ျမစ္ဧရာဝတီကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခြင့္ လုံးဝမျပဳေတာ့ပါ။ (အပိုင္း ၄)
၃၁-၃-၂၀၁၂
အားလုံးကိုမဂၤလာပါလို႔ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီစီတာပူမွာအကူအညီေပးေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး Fr. Paul Lum Lai ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ဂုဏ္သေရရွိ လူႀကီးမ်ား၊ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အားလုံးကို ေလးစားပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ က်ေနာ့္ဘုန္းႀကီးဘ၀မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ မွ် ဒီဧရာဝတီ ျမစ္ရိုးတေလွ်ာက္ျဖစ္တဲ့ တန္ဖရဲ၊ ဆြမ္ပရာဘြမ္၊ ဒူးရစ္ ႏွင့္ ကက်ီးတူ စတဲ့ သာသနာနယ္ ဘုန္ေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြမွာက်င္လည္ခဲ့ရတယ္။ တန္ဖရဲနဲ႔ကက်ီးထူမွာေတာ့ အထူးသပ္သပ္ အၾကာႀကီးေနခဲ့ရတယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ေတြ႕ႀကဳံခဲ့တဲ့ အေတြ႕အႀကဳံမ်ားနဲ႔ က်ေနာ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို တင္ျပမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေန႔ေခါင္းစဥ္ကို Fr. Gregory Naw Din နဲ႔ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ ေရြးၾကတယ္။ ေနာင္းဆုံးမွာ Fr. Gregory Naw Din က အခုေရးထားတဲ့ “ျမစ္ဧရာဝတီကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခြင့္ လုံးဝမျပဳေတာ့ပါ။”ဆိုတာကို သေဘာက်လို႔ အတည္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ စီးဆင္းသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ျမစ္ေရဟာ ေနာက္ျပန္မလွည့္ပါေစနဲ႔။ ျ မစ္ဧရာကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခြင့္ မျပဳတာ ဘယ္သူေတြလဲ။ ဧရာ၀တီျမစ္ရိုး တေလွ်ာက္မွာ ေနထိုင္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ ေနၾကတဲ့ျပည္သူေတြဟာ သူတို႔ကိုထာဝစဥ္ အလုပ္အေကၽြး ျပဳေနတဲ့ ျမစ္ႀကီးဧရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အတားအဆီးကင္းမဲ့စြာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ပဲ ပင္လယ္ဆီသို႔ အၿမဲ စီးဆင္းေနပါေစလို႔ မ်က္ရည္မ်က္ခြက္နဲ႔ ေတာင္းဆိုျမည္တမ္း ေနၾကတယ္။
က်ေနာ္တို႔တစ္ဦးစီရဲ႕ ဆႏၵထဲမွာလဲ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕မိခင္ ျမစ္ႀကီးဧရာဝတီကို ေဘးကင္းလြတ္လပ္စြာ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚအေရာက္ ခရီးေပါက္ေအာင္ တြန္းပို႔ေပးၾကဖို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ ျမစ္ဆုံေရကာတာစီမံကိန္း ၏အစပိုင္းကာလမွာ ျဖစ္ပ်က္ပုံအမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႕ႀကဳံခံစားခဲ့ရတယ္။ ၂ဝဝ၃ခုႏွစ္တုန္းက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ကန္ဆိုင္းလွ်ပ္စစ္ ကုမၸဏီမွ ဂ်ပန္အင္ဂ်င္နီယာ ၃ဦးေရာက္လာပါတယ္။ တန္ဖရဲရြာရဲ႕ ဟိုဘက္ကမ္း ဒီဘက္ကမ္း ေနရာအႏွံ႕ေလ့လာတိုင္းထြာ survey ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဘုရားေက်ာင္းကိုလဲ ႏွစ္ေခါက္သုံးေခါက္ လာၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးအေခါက္မွာေတာ့ “ဒီဘုရားေက်ာင္းဟာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ။ ဟိုဘက္ကမ္းက မယ္ေတာ္ဂူဟာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ၊” ဆိုၿပီးေမးလာတယ္။
“ဒီဘုရားေက်ာင္းဟာ က်ေနာ္တို႔ ကာသိုလိပ္သာသနာပိုင္ျဖစ္တယ္။ ေျမာက္ပိုင္းကို သာသနာျပဳတဲ့ အခါမွာ သမိုင္းဝင္ အခ်က္အျခာျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ျပီး ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ပထမဦးဆုံး ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ဘုရာရွိခိုးေက်ာင္းမ်ား စာရင္းဝင္လဲ ျဖစ္တယ္။ ဟိုဘက္ကမ္းကရြာဟာ က်ေနာ္တို႔ ကာသိုလိပ္ အသင္းေတာ္မွ ဧရာဝတီျမစ္ကို ေက်းဇူးျပဳ၍ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ခ်ီးမြမ္းဖို႔ႏွင့္ မယ္ေတာ္ဂူဟာလဲ ျမန္မာတႏိုင္ငံလုံးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ရည္စူးၿပီး တည္ေဆာက္ထားတဲ့ မယ္ေတာ္ဂူႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။” လို႔ရွင္းျပေပးခဲ့တယ္။
ဒီ၃ဦးဆင္းသြားတဲ့ေနာက္မွာ ဆည္ေျမာင္းဌာနနဲ႕ ပူးေပါင္းေရးဆြဲထားတဲ့ blue print စာရြက္စာတမ္း မ်ား ေမ့က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။ ၄င္းစာရြက္စာတမ္းေတြကို ျမစ္ႀကီးနားသို႔ယူသြားၿပီး ညတြင္းခ်င္း မိတၱဴကူးယူခဲ့တယ္။ သူတို႔ေမ့ခ်န္ထားတာမွန္ရင္ နက္ျဖန္ျပန္လာယူၾကမွာ ေသခ်ာတယ္လို႔ ယူဆရတယ္။ ၄င္းစာရြက္ စာတမ္းေတြထဲမွာ ျမစ္ဆုံေရကာတာ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ စီမံကိန္းအေသးစိပ္ ပါရွိေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဆည္ေျမာင္းဌာနမွ ေရးထားသည့္ထဲမွာ ျမစ္ဆုံေရကာတာ ေဆာက္လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ဧရာဝတီ ျမစ္ေၾကာင္းတေလွ်ာက္ အထက္ျမန္မာျပည္မွ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္၊ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚအထိ ၁၂ရာသီစလုံး ျမစ္ေရဖူဖူလုံလုံရရိွမည္ ျဖစ္ၿပီး ေလွ၊ သေဘၤာမ်ား ဥဒဟို စုန္ဆန္သြားလာ ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပါရွိပါတယ္။ ဧရာဝတီျမစ္၏ ဝဲယာလြင္ျပင္မ်ားမွာလဲ စိုက္ပ်ိဳးေရး ေကာင္းေကာင္း လုပ္ႏိုင္မယ့္အေၾကာင္း ေရးထားတာေတြ႕ရတယ္။ ပင္လယ္ထဲက ဆားငံေရဝင္လာလို႔ ပ်က္စီးသြားတဲ့ လယ္ယာေတြကိုလဲ မ်ားစြာတားဆီးႏိုင္မယ္ လို႔ေရးထားတယ္။ အားလုံးအခ်က္ႀကီး ၅ခ်က္ေလာက္ေရးထားတယ္။
