ထရမ့်-ရှီ ဝါရှင်တန်ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲ — သဘောတူညီမှုထက် တည်ငြိမ်မှုကို ရွေးခဲ့တဲ့ စူပါပါဝါနှစ်နိုင်ငံ
စက်တင်ဘာလ ၂၃ ရက် ညနေခင်း၊ မေရီလန်းပြည်နယ်က Joint Base Andrews လေတပ်စခန်း။ အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်ကိုယ်တိုင် လေယာဉ်ကွင်းအထိ ထွက်ကြိုခဲ့တယ်။ ဧည့်သည်က တရုတ်သမ္မတ ရှီကျင့်ဖျင် — ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် အမေရိကန်နိုင်ငံတော်ခရီးစဉ်။ အနီရောင်ကော်ဇော၊ စစ်ရေးအခမ်းအနား၊ နောက်တစ်နေ့မှာ အိမ်ဖြူတော်ညစာ။ အပြင်ပန်းက အရာအားလုံး ချောမွေ့နေသယောင်။
ဒါပေမဲ့ စားပွဲဝိုင်းပေါ်မှာ ချောမွေ့တာထက် တွက်ချက်မှုက ပိုများခဲ့တယ်။
ရခဲ့တာ — ရက်ပေါင်း ၆၀
အဓိကရလဒ်က ကုန်သွယ်ရေးသဘောတူညီချက်ကို သက်တမ်းတိုးနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် အောက်တိုဘာက ဘူဆန်မှာ နှစ်ဖက်သဘောတူခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တာ အခွန်တိုးမြှင့်မှုရပ်ဆိုင်းရေး သဘောတူညီချက် နိုဝင်ဘာ ၁၀ ရက်မှာ ကုန်ဆုံးမှာဖြစ်တယ်။ အခု ဇန်နဝါရီ ၁၀ ရက်အထိ နှစ်လထပ်တိုးလိုက်တယ်။ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး စကော့တ်ဘက်ဆန့်ရဲ့ စကားအတိုင်းဆိုရင် "စီးပွားရေးမျက်နှာစာမှာ ဘာလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ အချိန်ပိုပေးတာ" တဲ့။
နှစ်လ။ တရုတ်ဘက်က လိုချင်ခဲ့တာက ထရမ့်သက်တမ်းကုန်အထိ ဒီသဘောတူညီချက်ကို သော့ခတ်ထားဖို့။ ရခဲ့တာက ရက်ပေါင်း ၆၀ တည်း။ ဒါက ဝါရှင်တန်ရဲ့ သဘောထားကို ဖော်ပြနေတယ် — ယုံကြည်မှုမရှိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တံခါးတော့ မပိတ်သေးဘူး။
"30 for 30" — သာမန်ကုန်သွယ်မှုကို နိုင်ငံရေးနဲ့ ခွဲထားဖို့ ကြိုးစားမှု
ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲရဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာအကောင်းဆုံးအပိုင်းက "30 for 30" လို့ အမည်ပေးထားတဲ့ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်း။ အမေရိကန်-တရုတ် ကုန်သွယ်ရေးကောင်စီအသစ်အောက်မှာ နှစ်ဖက်စလုံး ဒေါ်လာ ၃၀ ဘီလီယံတန်ဖိုးရှိ "ထိခိုက်လွယ်မှုမရှိသော" ကုန်ပစ္စည်းတွေအပေါ် အခွန်လျှော့ပေးဖို့ သဘောတူညီမှုရခဲ့တယ်။
အမေရိကန်ဘက်က တရုတ်ကိုပို့မယ့်ပစ္စည်း — လယ်ယာထွက်ကုန်၊ ငါး၊ သစ်သား၊ အလှကုန်၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်း။ တရုတ်ဘက်က အမေရိကန်ကိုပို့မယ့်ပစ္စည်း — အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းအသေး၊ ကစားစရာ၊ အားလပ်ရက်အလှဆင်ပစ္စည်း၊ ကလေးကားထိုင်ခုံ။ ခရစ္စမတ်ဈေးဝယ်ရာသီအမီ အမေရိကန်စားသုံးသူတွေ သက်သာနိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ "ထိခိုက်လွယ်မှုမရှိသော" ဆိုတဲ့ စကားလုံးနောက်မှာ တားမြစ်စာရင်း ရှည်ကြီးရှိတယ် — အဆင့်မြင့်ချစ်ပ်၊ ကာကွယ်ရေးနည်းပညာ၊ AI ဟာ့ဒ်ဝဲ၊ ရှားပါးသတ္တု၊ EV ဘက်ထရီ။ မထိရဲတဲ့အရာတွေကို မထိဘဲ၊ ထိလို့ရတဲ့အရာတွေကို ဆက်လုပ်ဖို့ သဘောတူညီမှုမျိုး။
ဒါ့အပြင် တရုတ်က ၂၀၂၇ နဲ့ ၂၀၂၈ မှာ အမေရိကန်ကျောက်မီးသွေး တစ်နှစ်ကို မက်ထရစ်တန် သန်း ၁၀ အနည်းဆုံး ဝယ်ယူမယ်လို့ ကတိပြုခဲ့တယ်။
AI ဆွေးနွေးပွဲ — စကားစမြည်အဆင့်
