုံမှာ အသက်လုနေရပါတယ်။
ဒီကို လေယာဉ်စီးလာဖို့ မတက်ခင်မှာ မိသားစုကို သွားတွေ့ခဲ့ပါတယ်။
ကလေး လေးယောက်ရဲ့ ဖခင် နရီယာဟာ အမေရိကန်ဆိုင်ရာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ သံအမတ်ကြီး ယေခီယယ် လိုက်တာရဲ့ သားပါ။
လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ယေခီယယ်ရဲ့ အကြီးဆုံးသား၊ ကလေး ခြောက်ယောက်ရဲ့ ဖခင် မိုရှေဟာ ဂါဇာမှာ ထောင်ချောက်ဗုံးထောင်ထားတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုကို ရှင်းလင်းနေစဉ် ကျဆုံးခဲ့ပါတယ်။
ယေခီယယ်၊ ညီအစ်ကိုရေ၊ သင့်ရဲ့ နာကျင်မှုဟာ တိုင်းတာ၍မရနိုင်ပါဘူး။
အစ္စရေးပြည်သူတစ်ရပ်လုံးနဲ့ အစ္စရေးပြင်ပက လူများစွာဟာ နရီယာရဲ့ အသက်အတွက် ဆုတောင်းနေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နာကျင်မှုကြောင့်၊ ဝေဒနာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အရှုံးမပေးပါဘူး။
တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း မတိုင်မီ မကြာသေးမီက ပို့စ်တစ်ခုမှာ နရီယာက ဒီလိုရေးခဲ့ပါတယ် — "ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားတိုင်းပြည် မရှိပါဘူး။ ဒါကို ခုခံကာကွယ်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပါ" တဲ့။
နရီယာနဲ့ အစ္စရေးရဲ့ သူရဲကောင်းအားလုံးကို မြင့်မြတ်တဲ့ ကတိသစ္စာပြုပါတယ် —
သင်တို့ရဲ့ စွန့်လွှတ်မှုဟာ အချည်းနှီး ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်ကို ဆက်ပြီး ခုခံကာကွယ်သွားမှာပါ။ ဆက်ပြီး အနိုင်ရသွားမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ။
လူရမ်းကားတွေအပေါ် ဒီတိုက်ပွဲမှာ သမ္မတ ထရမ့်ထက် ပိုကြီးမြတ်တဲ့ မိတ်ဖက်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့မှာ မရှိခဲ့ပါဘူး။
သူ့ရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အမေရိကန်၊ အစ္စရေးနဲ့ ကမ္ဘာအတွက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို သူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ဆယ်စုနှစ်တွေကြာခဲ့ပြီက သူ နားလည်ခဲ့ပါတယ် — စိန်ခေါ်မှုမရှိဘဲထားရင် "အမေရိကန်ကို သေပါစေ၊ အစ္စရေးကို သေပါစေ" လို့ ကြွေးကြော်နေတဲ့ အစွန်းရောက် အယာတိုလာတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ရူးသွပ်တဲ့ စိတ်ကူးတွေကို နောက်ဆုံးမှာ အကောင်အထည်ဖော်လိမ့်မယ်ဆိုတာကို။
ဒါကြောင့် အစ္စရေးနဲ့ အမေရိကန်ဟာ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့သာမက ယဉ်ကျေးမှုကို ကယ်တင်ဖို့ပါ အတူတကွ လှုပ်ရှားခဲ့ကြပါတယ်။
ရဲရင့်တဲ့ အမေရိကန်လေယာဉ်မှူးတွေဟာ ရဲရင့်တဲ့ အစ္စရေးလေယာဉ်မှူးတွေနဲ့အတူ အီရန်ရဲ့ ကောင်းကင်မှာ ပူးတွဲမစ်ရှင်တွေ ပျံသန်းခဲ့ကြပါတယ်။
အမေရိကန်နဲ့ အစ္စရေးဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဓားစာခံတွေကို ပြန်ခေါ်လာဖို့လည်း အတူတကွ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပါတယ်။
သူတို့အားလုံးထဲက နောက်ဆုံးတစ်ယောက်အထိ ပြန်ခေါ်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ အနိုင်ရနေတာလဲလို့ မေးပါသလား။
ယောနီက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။
ဒီရှည်လျားတဲ့ စစ်ပွဲတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက် ဘယ်တော့မှ မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပါဘူး — အနိုင်ရဖို့။
မယိမ်းယိုင်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနဲ့ အနိုင်ရဖို့။ မလျှော့တဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိနဲ့ အနိုင်ရဖို့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါဟာ အစ္စရေးမို့ပါ။
