ရှီမပါရင် စားပွဲမရှိ — ထရမ့်ခေါ်လိုက်တဲ့ သုံးပွင့်ဆိုင် နျူကလီးယားထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲ
အောက်တိုဘာ ၁၉ ရက် တနင်္လာနေ့၊ ဝါရှင်တန်ဒီစီ၊ အိမ်ဖြူတော်အပြင်ဘက်။ အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့် သတင်းထောက်တွေရှေ့မှာ ရပ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်တို့ နျူကလီးယားလက်နက်တွေနဲ့ နျူကလီးယားလက်နက်ဖျက်သိမ်းရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ တွေ့ဆုံပါမယ်။ နျူကလီးယားလက်နက်ဖျက်သိမ်းရေးကို အခြေခံပြီး အစည်းအဝေးတစ်ခု စီစဉ်ပါမယ် — ဒါဟာ ကမ္ဘာအတွက် အရမ်းအကျိုးရှိပါတယ်" တဲ့။
သူ့ဘေးမှာ ထိုင်မယ့်သူနှစ်ဦးက — တရုတ်သမ္မတ ရှီကျင့်ဖျင်နဲ့ ရုရှားသမ္မတ ဗလာဒီမာပူတင်။ ကမ္ဘာ့အင်အားအကြီးဆုံး နျူကလီးယားနိုင်ငံသုံးနိုင်ငံရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ တစ်စားပွဲတည်း ထိုင်မယ့် အစီအစဉ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီစားပွဲက အခုထိ စကားလုံးအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ် — စာရွက်ပေါ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သတင်းထောက်တွေရှေ့မှာ ထရမ့်ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းက ဒီအချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေတယ်။ "သမ္မတရှီက လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်" တဲ့။
စားပွဲရှိမရှိက ရှီရဲ့အဖြေပေါ်မှာ မူတည်တယ်။
အကြံဥာဏ်က ဘယ်သူ့ဆီက — ပူတင်ရဲ့စားပွဲကို ထရမ့်က ပြန်ရေးလိုက်တယ်
ဒီသုံးပွင့်ဆိုင်အစည်းအဝေးအကြံ အစက ပူတင်ဆီက လာတယ်။ အောက်တိုဘာ ၉ ရက် ထရမ့်-ပူတင် ဖုန်းဆက်ဆွေးနွေးမှုမှာ ပူတင်က အဆိုပြုခဲ့တယ် — သုံးနိုင်ငံခေါင်းဆောင်တွေ တွေ့ဆုံပြီး ယူကရိန်းစစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်ဖို့ ဆွေးနွေးကြမယ်တဲ့။ (အဲဒီဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကပဲ အမေရိကန်က ရုရှားဒီဇယ်ဝယ်ယူရေး သဘောတူညီချက်ကိုလည်း မွေးထုတ်ပေးခဲ့တယ်။)
ဒါပေမဲ့ ထရမ့်က အဲဒီစားပွဲရဲ့ အကြောင်းအရာကို ပြန်ရေးလိုက်တယ်။ ယူကရိန်းအကြောင်း မဟုတ်ဘူး — နျူကလီးယားလက်နက်အကြောင်း။ "ယူကရိန်းအတွက်ဆိုရင် သိပ်မဟုတ်ပါဘူး — နျူကလီးယားလက်နက်ဖျက်သိမ်းရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ပါ" လို့ သူ ပြောတယ်။ ကုန်သွယ်ရေးကိစ္စလည်း ထည့်ဆွေးနွေးနိုင်တယ်လို့ ဆိုတယ်။
အကြံကို တင်သွင်းသူနဲ့ အကြောင်းအရာကို သတ်မှတ်သူက မတူဘူး — ဒါက ဒီအစည်းအဝေးရဲ့ ပထမဆုံး သတိထားစရာအချက်ပဲ။
ယူကရိန်းမပါတဲ့ စားပွဲ
ဒီစားပွဲမှာ မထိုင်ရမယ့်သူက ယူကရိန်းသမ္မတ ဗလာဒီမာဇလန်စကီး။ သူ့နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို သူ မပါဘဲ သုံးဦးက ဆွေးနွေးကြမယ့် အလားအလာကို ကိယက်ဗ်က စိုးရိမ်တယ်။
ယူကရိန်းနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးက ဝေဖန်တယ် — ကိယက်ဗ်မပါတဲ့ သုံးပွင့်ဆိုင်အစည်းအဝေးက ပူတင်ကို စစ်ပွဲ ဆက်လုပ်ဖို့ အားပေးရာရောက်မယ်တဲ့။ ပူတင်ကို "ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်မဟုတ်ဘူး၊ စစ်ရာဇဝတ်ကောင်ပါ" လို့တောင် သူ ခေါ်တယ်။