နှစ်နိုင်ငံခေါင်းဆောင်တွေ AI အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်။ ရှီက "လူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ တာဝန်ယူမှုရှိရှိ တီထွင်ဖို့" ပြောတယ်။ ထရမ့်က အမေရိကန်ရဲ့ နည်းပညာဦးဆောင်မှုကို အလေးပေးတယ်။ ရလဒ်က အမေရိကန်-တရုတ် AI ဆွေးနွေးပွဲယန္တရားအသစ်။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြင့်ချစ်ပ်တင်ပို့မှု ကန့်သတ်ချက်တွေကို လျှော့ပေးဖို့ အမေရိကန်ဘက်က စိတ်ကူးမရှိဘူး။ သဘောတူညီမှုစာချုပ်အဆင့် မရောက်သေးဘူး — စကားစမြည်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။
မရခဲ့တာ — ရှားပါးသတ္တုနဲ့ ထိုင်ဝမ်
ဝါရှင်တန်အတွက် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရှားပါးသတ္တုကိစ္စ ဆွေးနွေးခဲ့ပေမဲ့ ခိုင်မာတဲ့ သဘောတူညီမှုအသစ် မထွက်ခဲ့ဘူး။ တရုတ်ဘက်က အမေရိကန်ကို ရှားပါးသတ္တု ပို့ဆောင်မှု ကတိပြုချက်တွေ ပြည့်မီဖို့ လိုနေသေးတယ်။
လယ်သမားတွေအတွက်လည်း စိတ်ပျက်စရာ။ တရုတ်က ပဲပိစပ် မက်ထရစ်တန် ၂၅ သန်း ဝယ်ယူရေးကတိကို လိုက်နာနေပေမဲ့ ကျန် ဒေါ်လာ ၁၇ ဘီလီယံတန် လယ်ယာထွက်ကုန်ဝယ်ယူမှုမှာ နောက်ကျနေတယ်။ အသေးစိတ်အသစ် မထွက်တာကြောင့် ကောက်ပဲသီးနှံဈေးကွက်တောင် ကျဆင်းသွားတယ်။
ထိုင်ဝမ်ကိစ္စကတော့ ဆွေးနွေးခဲ့ပေမဲ့ အဖြေမထွက်ဘူး။ နည်းပညာကန့်သတ်ချက်၊ ထိုင်ဝမ်ကို လက်နက်ရောင်းချမှု — ဒီအရေးကြီးကိစ္စတွေအားလုံး နောက်တစ်ကြိမ်ဆွေးနွေးပွဲဆီ ရွှေ့သွားတယ်။
ဒါဟာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ
အမေရိကန်-တရုတ် ဆက်ဆံရေးဟာ အခု စူပါပါဝါနှစ်နိုင်ငံကြား တန့်နေတဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ဘယ်ဘက်ကမှ တစ်ဖက်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မယ်လို့ မမျှော်လင့်တော့ဘူး။ ရန်ဘက်ပြိုင်ဆိုင်မှုကလည်း ပြီးဆုံးမယ်လို့ မထင်ဘူး။ လုပ်နေကြတာက ဆက်ဆံရေးအောက်ခြေမှာ ကြမ်းခင်းတစ်ခု ခင်းထားဖို့ — တတ်နိုင်သမျှနေရာမှာ ကန့်သတ်ထားတဲ့ သဘောတူညီမှုတွေ လုပ်ရင်း၊ ခက်ခဲတဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေ အကျပ်အတည်းအဖြစ် မကူးစက်အောင် ထိန်းထားဖို့ပဲ။
ရက်ပေါင်း ၆၀ သက်တမ်းတိုးမှုဟာ ဒီဗျူဟာရဲ့ ရုပ်လုံးပေါ်လွင်မှုပဲ။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေအတွက် ရင်းနှီးတဲ့ မတည်ငြိမ်မှုပုံစံ — အခွန်နှုန်းတွေ ခဏတော့ နိမ့်နေမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းကို ပြောင်းလဲနေတဲ့ မူဝါဒနောက်ခံပေါ်မှာ ချရမယ်။
နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတွေ ရှိသေးတယ် — နှစ်ကုန်အမီ ရှင်ကျန်းနဲ့ မီယာမီမှာ ဘက်စုံထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲတွေ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဇန်နဝါရီ ၁၀ ရက်မတိုင်ခင် ပိုမိုခိုင်မာတဲ့ သဘောတူညီမှုတစ်ခု ထွက်လာနိုင်မလားဆိုတာ အဲဒီမှာပဲ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။
အခမ်းအနားတွေ၊ အပြုံးတွေ၊ ညစာစားပွဲတွေ — ဒါတွေအားလုံးဟာ တည်ငြိမ်မှုကို ပြသဖို့။ ဒါပေမဲ့ တည်ငြိမ်မှုဆိုတာ အောင်မြင်မှုမဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ နှစ်နိုင်ငံလုံးက အောင်မြင်မှုထက် တည်ငြိမ်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးအတွက် သတင်းဆိုးမဟုတ်ဘူး — သတင်းကောင်းလည်း မဟုတ်သေးဘူး။