အနာဂတ်တစ်ခုအတွက် တိုက်ခိုက်နေတဲ့ လူမျိုးတစ်ခု။
လက်ဝဲ လက်ယာ။ လူငယ် လူကြီး။ ဘာသာရေးသမား လောကီသမား။
ကျွန်တော်တို့မှာ ကွဲပြားမှုတွေ ရှိပါသလား။
သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့။ ဘယ်သူ့မှာ မရှိလို့လဲ။
ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပုံဖော်တဲ့ အခိုက်အတန့်တွေမှာ ကျွန်တော်တို့ အတူတကွ ရပ်တည်ကြပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ကို စည်းလုံးစေတဲ့အရာက အများကြီး ပိုအားကောင်းလို့ပါ — ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သမိုင်း၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တန်ဖိုးတွေ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိ။
အီရန်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြို့တွေ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရပ်သားတွေအပေါ် ရွာချခဲ့တဲ့ တန်ချိန် ၁,၀၀၀ ရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဒုံးကျည်တွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ပြည်သူတွေရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိ။
အမျိုးသမီးအမျိုးသားများခင်ဗျာ၊
သင်တို့ဟာ ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေညီလာခံခန်းမမှာ ထိုင်နေကြပါတယ်။ တစ်တန်လေးတဲ့ ဒုံးကျည်တစ်စင်း၊ တစ်တန်တည်းသော ဒုံးကျည်တစ်စင်းက ဒီနေရာကို ထိမှန်ရင် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိပါသလား။ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာပါ။ တကယ်တော့ အဲဒီလို ဒုံးကျည် နှစ်စင်းက ကုလသမဂ္ဂကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကြီးမားတဲ့ ဒုံးကျည် တစ်ထောင်က သင်တို့ရဲ့ မြို့တွေ၊ သင်တို့ရဲ့ အိမ်တွေအပေါ် ကောင်းကင်ကနေ ကျရောက်လာတာကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါတယ်။
အစ္စရေးပြည်သူတွေရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရဲရင့်တဲ့စစ်သားတွေ — ဂျူး၊ ခရစ်ယာန်၊ ဒရူဇ်၊ မွတ်စလင် — ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကျင့်စာရိတ္္တအကောင်းဆုံး တပ်မတော်ဖြစ်တဲ့ IDF ရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။
သုံးနှစ်တာ သူတို့ဟာ မျက်နှာစာခုနစ်ခုပါတဲ့ စစ်ပွဲကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီစစ်ပွဲမှာ ရှစ်ခုမြောက် မျက်နှာစာ ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒါက အမှန်တရားအတွက် စစ်ပွဲပါ။
ကမ္ဘာ့မီဒီယာမှာ တိုက်ခိုက်နေကြပါတယ်၊ အဆိုးရွားဆုံးကတော့ ဆိုရှယ်မီဒီယာမှာပါ။
နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တော်တော်များများဟာ ကျွန်တော့်တိုင်းပြည်အကြောင်း လိမ်လည်မှုတွေ ဖြန့်ဖို့ ဒေါ်လာ ဘီလီယံနဲ့ချီ သုံးစွဲခဲ့ကြပါတယ်။
ပထမဆုံး လုပ်ခဲ့တာက ကာတာပါ။
ဆယ်စုနှစ်တွေကြာခဲ့ပြီက အမေရိကန်တက္ကသိုလ်တွေနဲ့ အယ်လ်ဂျာဇီးရားလို အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေတဲ့ မီဒီယာတွေကို ကြီးမားစွာ ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့လာခဲ့ပါတယ်။ ဥရောပမှာလည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ရှင်းပါတယ်။ လူငယ်တွေရဲ့ စိတ်ကို အစ္စရေးကို မုန်းဖို့၊ အမေရိကန်ကို မုန်းဖို့၊ အနောက်တိုင်းကို မုန်းဖို့ ဦးနှောက်ဆေးကြောဖို့ပါ။
ဒါဟာ အောက်တိုဘာ ၇ ရက်က ဟားမတ်စ်လူသတ်သမားတွေကို လက်ခံထားတဲ့ ကာတာအတူတူပါပဲ။
အယုဒ္ဓမုန်းတီးမှုလိမ်လည်မှုတွေကို အကြီးအကျယ် ဖြန့်တဲ့တိုင်းပြည် ဖြစ်လာတဲ့ နောက်ဆုံးတိုင်းပြည်က တူရကီပါ။ (ရီဆက်ပ် တိုင်ယစ်ပ်) အာဒိုဂန်ဟာ ဟားမတ်စ်အကြမ်းဖက်ခေါင်းဆောင်တွေကိုလည်း လက်ခံထားတဲ့ အာဏာရှင်ပါ။
