သိပ္ခ်စ္လုိ႔
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကို ခံစား ရပါတယ္။
ဒို႔ေတြစစ္ၾကီးတိုက္တာ ခံေနရတယ္။
တႏွစ္ေက်ာ္ျပီ။
အိုးပစ္ အိမ္ပစ္ ရြာပစ္နဲ႔၊
ေျပးေနရတာ - ဆယ့္သံုးလ ရွိေနျပီ။
ပိုင္ဆိုင္ သမွ် ကၽြဲႏြား ၾကက္ဝက္ ဘဲ မက်န္၊
ဆန္စပါးနဲ႔ ျခံထဲ က သစ္သီးဝလံ၊
အစီအစဥ္ မရွိ ျဗဳန္းစားၾကီး၊
ထေျပးရေတာ့ - ကေလးေတြပါရင္ ျပီးေရာေပါ့။
စားစရာမပါ၊ အဝတ္မပါ၊ ေစာင္မပါနဲ႔၊
မိသားစုေတြ - ငုတ္တုတ္ ခံခဲ့ရတယ္ကြဲ႕။
အိုကြယ္- ယာယီ တည္းခိုရာ၊ ဒုကၡသည္ စခန္းမွာ၊
ဂရုဏာရွင္မ်ား ေကၽြးေမြးတာ၊ မဝတဝစားခဲ့ၾကရတယ္။
ျဖစ္သလိုေန - ျဖစ္သလုိစား၊
တႏွစ္ေက်ာ္ျပီဆိုေတာ့၊
စားဝတ္ေနေရး ၊ ကေလး ပညာေရး
အဆင္ေျပ တန္သေလာက္ေတာ့ ေျပေန ပါျပီေလ။
သို႔ေသာ္ - ရြာကို ေတာ့ သိပ္လြမ္းတာေပါ့။
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကို ခံစားရပါတယ္။
စစ္ေျမျပင္ ကိုု ၾကည့္လိုက္ပါအံုး။
မၾကာခဏ ထိုးစစ္ဆင္ လို႔ မဆံုး။
သူတို႔ ရဲေဘာ္လည္း အတံုးအရုံး။
ဒို႔ရဲေဘာ္လည္း အလြတ္ မရုန္း။
သဲသဲ မဲမဲ ျပည္တြင္း စစ္တဲ့၊
ႏိုင္ငံတကာ ကဲ့ရဲ႕ ေလရဲ႕။
“ကခ်င္ ကို တိုက္ခိုက္ မွဳရပ္ပါ”ဟု၊
ကမာၻက ဘယ္လိုတားတား - အေရးမလုပ္။
“တကမာၻလံုး ကလည္း -
သိန္းစိန္ တေယာက္ထဲကို မႏုိင္ဘူးဘဲ”။
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကို ခံစားရပါတယ္။
ျပည္တြင္း စစ္ျဖစ္ရာမွာ၊
ေတြ႕သမွ် မိန္းမ ဆြဲခ်လာ၊
ေတာထဲ ေတာင္ထဲ မုဒိမ္းမွဳကဲ၊
လူမဆန္တဲ့ ေခြးမ်ဳိးဘဲ။
ေပၚတာဆြဲလည္း ျပန္မလႊတ္
မုဒိမ္းမွဳ ျပဳျပီး ရွင္ မထား၊
ရက္ရက္ စက္စက္ သတ္စားပစ္ၾကတယ္။
KIA ရဲေဘာ္ ဖမ္းမိရင္၊
ျပန္လမ္း မရွိ ေတာ့ ဘူးရွင္။
အမဲဖ်က္သလို ဖ်က္ပစ္ၾကတယ္၊
တပိုင္းတစစီ လုပ္ပစ္တယ္ေလ။
ေၾသာ္ - “ရန္္ညိႇဳး က ၾကီးမားေလစြ၊
ကခ်င္ကို ဗမာျပဳ မရလို႔ - တဲ့ဗ်။”
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကိုခံစားရပါတယ္။
လြတ္လပ္စြာ မေနရ၊
လြတ္လပ္စြာ သက္မရွင္ရ၊
လြတ္လပ္စြာ မကိုးကြယ္ရ၊
လြတ္လပ္စြာ ေက်ာင္းမေနရ။