ဒီကိစၥကိုကန္႔ကြက္ဖို႔အတြက္ ျမစ္ႀကီးနားသို႔ ေရာက္လာတဲ့ Swiss Aid အဖြဲ႕က တာ၀န္ခံ လူႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီကိုရခဲ့တယ္။ သူ႕ဇနီးက ဂ်ပန္အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ၿပီး ဂ်ပန္လြတ္ေတာ္ အမတ္တစ္ဦး ျဖစ္္ေၾကာင္း၊ ဒီစီမံကိန္းကို ရပ္ပစ္္ဖို႔ သူ႕ဇနီးကဂ်ပန္အစိုးရကို ေျပာေပးႏိုင္လိ္မ့္မယ္ လို႔ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ အဲဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို နက္ျဖန္ ၇းဝဝနာရီ အေရာက္ ျမစ္ႀကီးနားသို႔ လာပို႔ေပးပါ ဆိုတဲ့စာဟာ ညသန္းေခါင္ ၁၁းဝဝ ထိုးမွ တန္ဖရဲမွာ က်ေနာ္လက္ခံရွိခဲ့တယ္။ က်ေနာ္လဲပဲ ေနာက္မနက္ ၅းဝဝနာရီမွာ အိပ္ယာထၿပီး ဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို အခ်ိန္မီ ပို႔ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲလိုပဲ ဂ်ပန္အမ်ိဳးသမီး လြတ္ေတာ္အမတ္ရဲ႕ ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးမႈေၾကာင့္လားမသိ၊ ဂ်ပန္ကန္ဆိုင္း လွ်ပ္စစ္ကုမၸဏီေတြကေတာ့ ေပၚမလာခဲ့ေတာ့ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ တရုတ္ CPI ကုမၸဏီေတြ ေပၚလာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဘုရားေက်ာင္းမွာလာၿပီး ဟိုတိုင္းဒီတိုင္းလာတိုင္းၾကတယ္။ သူတို႔ေဆာက္လုပ္မယ့္ ေရကာတာဟာ မီတာ ၂ဝဝ ျမင့္သြားမယ္လို႔ ေျပာတယ္။ မီတာ၄ဝျမင့္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဘုရားေက်ာင္း ေခါင္းေလာင္းစင္ဟာလဲ ေရေအာက္မီတာ ၁၆ဝ သို႔ေရာက္သြားေတာ့မယ္။ က်ေနာ္တို႔ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး။ ဟိုဘက္ကမ္းမွာရွိတဲ့ မယ္ေတာ္ဂူလဲပဲ အဏၰဝါေရထုေအာက္သို႔ က်ေရာက္သြားေတာ့မယ္။ ရွိရွိသမွ်သာသနာ့ အေမြအႏွစ္ေတြအားလုံး တိမ္ေကာေပ်ာက္ကြယ္ ပ်က္စီးကုန္ေတာ့မယ္။ က်ေနာ္တို႔က ျဖစ္ပ်က္သမွ် အလုံးစုံ ဘုရားသခင္ကို အပ္ႏွံလွ်က္ ဆုေတာင္းခြန္အားယူၾကတယ္။
မေမွ်ာ္လင့္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ သမၼတႀကီးဆီက ျမစ္ဆုံေရကာတာ စီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းဖို႔အမိန္႔ ေရာက္လာခဲ့ တယ္။ “သူ႕သက္တမ္းမွာ ဒီေရကာတာကို မလုပ္ေတာ့ဘူး။” က်ေနာ္တို႔ အရမ္း၀မ္းသာတယ္။ ဒါေပမယ့္ မၾကာမီမွာပဲ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးလဂၽြန္ငန္ဆိုင္း ရဲ႕အမိန္႔နဲ႕တဲ့၊ ခရိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးခင္ေမာင္ခ်ိဳ၊ အမွတ္ (၁) ရဲစခန္းက ရဲေတြရယ္၊ ေနာက္ၿပီး Asia World အဖြဲ႕နဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး ျမစ္ဆုံေဒသမွာ ဘာမွစားစရာမရွိ အတိဒုကၡနဲ႔ ဘဝပ်က္ေနၾကတဲ့ လူေတြကိုဖမ္းသြားၿပီဆိုတဲ့ ဖုန္း၀င္လာတယ္။ အရမ္းအံ့ၾသသြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သမၼတႀကီးရဲ႕မင္းအာဏာစက္နဲ႔ရပ္လိုက္ၿပီ။ ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ ခရိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး အမိန္႔နဲ႔ သြားဖမ္းတယ္ဆိုတာ - - - ဟာ - - - က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ဟုုတ္ေကာဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ ခံစားမိလာတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သမၼတႀကီးက သူ႕သက္တမ္းမွာ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးလို႔ ေျပာထားၿပီ။ ဘာမွဆက္လုပ္စရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး။ ဒါကို ခရိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက သြားဖမ္းတယ္ဆိုုေတာ့ အရမ္းကို အံ့ၾသသြားတယ္။ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးဟာ ၂ဝ-၉-၂ဝဝ၉ တြင္တစ္ႀကိမ္၊ ၁ဝ-၁ဝ-၂ဝဝ၉ မွာတစ္ႀကိမ္ ရြာေတြကို ဖယ္ခိုင္းမႈ စလာတယ္။ ရြာသားေတြလဲ ကမၻာပ်က္သလို ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ခံစားခဲ့ရတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီျပႆနာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဆြးေႏြးရေအာင္လို႔ တင္ျပတဲ့အခါ ရန္ကုန္က ဝန္ႀကီးနဲ႔အတူ CPI ဒုဥကၠဌပါ တက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဝန္ႀကီးတို႔ ေရွ႕ေမွာက္မွာ “က်ေနာ္တို႔က မေျပာင္းခ်င္ဘူး။ ဒီျမစ္ဆုံေဒသဟာ က်ေနာ္တို႔ ကခ်င္ယဥ္ေက်းမႈသမိုင္းအရလဲ အထြတ္အျမတ္ေနရာျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ထာဝစဥ္ သံေယာဇဥ္တြယ္တာရာ အရပ္လဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္ စတင္တဲ့ဒီေနရာဟာ က်ေနာ္တို႔ ကခ်င္လူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ တကယ့္အသည္းႏွလုံး ေနရာျဖစ္တယ္။ မေျပာင္းခ်င္ဘူး။” လို႔တင္ျပခဲ့တယ္။
ဒီေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ေကာင္စီဥကၠဌ၊ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္၊ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိုးဝင္း ေျပာတာက၊ ဒီေရကာတာဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ကေန လုပ္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔လဲ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ မင္းတို႔ရဲ႕ နစ္နာမႈေတြ အားလုံးေလ်ာ္ေပးမယ္….တဲ့။ မင္းတို႔အတြက္ သာမန္အိမ္မ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တကယ့္ကြန္ကရစ္အိမ္၊ ပတ္ကားအိမ္၊ အျပန္စားအိမ္ေတြ ေဆာက္ေပးမယ္……..တဲ့။ မပူၾကပါနဲ႔….တဲ့။ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔လဲ ၃ႏွစ္ေကၽြးမယ္…….တဲ့။ ဒိျပင္ လယ္ယာေတြလဲ အကုန္လုံး ရွာေပးမယ္…တဲ့။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေရမနစ္မခ်င္း မင္းတို႔ေနရာပဲ……တဲ့။ မင္းတို႔ျခံပဲ၊ မင္းတို႔အိမ္ပဲ…..တဲ့။ မင္းတို႔ စိုက္ထားတဲ့ အပင္ေတြအတြက္ ငါတို႔ေလ်ာ္ေၾကးေပးမယ္………တဲ့။ အပင္ေတြလဲ ေရမျမဳပ္မခ်င္း မင္းတို႔အပင္ေတြပဲ….