သူက ကာ့ဒ်အရပ်သား ထောင်နဲ့ချီကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ အာမေးနီးယန်းလူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်မှုကို ငြင်းဆိုပါတယ်။ သတင်းထောက်တွေနဲ့ အတိုက်အခံခေါင်းဆောင်တွေကို ထောင်ချပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူ ကမ္ဘာ့စံချိန်တင်ထားတယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ ဒါဟာ ခက်ခဲတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ နံပါတ်တစ်ဖြစ်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။
သူက EU အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တဲ့ မြောက်ပိုင်းဆိုက်ပရပ်စ်ကို တရားမဝင် သိမ်းပိုက်ထားပါတယ်၊ ပြီးတော့ NATO အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တဲ့ ဂရိကို ပုံမှန် ကျူးလွန်နေပါတယ်။
အခု သူက ဆီးရီးယားကို သိမ်းယူချင်နေပါတယ်။
အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက နေ့တိုင်းလိုလို အစ္စရေးကို ဖျက်ဆီးဖို့ တောင်းဆိုနေလို့ပါ။ သူက ဂျေရုဆလင်ရဲ့ အုပ်စိုးသူဖြစ်မယ်လို့ ပြောပါတယ်။
မဟုတ်ပါဘူး၊ ခင်ဗျား။ ခင်ဗျား ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိုင်းပြည်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြို့၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထာဝရမြို့တော်ပါ။
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက အာဏာရှင်တွေဟာ ကျွန်တော်တို့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ လိမ်လည်လှုံ့ဆော်မှုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို လျော့ပါးစေဖို့ ကြိုးစားနေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ စစ်မြေပြင်မှာလိုပဲ ဂျူးလူမျိုးတို့ အောင်ပွဲခံမှာပါ။
အချိန်ယူရမှာပါ။ လိမ်လည်မှုတွေကို ချေမှုန်းဖို့ အချိန်ယူရမှာပါ။ ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရတာကို ကမ္ဘာက အသိအမှတ်ပြုဖို့ အချိန်ယူရမှာပါ။ ဟားမတ်စ်ဟာ ပါလက်စတိုင်းအရပ်သားတွေကို လူသားဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တယ်၊ ဆေးရုံ၊ ကျောင်း၊ ဗလီတွေကို အကြမ်းဖက်စစ်ဌာနချုပ်တွေအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဂါဇာထဲကို ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့တဲ့ အစားအစာတော်တော်များများကို ခိုးယူခဲ့တယ်ဆိုတာကို။
ဟားမတ်စ်ဟာ ပါလက်စတိုင်းအရပ်သားတွေကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာမှာ ထားဖို့ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ခဲ့စဉ် — မကြာခဏ သေနတ်နဲ့ ချိန်ပြီး — အစ္စရေးဟာ သူတို့ကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာကနေ ထွက်ဖို့ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
တိုက်ခိုက်ရေးနယ်မြေတွေကနေ ထွက်ခွာဖို့ အရပ်သားတွေကို သတိပေးတဲ့ စာတိုသန်းနဲ့ချီ ပေးပို့ခဲ့ပါတယ်။
ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု သန်းနဲ့ချီ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
လက်ကမ်းစာစောင် သန်းနဲ့ချီ ကြဲချခဲ့ပါတယ်။
မေးခွန်းအချို့ မေးချင်ပါတယ်။ ဘယ်လူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်တဲ့အစိုးရက ရန်သူရဲ့ လူဦးရေကို ပိုလီယိုကာကွယ်ဆေး တစ်သန်း ထိုးပေးပါသလဲ။ ဘယ်လူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်တဲ့အစိုးရက ဂါဇာထဲကို အစားအစာ တန်ချိန် နှစ်သန်း ဖြန့်ဖြူးခွင့်ပေးပါသလဲ။ အဲဒါ လူတစ်ယောက်ကို တစ်တန်နှုန်းပါ။