လြတ္လပ္စြာ လယ္မလုပ္ရ၊
လြတ္လပ္စြာ မသြား မလာရ။
လူ႕အခြင့္ အေရးေတြ ဆုံးရႈံးၾက။
ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေဒသ၊ ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္။
ေမာင္းထုတ္ ေျပာင္းေရ႔ႊခံေနရ၊
က်ီးလန္႔ စာစား ေနရတဲ့ ဘဝ၊
ေန႔ပါ ညပါ စိတ္မခ်မ္းသာ၊
ဘယ္လို သက္ရွင္ ရမလဲဗ်ာ။
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကိုခံစားရပါတယ္။
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား၊
ကခ်င္ဆို၊ စစ္ေအး စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ျငား။
မူးယစ္ေဆးဝါး နဲ႔ ဖ်က္ဆီးတယ္၊
လူညႊန္႕တံုး ပစ္ေစတယ္ေလ။
သိန္းစိန္ၾကီးရယ္ - သင့္အၾကံကုန္ျပီလား?
ဥာဏ္နီ ဥာဏ္နက္ ေတြကပြား၊
ကခ်င္ကို ဘာေၾကာင္႔ အညိႇဳးထား၊
ရက္စက္မႈ နည္းလမ္းေတြကမ်ား။
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကိုခံစားရပါတယ္။
ဘယ္လိုဘဲ ရက္စက္ပါေစ၊
ေတာင္ေပၚသားမ်ား လူ႔ခြင့္အေရး
အျပည့္အဝ ရေအာင္ ယူမယ္ေလး။
မေနာေျမ - စိန္
၄.၇.၂၀၁၂
ဒို႔ေတြစစ္ၾကီးတိုက္တာ ခံေနရတယ္။
တႏွစ္ေက်ာ္ျပီ။
အိုးပစ္ အိမ္ပစ္ ရြာပစ္နဲ႔၊
ေျပးေနရတာ - ဆယ့္သံုးလ ရွိေနျပီ။
ပိုင္ဆိုင္ သမွ် ကၽြဲႏြား ၾကက္ဝက္ ဘဲ မက်န္၊
ဆန္စပါးနဲ႔ ျခံထဲ က သစ္သီးဝလံ၊
အစီအစဥ္ မရွိ ျဗဳန္းစားၾကီး၊
ထေျပးရေတာ့ - ကေလးေတြပါရင္ ျပီးေရာေပါ့။
စားစရာမပါ၊ အဝတ္မပါ၊ ေစာင္မပါနဲ႔၊
မိသားစုေတြ - ငုတ္တုတ္ ခံခဲ့ရတယ္ကြဲ႕။
အိုကြယ္- ယာယီ တည္းခိုရာ၊ ဒုကၡသည္ စခန္းမွာ၊
ဂရုဏာရွင္မ်ား ေကၽြးေမြးတာ၊ မဝတဝစားခဲ့ၾကရတယ္။
ျဖစ္သလိုေန - ျဖစ္သလုိစား၊
တႏွစ္ေက်ာ္ျပီဆိုေတာ့၊
စားဝတ္ေနေရး ၊ ကေလး ပညာေရး
အဆင္ေျပ တန္သေလာက္ေတာ့ ေျပေန ပါျပီေလ။
သို႔ေသာ္ - ရြာကို ေတာ့ သိပ္လြမ္းတာေပါ့။
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကို ခံစားရပါတယ္။
စစ္ေျမျပင္ ကိုု ၾကည့္လိုက္ပါအံုး။
မၾကာခဏ ထိုးစစ္ဆင္ လို႔ မဆံုး။
သူတို႔ ရဲေဘာ္လည္း အတံုးအရုံး။