ခရင်မလင်ဘက်ကလည်း သတိထားတယ်။ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူက အတည်ပြုတယ် — အစည်းအဝေးအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုတွေမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေမဲ့ အစည်းအဝေးကိုယ်တိုင်နဲ့ အကြောင်းအရာအစီအစဉ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ခိုင်မာတဲ့ အဆိုပြုချက် ဒါမှမဟုတ် သဘောတူညီချက် ဘာမှမရှိသေးဘူးတဲ့။ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးအဖြေတစ်ခုရဖို့ဆိုရင် တာဝန်ယူနိုင်မယ့် ယူကရိန်းဘက်က တစ်ယောက်ယောက် ပါဝင်ရမယ်လို့လည်း သူ ပြောတယ်။
စားပွဲမှာ ယူကရိန်းထိုင်ခုံ မရှိဘူး — ဒါပေမဲ့ ယူကရိန်းအကြောင်း မဆွေးနွေးဘူးလို့ ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်ဘူး။ ဒါက ကိယက်ဗ်ရဲ့ စိုးရိမ်မှုရဲ့ အရင်းခံပဲ။
New START ပြီးဆုံးသွားပြီ — ဆယ်စုနှစ်တွေအတွင်း ပထမဆုံး ကန့်သတ်ချက်မဲ့ကာလ
ဒီအဆိုပြုချက်နောက်မှာ နောက်ခံအကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ၂၀၁၀ မှာ လက်မှတ်ထိုးခဲ့တဲ့ New START လက်နက်ကန့်သတ်စာချုပ် ဒီနှစ်အစောပိုင်းမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားပြီ။ အမေရိကန်နဲ့ ရုရှားကြား တရားဝင်ချည်နှောင်ထားတဲ့ မဟာဗျူဟာနျူကလီးယားကန့်သတ်ချက် ဆယ်စုနှစ်တွေအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် မရှိတော့တာ။ (စာချုပ်က တစ်ဖက်ကို တပ်ဆင်ထားတဲ့ မဟာဗျူဟာနျူကလီးယားထိပ်ဖူး ၁,၅၅၀ အထိ ကန့်သတ်ထားခဲ့တယ်။)
ထရမ့်က အောက်တိုဘာ ၁၅ ရက် အင်တာဗျူးတစ်ခုမှာ ပြောတယ် — ဝါရှင်တန်ဟာ ရုရှားနဲ့ရော တရုတ်နဲ့ရော နျူကလီးယားလက်နက်ဖျက်သိမ်းရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးနေပြီတဲ့။ သုံးပွင့်ဆိုင်စားပွဲဆိုတာ ဒီဆွေးနွေးမှုတွေကို စားပွဲဝိုင်းပေါ် တင်ဖို့ ကြိုးစားမှုပဲ။
ဒါပေမဲ့ လက်နက်ထိန်းချုပ်ရေး ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ မေးခွန်းက ရှင်းတယ် — စာချုပ်အသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား။ အဖြေက ဘေကျင်းမှာ ရှိတယ်။
ရှီမပါရင် စားပွဲမရှိ — တရုတ်ရဲ့ "မမျှတဘူး၊ လက်တွေ့မကျဘူး"
တရုတ်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနက ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ကပဲ သဘောထားကို ထပ်ပြောတယ် — အမေရိကန်နဲ့ ရုရှားတို့ရဲ့ အဆင့်နဲ့ တရုတ်ရဲ့ နျူကလီးယားအင်အားက "လုံးဝ တူညီတဲ့အဆင့် မဟုတ်ဘူး" တဲ့။ ဒီအဆင့်မှာ တရုတ်ကို သုံးပွင့်ဆိုင် နျူကလီးယားလက်နက်ဖျက်သိမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲတွေမှာ ပါဝင်ဖို့ တောင်းဆိုတာဟာ "မမျှတဘူး၊ ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ဘူး၊ လက်တွေ့မကျဘူး" တဲ့။
ဒါ့အပြင် တရုတ်ဘက်က ဒီသုံးပွင့်ဆိုင်အစည်းအဝေးအကြောင်း "သတင်းအချက်အလက် မရှိဘူး" လို့လည်း ပြောထားတယ်။
ထရမ့်ကိုယ်တိုင်က အခြေအနေကို အမှန်အတိုင်း ပြောတယ် — "သမ္မတရှီက လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်" တဲ့။ စားပွဲဖြစ်လာဖို့ ရှီက သဘောတူရမယ်။ ရှီက သဘောမတူရင် စားပွဲမရှိဘူး။ ဒီအဆိုပြုချက်ရဲ့ တစ်ခုလုံးသော ဇာတ်လမ်းက ဒီစကားတစ်ခွန်းထဲမှာ ရှိနေတယ်။