အစ္စရေးကို လူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ စွပ်စွဲတာဟာ ရာစုနှစ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လိမ်လည်မှုပါ။
ဒီလိမ်လည်မှု ဘယ်လောက်ကြီးတယ်၊ ဘယ်လောက်အဓိပ္ပာယ်မဲ့တယ်ဆိုတာ သိချင်ရင် ကာနယ် ဂျွန် စပန်ဆာကို နားထောင်ကြည့်ပါ။ သူက ဝက်စ်ပွိုင့်က မြို့ပြစစ်ပွဲလေ့လာရေးဌာနရဲ့ အကြီးအကဲပါ။ ကမ္ဘာ့အထင်ရှားဆုံး မြို့ပြစစ်ပွဲကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပါတယ်။
သူ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ရှိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။
ကာနယ် စပန်ဆာဟာ ရှေးခေတ်ဂရိကနေ မိုဆူးလ်ကနေ ဂါဇာအထိ ရှေးဟောင်းခေတ်ကနေ ခေတ်သစ်အထိ မြို့ပြစစ်ပွဲတိုင်းကို လေ့လာခဲ့ပါတယ်။
ကာနယ် စပန်ဆာပြောတာ ဒါပါ — "အစ္စရေးဟာ စစ်ပွဲမှာ အရပ်သားထိခိုက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့ သမိုင်းမှာ တခြားဘယ်စစ်တပ်ကမှ မလုပ်ခဲ့တာကို လုပ်ခဲ့ပါတယ်" တဲ့။
အရပ်သားလူဦးရေကို ကာကွယ်ဖို့ ခြေလှမ်းမရေမတွက်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ လူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်မှုလား။ သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ လူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်မှုရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပါ။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်တိုင်းပြည်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရဲရင့်တဲ့စစ်သားတွေအကြောင်း ဒီလိမ်လည်မှုတွေကို ဖြန့်နေသူအားလုံးကို — ဒီခန်းမထဲမှာ ထိုင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ နယူးယောက်မြို့ရဲ့ အယုဒ္ဓမုန်းတီးတဲ့ မြို့တော်ဝန်ရဲ့ ရုံးခန်းမှာ ရှိသည်ဖြစ်စေ — ဒီလိုပြောပါတယ် — သင်တို့အပေါ် ရှက်စရာပါ။
အချက်အလက်တွေကို လွဲမှားအောင် ဖော်ပြတဲ့အတွက် သင်တို့အပေါ် ရှက်စရာပါ။
သားကောင်နဲ့ ကျူးလွန်သူကို ပြောင်းပြန်လှန်တဲ့အတွက် သင်တို့အပေါ် ရှက်စရာပါ။
အမှန်တရားရဲ့ မျက်နှာကို တံတွေးထွေးတဲ့အတွက် သင်တို့အပေါ် ရှက်စရာပါ။
မစ္စတာ မမ်ဒါနီ၊ ခင်ဗျား ဒီမြို့ရဲ့ မြို့တော်ဝန်အဖြစ် ရွေးကောက်ခံရပြီးကတည်းက ဂျူးတော်တော်များများဟာ နယူးယောက်မှာ မလုံခြုံတော့ဘူးလို့ ခံစားနေရပါတယ်။ သူတို့ ကျွန်တော့်ကို ပြောကြပါတယ်။ သူတို့ ပြောပြကြပါတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ မှတ်မိတဲ့ မြို့မဟုတ်တော့ပါဘူး။ အရမ်းမြန်မြန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။
အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်ပါဘူး။
ခင်ဗျားဟာ ဟားမတ်စ်ကို ထောက်ပံခဲ့လို့ ပြစ်ဒဏ်ချခံရတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ချီးကျူးခဲ့ပါတယ်။
အမေရိကန်ဟာ ၉/၁၁ နဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ ဟာဆန် ပိုက်ကာလို လူတွေကို ခင်ဗျားက မိတ်ဆွေအဖြစ် သတ်မှတ်ပါတယ်။
"အမေရိကန်ဟာ ၉/၁၁ နဲ့ ထိုက်တန်တယ်" တဲ့။ ခင်ဗျားမှာ ရှိတဲ့ မိတ်ဆွေတွေများ။
ဟားမတ်စ်အကြမ်းဖက်သမားတွေ အစ္စရေးဓားစာခံတွေကို ရိုက်နှက် ညှဉ်းပန်းနေတာကို ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး — သင်ထင်သလို — အကြမ်းဖက်သမားတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ဗီဒီယိုတွေကို မထုတ်ဝေဘူးလို့ နောက်ပိုင်းမှာ ဝန်ခံခဲ့တဲ့ ပါလက်စတိုင်းသတင်းထောက်တစ်ယောက်ကို ခင်ဗျားက အိမ်ထဲကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။