ဒို႔ရဲေဘာ္လည္း အလြတ္ မရုန္း။
သဲသဲ မဲမဲ ျပည္တြင္း စစ္တဲ့၊
ႏိုင္ငံတကာ ကဲ့ရဲ႕ ေလရဲ႕။
“ကခ်င္ ကို တိုက္ခိုက္ မွဳရပ္ပါ”ဟု၊
ကမာၻက ဘယ္လိုတားတား - အေရးမလုပ္။
“တကမာၻလံုး ကလည္း -
သိန္းစိန္ တေယာက္ထဲကို မႏုိင္ဘူးဘဲ”။
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကို ခံစားရပါတယ္။
ျပည္တြင္း စစ္ျဖစ္ရာမွာ၊
ေတြ႕သမွ် မိန္းမ ဆြဲခ်လာ၊
ေတာထဲ ေတာင္ထဲ မုဒိမ္းမွဳကဲ၊
လူမဆန္တဲ့ ေခြးမ်ဳိးဘဲ။
ေပၚတာဆြဲလည္း ျပန္မလႊတ္
မုဒိမ္းမွဳ ျပဳျပီး ရွင္ မထား၊
ရက္ရက္ စက္စက္ သတ္စားပစ္ၾကတယ္။
KIA ရဲေဘာ္ ဖမ္းမိရင္၊
ျပန္လမ္း မရွိ ေတာ့ ဘူးရွင္။
အမဲဖ်က္သလို ဖ်က္ပစ္ၾကတယ္၊
တပိုင္းတစစီ လုပ္ပစ္တယ္ေလ။
ေၾသာ္ - “ရန္္ညိႇဳး က ၾကီးမားေလစြ၊
ကခ်င္ကို ဗမာျပဳ မရလို႔ - တဲ့ဗ်။”
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကိုခံစားရပါတယ္။
လြတ္လပ္စြာ မေနရ၊
လြတ္လပ္စြာ သက္မရွင္ရ၊
လြတ္လပ္စြာ မကိုးကြယ္ရ၊
လြတ္လပ္စြာ ေက်ာင္းမေနရ။
လြတ္လပ္စြာ လယ္မလုပ္ရ၊
လြတ္လပ္စြာ မသြား မလာရ။
လူ႕အခြင့္ အေရးေတြ ဆုံးရႈံးၾက။
ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေဒသ၊ ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္။
ေမာင္းထုတ္ ေျပာင္းေရ႔ႊခံေနရ၊
က်ီးလန္႔ စာစား ေနရတဲ့ ဘဝ၊
ေန႔ပါ ညပါ စိတ္မခ်မ္းသာ၊
ဘယ္လို သက္ရွင္ ရမလဲဗ်ာ။
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကိုခံစားရပါတယ္။
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား၊
ကခ်င္ဆို၊ စစ္ေအး စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ျငား။
မူးယစ္ေဆးဝါး နဲ႔ ဖ်က္ဆီးတယ္၊
လူညႊန္႕တံုး ပစ္ေစတယ္ေလ။
သိန္းစိန္ၾကီးရယ္ - သင့္အၾကံကုန္ျပီလား?
ဥာဏ္နီ ဥာဏ္နက္ ေတြကပြား၊
ကခ်င္ကို ဘာေၾကာင္႔ အညိႇဳးထား၊
ရက္စက္မႈ နည္းလမ္းေတြကမ်ား။
v သိပ္ခ်စ္လို႔ သိပ္ကိုခံစားရပါတယ္။
ဘယ္လိုဘဲ ရက္စက္ပါေစ၊
ေတာင္ေပၚသားမ်ား လူ႔ခြင့္အေရး
အျပည့္အဝ ရေအာင္ ယူမယ္ေလး။
မေနာေျမ - စိန္
၄.၇.၂၀၁၂