တဲ့။ အဲလိုေျပာခဲ့တယ္။ ဒီစကားေတြၾကားရေတာ့ ၀မ္းသာမႈ၊ ႏွစ္သိမ့္မႈ ရရွိခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘာဆက္ျဖစ္လာသလဲ။ ၆-၃-၂ဝ၁၂ရက္ေန႔မွာ လာေရာက္ဖမ္းဆီးၾကတယ္။ အားလုံး ကေမာက္ကမ ျဖစ္ကုန္တယ္။ အားလုံးဘဝပ်က္ခဲ့ရတယ္။ ဒါဟာလက္ရွိအေျခအေနမွန္၊ အျဖစ္အပ်က္မွန္ ျဖစ္တယ္။ မင္းလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြက ေျပာထားတဲ့အတိုင္း လက္ေတြ႕ျဖစ္မလာဘူး။ အျပစ္မဲ့ရြာသူ ရြာသားေတြက ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ျခံ ကိုုယ့္ေနရာမွာ ေနရင္းထိုင္ရင္း သက္သက္မဲ့ အဖမ္းခံလိုက္ရတယ္။ ဘာဥပေဒမွ နားလည္သူေတြလဲမဟုတ္။ ဘာမွေျပာဆို တတ္သူေတြလဲ မဟုတ္ေတာ့ ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ပဲ ခံလိုက္ၾကရတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာ တစ္ခုရွိတယ္။ အခ်ိဳ႕လူႀကီးပိုင္း လူလတ္ပိုင္းေတြထဲမွာေတာင္ ဥာဏ္မမီႏိုင္တဲ့လူတခ်ိဳ႕က ေရဝပ္သြားလို႔ရိွရင္ စက္ေလွနဲ႔ သြားၾကမွာေပါ့ဟဲ့၊ ဆိုသူေတြရွိေသးတယ္။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ ေရ၀ပ္သြားရင္ျဖစ္သလို ေနၾကမွာေပါ့ ဆိုသူေတြရွိၾကတယ္။ တင္ျပေတာင္းဆိုရမွန္းမသိ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ေနဖို႔ပဲသိတဲ့ ဘဝအရႈံးေပးသူေတြရွိၾကတယ္။ အာဏာဆိုတာ ျပည္သူ႕ဆီမွာရွိမွန္း မသိရွာၾကဘူး။ ေရကာတာေၾကာင့္ ေဒသတစ္ခုလုံး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ သားရဲတိရစၦာန္၊ သစ္ပင္ပန္းမာန္အေပါင္း ပ်က္စီးဆုံးရႈံး သြားရေတာ့မယ္။ အႏွစ္ ၅ဝဆိုရင္ အားလုံးခ်ဳပ္ျငိမ္းကုန္ေတာ့မယ္။ ေရဝပ္တယ္ဆိုတာ ေခ်ာင္းရိုး ေျမာင္းရိုးေတြမွာလဲ ကုမၸဏီေတြတက္လာမယ္။ ဒီေခ်ာင္းရိုး ေျမာင္းရိုးေတြကို က်ေနာ္တို႔ မပိုင္ဘူး ကုမၸဏီကပဲပိုင္ေတာ့မယ္။ ဒါေတြကို ႀကိဳျမင္ၿပီး စဥ္းစားထားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က ေရကာတာ လုံျခဳံေရး ယူရေတာ့မယ္။ တခ်ဳိ႕က အဲတာကို နားမလည္ဘူး။
ရွိရွိသမွ် အားလုံးတရုတ္ေတြ သိမ္းက်ဳံးသြားေတာ့မယ္။ တရုတ္က တကိုယ္ေကာင္းဆန္ စီးပြားေရးသမားပဲ။ ဘာကိုမွ ဂရုစစိုက္ဘူး။ ေရကာတာႀကီး ၿပိဳက်သြားရင္လဲေလ်ာ္မယ္။ ပိုက္ဆံ စကားေျပာတယ္။ ငါတို႔ေကာင္းစားဖို႔၊ ငါတို႔ကုမၸဏီ ေကာင္းစားဖို႔၊ ဘယ္သူေသေသ ငေသမာၿပီးေရာ ဆိုတဲ့စိတ္ထားရွိတယ္။ ေရကာတာက်ိဳးလို႔ ငါတို႔ေသသြားရင္ သူတို႔ေလ်ာ္မယ္။ ငါတို႔ေတြေသကုန္မွေတာ့ ဘယ္သူ႕ကို သြားေလ်ာ္မွာလဲ။ ဝိညာဥ္နဲ႔ ခံစားမလား။ ကၽြမ္းက်င္သူေတြ တြက္ခ်က္ထားတာဟာ ေရကာတာက်ိဳးသြားရင္ စကၠန္႔ ၂ဝအတြင္း ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ အားလုံးေရေအာက္ေရာက္သြားမယ္။ အကုန္လုံးေပ်ာက္သြားမွာပဲ။ ေရကာတာရဲ႔ အျမင့္က မီတာ ၂ဝ၀ ရွိတယ္။ ေပ ၆ဝ၀ နဲ႔ညီမွ်တယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ ငါတို႔က လုပ္ခြင့္ျပဳမလား။ အာဏာဟာ ငါတို႔ျပည္သူေတြဆီမွာပဲရွိတယ္။