ခင်ဗျားရဲ့ ဇနီးက အောက်တိုဘာ ၇ ရက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကို ချီးကျူးတဲ့ ပို့စ်ကို like လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
တဲလ်အဗီးဗ် မရှိသင့်ဘူးလို့ ပြောတဲ့ နောက်ထပ်ပို့စ်တစ်ခုကိုလည်း like လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
ခင်ဗျား အဲဒါတွေထဲက တစ်ခုမှကို ရှုတ်ချဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။
ခင်ဗျားဟာ အစ္စရေးကို လူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ မှားယွင်းစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ စွပ်စွဲပါတယ်။
မစ္စတာ မမ်ဒါနီ၊ ခင်ဗျားဟာ ကျွန်တော် ဒီကို လာတာကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ပိတ်လို့ မရပါဘူး။ အမှန်တရားကို နှုတ်ပိတ်လို့ မရပါဘူး။
ဒါကတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ အမှန်တရားပါ။
အစ္စရေးဟာ လူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်မှု မကျူးလွန်ခဲ့ပါဘူး။ အစ္စရေးဟာ လူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်မှုကို တားဆီးခဲ့တာပါ။
ဒါဟာ မစ္စတာ မမ်ဒါနီရဲ့ ဟားမတ်စ်မိတ်ဆွေတွေ ကျွန်တော်တို့ကို မတားဆီးခဲ့ရင် လုပ်ခဲ့မှာအတိအကျပါပဲ။ သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ထဲက နောက်ဆုံးတစ်ယောက်အထိ သတ်ပစ်ခဲ့မှာပါ။
ဂျူးတွေနဲ့ ဂျူးနိုင်ငံတော်အကြောင်း ခင်ဗျားနဲ့ တခြားအယုဒ္ဓမုန်းတီးသူတွေ ဖြန့်နေတဲ့ လိမ်လည်မှုတွေမှာ တကယ့်အကျိုးဆက်တွေ ရှိပါတယ်။
နယူးယောက်မှာ ဂျူးတွေဟာ ဘုရားကျောင်းသွားတဲ့လမ်းမှာ ခြိမ်းခြောက်ခံနေရပါတယ်။ ဂျူးတွေဟာ လမ်းတွေပေါ်မှာ ဓားနဲ့ ထိုးခံနေရပါတယ်။ ဂျူးတွေဟာ အရှက်ခွဲခံနေရပါတယ်။ ဂျူးဖြစ်ရုံနဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံနေရပါတယ်။
ဂျူးတွေဟာ ဆစ်ဒနီ၊ မန်ချက်စတာ၊ မွန်ထရီရယ်၊ ဘိုးလ်ဒါ၊ ကော်လိုရာဒိုမှာ အသတ်ခံခဲ့ကြရပါတယ်။
လော့စ်အိန်ဂျလိစ်၊ လန်ဒန်၊ ပါရီ၊ ဘာလင်၊ ဝါရှင်တန် ဒီစီမှာ တိုက်ခိုက်ခံနေရပါတယ်။
ကမ္ဘာ့အယုဒ္ဓမုန်းတီးသူတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူမျိုးကို ကြောက်ရွံ့စေချင်ကြပါတယ်။
သူတို့အတွက် သတင်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။
ဂျူးတွေဟာ ခုခံကာကွယ်မှုမဲ့ သားကောင်တွေအဖြစ် အသတ်ခံဖို့ တန်းစီခဲ့တဲ့နေ့တွေ၊ အဲဒီနေ့တွေ ကုန်ဆုံးသွားပါပြီ။
ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့မှာ နိုင်ငံတော်ရှိပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့မှာ တပ်မတော်ရှိပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်ပြီး ဆန္ဒရှိတဲ့ လူမျိုးရှိပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက ဂျူးတွေအတွက် သတင်းစကားတစ်ခု ရှိပါတယ် — ခေါင်းကို မြင့်မြင့်ထားပါ။ ဂုဏ်ယူပါ။ ယုံကြည်မှုရှိပါ။ ခြိမ်းခြောက်မခံပါနဲ့။ မတ်မတ်ရပ်ပါ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘုံယဉ်ကျေးမှုကို ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ လူရမ်းကားတွေကို ဆန့်ကျင်ပြီး အမှန်တရားနဲ့ တရားမျှတမှုကို ခုခံကာကွယ်ချင်တဲ့ တခြားသူအားလုံးအတွက် ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ရပ်တည်ဖို့ ပူးပေါင်းပါ။
ဒါပေမဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရပါမယ်။ လူတိုင်း ရပ်တည်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစ္စရေးနဲ့မတူဘဲ အချို့ရှိကြပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက အနောက်ဥရောပမှာ ရပ်တည်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒီတိုင်းပြည်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေဟာ အယုဒ္ဓမုန်းတီးတဲ့ လူအုပ်တွေကို အရှုံးပေးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြပါတယ်။