ဖိအားနဲ့ ဖြေလျှော့မှု — တစ်လအတွင်း ခြေလှမ်းလေးလှမ်း
ဒီအဆိုပြုချက်ကို ပြီးခဲ့တဲ့တစ်လရဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ တွဲမြင်ရင် ပုံစံတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။
စက်တင်ဘာ ၂၃ ရက် — ဝါရှင်တန်ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲအပြီး အမေရိကန်-တရုတ် အခွန်တိုးမြှင့်မှုရပ်ဆိုင်းရေး သဘောတူညီချက်ကို နှစ်လထပ်တိုး (ဇန်နဝါရီ ၁၀ ရက်၊ ၂၀၂၇ အထိ)။ ဈေးကွက်ကတော့ အေးစက်တယ်။
အောက်တိုဘာ ၉ ရက် — ရုရှားဒီဇယ်ဝယ်ယူရေး သဘောတူညီချက်။
အောက်တိုဘာ ၁၆ ရက် — ကွန်ဂရက်က မဲအပြတ်အသတ်နဲ့ အတည်ပြုထားတဲ့ ရုရှားဒဏ်ခတ်မှုဥပဒေကြီးကို ထရမ့်ကိုယ်တိုင် ဆိုင်းငံ့လိုက်တယ်။
အောက်တိုဘာ ၁၉ ရက် — သုံးပွင့်ဆိုင် နျူကလီးယားထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲ အဆိုပြုချက်။
ဖိအားပေးတယ်၊ ဖိအားကို လျှော့ပေးတယ်၊ ပြီးတော့ ထိပ်သီးစားပွဲကို ကမ်းလှမ်းတယ်။ ဒါက မတော်တဆဖြစ်စဉ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူး — ဗျူဟာတစ်ခု။
ဒါဟာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ
သတိထားရမှာက ဒီအစည်းအဝေးဟာ အခုထိ အဆိုပြုချက်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ခရင်မလင်က "ဖြစ်နိုင်ခြေကို သုံးဖက်လုံး အသိအမှတ်ပြုတယ်" လို့ ပြောပေမဲ့ အစီအစဉ်တကျ သဘောတူညီချက်မရှိဘူး။ တရုတ်က သတင်းအချက်အလက်တောင် မရှိဘူးလို့ ပြောတယ်။ ယူကရိန်းက ကန့်ကွက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ အဆိုပြုချက်ကိုယ်တိုင်က သတင်းတစ်ခုပဲ။ နျူကလီးယားအင်အားအကြီးဆုံးသုံးနိုင်ငံရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ တစ်စားပွဲတည်း ထိုင်မယ့် အလားအလာ — ဒါမျိုး တရားဝင်သုံးပွင့်ဆိုင်ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲ တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး။
ဒီတစ်ပတ်ထဲမှာပဲ ထရမ့်က နောက်ထပ်အချက်တစ်ခုကိုလည်း သတိထားပြီး ချိန်ညှိပြတယ် — APEC မှာ မြောက်ကိုရီးယားခေါင်းဆောင် ကင်ဂျုံအန်နဲ့ တွေ့ဆုံမယ့်အလားအလာကို သူကိုယ်တိုင် ဩဂုတ်လကတည်းက ပြောခဲ့ပေမဲ့ တနင်္လာနေ့မှာတော့ အဲဒီအစီအစဉ်ကို လျှော့ချပြောဆိုလိုက်တယ်။ ဘယ်သူနဲ့တွေ့မယ်၊ ဘယ်သူ့ကို ဘေးဖယ်ထားမယ်ဆိုတာ ထရမ့်က တစ်ခုချင်း ရွေးနေတယ်။
နိုဝင်ဘာ ၁၈-၁၉ ရက်၊ Shenzhen က APEC ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲမှာ ထရမ့်က ရှီနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသား — ဒီနှစ်အတွင်း တတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်လာမယ် (မေလက ဘေကျင်း၊ စက်တင်ဘာက ဝါရှင်တန်)။ အဲဒီတွေ့ဆုံမှုရဲ့ ဘေးထွက်အစည်းအဝေးအခန်းမှာ သုံးပွင့်ဆိုင်စားပွဲ ဖြစ်လာမလား၊ ဒါမှမဟုတ် စကားတစ်ခွန်းအဖြစ်ပဲ ကျန်ခဲ့မလားဆိုတာ — အဖြေပေးရမယ့်သူက ရှီကျင့်ဖျင်ပဲ။
ထရမ့်က စားပွဲကို ခင်းထားတယ်။ ထိုင်မယ့်သူတွေထဲက တစ်ဦးကတော့ အဖြေမပေးသေးဘူး။ နျူကလီးယားခေတ်ရဲ့ နောက်အခန်းကို ဘယ်သူက ရေးမလဲဆိုတာ နိုဝင်ဘာမှာ သိရလိမ့်မယ်။