သူတို့ဟာ အားနည်းမှုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ချော့မော့ဖြည်းဖြည်းပြောဆိုမှုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ရှေ့က ဝမ်းနည်းစရာ အမှန်တရားကို ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး။
လွတ်လပ်တဲ့ကမ္ဘာက လူများစွာဟာ လွတ်လပ်မှုကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ ကြောက်နေကြပါတယ်။
သူတို့ကို မေးချင်ပါတယ် — ဒီအနာဂတ်၊ ဒီအပြုအမူက သင်တို့အတွက် ကမ္ဘာမှာ ဘာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမှာလဲ။
ဒီမိုကရေစီတွေရဲ့ ညီအစ်ကိုချင်းလား၊ မွတ်စလင်ညီအစ်ကိုအဖွဲ့လား။
ဒီအစွန်းရောက်ဂျီဟတ်ဝါဒီတွေဟာ သင်တို့ရဲ့ ရေလမ်းကြောင်းတွေ၊ သင်တို့ရဲ့ စွမ်းအင်ထောက်ပံ့မှု၊ သင်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးအသက်သွေးကြောကို ညှစ်နေတာကို မြင်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ။
အမျိုးသမီးအမျိုးသားများခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်အာမခံနိုင်ပါတယ် — အစ္စရေးမှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ တခြားသူတွေ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အိပ်မောကျခြင်းကနေ နိုးထလာဖို့ မစောင့်ပါဘူး။
ကျွန်တော်တို့ ရှေ့ဆက်ချီတက်ပါတယ်။ အနာဂတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ပါတယ်။ ကျန်းမာရေး၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ ဉာဏ်ရည်တု — "သာလွန်ဉာဏ်ရည်" ဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်တိုးတက်မှုတွေကို ရှေ့ဆောင်လုပ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီအံ့ဖွယ်တီထွင်မှုတွေကို လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးဆီ ယူဆောင်လာပါတယ်။
အစ္စရေးဟာ ဘယ်တုန်းကမှ ဒီလောက် အားမကောင်းခဲ့ပါဘူး။
ကျွန်တော်တို့ မကြောက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ ကြောက်နေတယ်ဆိုတာ ပြောပြမယ်။
တီဟီရန်ရဲ့ အာဏာရှင်တွေ။ အဲဒါသူတို့ပါ။
သူတို့ အကြောက်ဆုံးက ဘာလဲ သိပါသလား။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပြည်သူတွေပါ။
အချိန်အကြာကြီး အများကြီး စွန့်လွှတ်ခဲ့ရတဲ့ ရဲရင့်တဲ့ အီရန်ပြည်သူတွေ။
အီရန်အစိုးရဟာ သူတို့ပြည်သူတွေ ဒါကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့အခါ အထူးကြောက်ပါတယ်။ ဒါဟာ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာပါ၊ စတာလင့်ခ် — လူတွေကို အမှန်တရားကို ရယူဖို့၊ ရွေးချယ်မှုကို ကျင့်သုံးဖို့၊ အတွေးအခေါ်လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ လွတ်လပ်စွာပြောဆိုခွင့်ကို ကျင့်သုံးဖို့ ခွင့်ပြုပါတယ်။
ဒါကြောင့် အီရန်အစိုးရဟာ အင်တာနက်ကို ဆင်ဆာလုပ်ဖို့ ဒေါ်လာ ဘီလီယံနဲ့ချီ သုံးစွဲနေတာပါ။
သမ္မတကြီးခင်ဗျာ၊ ဒီကိရိယာကို ခင်ဗျားဆီမှာ ထားခဲ့မှာမို့ အီရန်ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါမှ သူတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ဆိုရှယ်မီဒီယာမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပြနိုင်မှာပါ။
အပြင်ဘက်က ဆန္ဒပြသူတွေ၊ ဒီခန်းမထဲကနေ ထွက်သွားတဲ့ နှစ်ဖက်လိမ်လည်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေကို မေးချင်ပါတယ် —
အီရန်အာဏာရှင်တွေဟာ လက်နက်မဲ့ အီရန်အရပ်သား သောင်းနဲ့ချီကို သတ်ဖြတ် ဒုက္ခပေးတဲ့အခါ သင်တို့ ဘယ်မှာရှိခဲ့ပါသလဲ။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပြည်သူ ထောင်နဲ့ချီကို သတ်ဖြတ် ဒုက္ခပေးတဲ့အခါကော။ သင်တို့ ဘယ်မှာရှိခဲ့ပါသလဲ။
အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဆန္ဒပြပွဲတွေ စီစဉ်ခဲ့ပါသလား။ အစာငတ်ခံဆန္ဒပြပွဲတွေလား။
ကုလသမဂ္ဂဆိုင်ရာ အီရန်မစ်ရှင်အပြင်ဘက်မှာ ဆန္ဒပြခဲ့ပါသလား။
အီရန်နဲ့ အရှေ့အလယ်ပိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ညှဉ်းပန်းခံနေရတဲ့ ခရစ်ယာန်တွေအတွက် ပြောဆိုခဲ့ပါသလား။
မဟုတ်ပါဘူး၊ သင်တို့ အဲဒါ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သင်တို့ဟာ လူသားအခွင့်အရေးဆန္ဒပြသူ အတုအယောင်တွေမို့ပါ။
ခရစ်ယာန်တွေအကြောင်း — အရှေ့အလယ်ပိုင်းမှာ သူတို့ ညှဉ်းပန်းခံနေရပြီး နှင်ထုတ်ခံနေရတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ အရေအတွက် ကျဆင်းနေတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်၊ တစ်နေရာကလွဲလို့ပါ — ကျွန်တော့်တိုင်းပြည် အစ္စရေးမှာ ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်း ကြီးထွား၊ ရှင်သန်၊ အောင်မြင်နေပါတယ်။
တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဗက်လင်ကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါ သင်တို့ ဆန္ဒမပြခဲ့ကြပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ထိန်းချုပ်ထားတုန်းက ၈၀-၉၀% ခရစ်ယာန်ဖြစ်ပြီး ပါလက်စတိုင်းအာဏာပိုင်အဖွဲ့ကို ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ ၈၀-၉၀% မွတ်စလင်ဖြစ်နေပါပြီ။ လူတိုင်း၊ ခရစ်ယာန်တွေ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ကြရပါတယ်။ အဲဒါကို ဆန္ဒပြခဲ့ပါသလား။ အဲဒါကို ပြောဆိုခဲ့ပါသလား။ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ လုံးဝ မရှိပါဘူး။
ပြီးတော့ ခုနက အီရန်အကြောင်း သင်တို့ ဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။ အီရန်အကြောင်း ဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ သတင်းကောင်းပေးချင်ပါတယ်။
သင်တို့ရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုကြောင့်၊ သင်တို့ရဲ့ နှစ်ဖက်လိမ်လည်မှုကြောင့်ဆိုပေမယ့် အီရန်မှာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုခု ဖြစ်လာဖို့ အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုပါတော့တယ်။ ပြည်သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားဟာ အာဏာရှိသူတွေကို ကျော်လွှားသွားမှာပါ။
ကျွန်တော့်စကားတွေကို ဂရုတစိုက် နားထောင်စေချင်ပါတယ် — တစ်နေ့၊ သိပ်မဝေးတဲ့ တစ်နေ့မှာ အီရန်ပြည်သူတွေ လွတ်မြောက်လာမှာပါ။ သူတို့ရဲ့ လူသတ်အစိုးရဟာ သူ့ရဲ့ လိမ်လည်မှုတွေ၊ သူ့ရဲ့ အကျင့်ပျက်မှုတွေ၊ သူ့ရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေကြောင့် ပြုတ်ကျသွားမှာပါ။
ဒီဆိုးယုတ်တဲ့အစိုးရ ကျဆုံးသွားမှာပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့အားလုံး အဲဒီနေ့ကို ဂုဏ်ပြုကြမှာပါ။
အမျိုးသမီးအမျိုးသားများခင်ဗျာ၊
ကျွန်တော့်လူမျိုး၊ ဂျူးလူမျိုးတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းဟာ နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ ကျော် ကြာခဲ့ပါပြီ။
ကျွန်တော်တို့ဟာ အဲဒီအချိန်က ပြောခဲ့တဲ့ ဘာသာစကားအတူတူကို ဒီနေ့လည်း ပြောနေကြပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ — ဒါဝိဒ်၊ ရှောလမုန်၊ ဟေရှာယ၊ ယေရမိ — နေထိုင်ခဲ့တဲ့ မြေအတူတူမှာ ဒီနေ့ နေထိုင်နေကြပါတယ်။ အဲဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြေပါ။
အစ္စရေးရဲ့ မြေ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပရောဖက်တွေ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူမျိုးဟာ သမိုင်းမှာ ထူးခြားပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တန်ဖိုးတွေဟာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လူသားမျိုးနွယ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပါတယ်။
ဘုရားတစ်ဆူတည်းကို ယုံကြည်မှု။ အသက်ရဲ့ မြင့်မြတ်မှု။ ဥပဒေစိုးမိုးမှု။ ငြိမ်းချမ်းမှုအတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထာဝရရှာဖွေမှု။ တရားမျှတမှုအတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထာဝရရှာဖွေမှု။
ဒီမြင့်မြတ်တန်ဖိုးတွေက ခေတ်အဆက်ဆက် ကျွန်တော်တို့ကို တွန်းအားပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီမြင့်မြတ်တန်ဖိုးတွေက သမိုင်းရဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေကို အနိုင်ယူဖို့ ကူညီခဲ့ပါတယ်။
ကြီးမြတ်တဲ့ အမေရိကန်စာရေးဆရာ မာ့ခ် တွမ်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၂၅ နှစ်က အကောင်းဆုံး ပြောခဲ့ပါတယ်။ ခေတ်သစ်ဂျူးနိုင်ငံတော် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမတိုင်မီ၊ အစ္စရေးစစ်သားတွေရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အောင်ပွဲတွေမတိုင်မီ ကြာမြင့်စွာက ပြောခဲ့တာပါ။
သူ ပြောခဲ့တာ ဒါပါ — "ဂျူးဟာ ဒီကမ္ဘာမှာ၊ ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ အံ့ဖွယ်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့ပါတယ်၊ လက်တွေကို နောက်ပြန်ကြိုးတုပ်ထားရင်းနဲ့ လုပ်ခဲ့တာပါ...
အီဂျစ်၊ ဗာဗုလုန်၊ ပါရှန်းတို့ဟာ ထွန်းကားလာပြီး ကမ္ဘာကို အသံနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဖြည့်ခဲ့ပြီး ပြီးတော့ အိပ်မက်အမှုန်အမွှားအဖြစ် မှေးမှိန်သွားပြီး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ကြတယ်... တခြားလူမျိုးတွေ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့ရဲ့ မီးတုတ်ကို ခဏတာ မြင့်မြင့်ကိုင်ခဲ့ပေမယ့် မီးငြိမ်းသွားပြီး သူတို့ အမှောင်မှာ ထိုင်နေကြတယ်...
ဂျူးဟာ သူတို့အားလုံးကို မြင်ခဲ့တယ်၊ သူတို့အားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်၊ အခု သူအမြဲဖြစ်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ — ယိုယွင်းပျက်စီးမှု မပြ၊ အသက်အရွယ်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေ မပြ၊ စိတ်ဓာတ်တွေ အားလျော့တာ မပြ၊ စွမ်းအင်တွေ နှေးကွေးတာ မပြ..."
အမျိုးသမီးအမျိုးသားများခင်ဗျာ၊
ရာစုနှစ်တွေတစ်လျှောက် ကျွန်တော်တို့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အာဏာရှင်စနစ်တွေဟာ ထပ်ခါတလဲလဲ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး။
ဘုရားသခင် အလိုရှိရင် ဆက်ပြီး မအောင်မြင်ကြမှာပါ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိကို စုစည်းရင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ခိုင်မာစေရင် ဆက်ပြီး အနိုင်ရမှာပါ။
သမ္မာကျမ်းစာမှာ ဆိုထားသလို — netzach Yisrael lo yeshaker — အစ္စရေးရဲ့ ထာဝရတည်ရှိမှုဟာ ယိမ်းယိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။
အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
Chag Sameach le'Am Yisrael (အစ္စရေးလူမျိုးအပေါင်းတို့ ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့သော ပွဲတော်ဖြစ်ပါစေ)။"
ဘာသာပြန်ချက် အဆုံး။ မူရင်းအင်္ဂလိပ်စာသားမှာ ဝန်ကြီးချုပ်ရုံးက ထုတ်ပြန်သော မိန့်ခွန်းစာသားဖြစ်ပြီး အချို့နေရာများတွင် စတိုင်အတွက် အနည်းငယ် ပြုပြင်ထားသည်ဟု JNS က ဖော်ပြထားသည်။