ႏွစ္ေပါင္း၅ဝ တရုတ္ေတြပိုင္ဆိုင္းသြားရင္ Sumprabum ေဒသတဝိုက္မွာက်ေနာ္တို႔ေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ Mali-Nmai Walawng မွာလဲေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ Mali-Hkrang Walawng ေဒသမွာလဲ က်ေနာ္တို႔ ေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ ဒီေဒသေတြမွာလဲ ေရကာတာပြားေတြ တည္ေဆာက္ၾကေတာ့မယ္။ ဒီေရကာတာကိစၥ အေျခခံသေဘာတူစာခ်ဳပ္ လုပ္တာ ၂၇-၃-၂ဝဝ၉ ရက္မွာျဖစ္တယ္။ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရတင္ေအာင္ျမင့္ဦးနဲ႔ တရုတ္ CPI အဖြဲ႕တို႔လက္မွတ္ေရးထိုးၾကတယ္။ ၂၀-၁၂-၂ဝ၀၉ ရက္မွာပဲ ဒီျမစ္ဆုံ ေရကာတာ စတင္ေဆာက္လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေအးနဲ႔ တရုတ္ဒုသမၼတတို႔ လက္မွတ္ေရးထိုး ၾကတယ္။ ၃-၆-၂ဝ၁ဝ မွာ ခ်ီေဖြနဲ႔ လာဇာ Laza ေရကာတာ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ သေဘာတူတယ္။ Laza ဆိုတာ Sumprabum ေအာက္နားမလိခဘက္မွာျဖစ္တယ္။ ဆက္လက္တည္ေဆာက္သြားမယ့္ ေရကာတာေတြဟာ အင္မိုင္ခဘက္မွာ Chiphwi, Wusak, Hpimaw, Hkawnglanghpu, Le-nam, ျပီးေတာ့ မလိခဘက္မွာ Laza, စုစုေပါင္း ၇ခု ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကခ်င္လူမ်ိဳးေတြ ေနမယ့္ေနရာ ဘယ္မွာမွ မရွိေတာ့ဘူး။ ဒါေတြဟာ အနာဂတ္ရဲ႕ ႀကဳံေတြ႕ရေတာ့မယ့္ အေျခအေနေတြျဖစ္တယ္။
ဒီလိုဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔တေတြ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ။ အာဏာဟာ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ ေနာင္လာေနာက္သားေတြကို အေမြဆိုးႀကီး ထားရစ္ေပးခဲ့မလား။ စဥ္းစားေတြးေခၚ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔အားလုံးရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔တေတြရဲ႕ မိခင္ႀကီးသဖြယ္ အလုပ္ေကၽြးျပဳေနတဲ့ ဧရာဝတီျဖစ္ႀကီး ထာ၀စဥ္ စီးဆင္းႏိုင္ပါေစဟု ဆႏၵျပဳရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္။ အားလုံးကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။
Fr. Paul Lum Lai
အားလုံးကိုမဂၤလာပါလို႔ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီစီတာပူမွာအကူအညီေပးေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး Fr. Paul Lum Lai ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ဂုဏ္သေရရွိ လူႀကီးမ်ား၊ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အားလုံးကို ေလးစားပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ က်ေနာ့္ဘုန္းႀကီးဘ၀မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ မွ် ဒီဧရာဝတီ ျမစ္ရိုးတေလွ်ာက္ျဖစ္တဲ့ တန္ဖရဲ၊ ဆြမ္ပရာဘြမ္၊ ဒူးရစ္ ႏွင့္ ကက်ီးတူ စတဲ့ သာသနာနယ္ ဘုန္ေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြမွာက်င္လည္ခဲ့ရတယ္။ တန္ဖရဲနဲ႔ကက်ီးထူမွာေတာ့ အထူးသပ္သပ္ အၾကာႀကီးေနခဲ့ရတယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ေတြ႕ႀကဳံခဲ့တဲ့ အေတြ႕အႀကဳံမ်ားနဲ႔ က်ေနာ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို တင္ျပမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေန႔ေခါင္းစဥ္ကို Fr. Gregory Naw Din နဲ႔ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ ေရြးၾကတယ္။ ေနာင္းဆုံးမွာ Fr. Gregory Naw Din က အခုေရးထားတဲ့ “ျမစ္ဧရာဝတီကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခြင့္ လုံးဝမျပဳေတာ့ပါ။”ဆိုတာကို သေဘာက်လို႔ အတည္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ စီးဆင္းသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ျမစ္ေရဟာ ေနာက္ျပန္မလွည့္ပါေစနဲ႔။ ျ မစ္ဧရာကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခြင့္ မျပဳတာ ဘယ္သူေတြလဲ။ ဧရာ၀တီျမစ္ရိုး တေလွ်ာက္မွာ ေနထိုင္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ ေနၾကတဲ့ျပည္သူေတြဟာ သူတို႔ကိုထာဝစဥ္ အလုပ္အေကၽြး ျပဳေနတဲ့ ျမစ္ႀကီးဧရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အတားအဆီးကင္းမဲ့စြာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ပဲ ပင္လယ္ဆီသို႔ အၿမဲ စီးဆင္းေနပါေစလို႔ မ်က္ရည္မ်က္ခြက္နဲ႔ ေတာင္းဆိုျမည္တမ္း ေနၾကတယ္။
က်ေနာ္တို႔တစ္ဦးစီရဲ႕ ဆႏၵထဲမွာလဲ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕မိခင္ ျမစ္ႀကီးဧရာဝတီကို ေဘးကင္းလြတ္လပ္စြာ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚအေရာက္ ခရီးေပါက္ေအာင္ တြန္းပို႔ေပးၾကဖို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ ျမစ္ဆုံေရကာတာစီမံကိန္း ၏အစပိုင္းကာလမွာ ျဖစ္ပ်က္ပုံအမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႕ႀကဳံခံစားခဲ့ရတယ္။ ၂ဝဝ၃ခုႏွစ္တုန္းက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ကန္ဆိုင္းလွ်ပ္စစ္ ကုမၸဏီမွ ဂ်ပန္အင္ဂ်င္နီယာ ၃ဦးေရာက္လာပါတယ္။ တန္ဖရဲရြာရဲ႕ ဟိုဘက္ကမ္း ဒီဘက္ကမ္း ေနရာအႏွံ႕ေလ့လာတိုင္းထြာ survey ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဘုရားေက်ာင္းကိုလဲ ႏွစ္ေခါက္သုံးေခါက္ လာၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးအေခါက္မွာေတာ့ “ဒီဘုရားေက်ာင္းဟာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ။ ဟိုဘက္ကမ္းက မယ္ေတာ္ဂူဟာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ၊” ဆိုၿပီးေမးလာတယ္။
“ဒီဘုရားေက်ာင္းဟာ က်ေနာ္တို႔ ကာသိုလိပ္သာသနာပိုင္ျဖစ္တယ္။ ေျမာက္ပိုင္းကို သာသနာျပဳတဲ့ အခါမွာ သမိုင္းဝင္ အခ်က္အျခာျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ျပီး ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ပထမဦးဆုံး ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ဘုရာရွိခိုးေက်ာင္းမ်ား စာရင္းဝင္လဲ ျဖစ္တယ္။ ဟိုဘက္ကမ္းကရြာဟာ က်ေနာ္တို႔ ကာသိုလိပ္ အသင္းေတာ္မွ ဧရာဝတီျမစ္ကို ေက်းဇူးျပဳ၍ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ခ်ီးမြမ္းဖို႔ႏွင့္ မယ္ေတာ္ဂူဟာလဲ ျမန္မာတႏိုင္ငံလုံးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ရည္စူးၿပီး တည္ေဆာက္ထားတဲ့ မယ္ေတာ္ဂူႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။” လို႔ရွင္းျပေပးခဲ့တယ္။
ဒီ၃ဦးဆင္းသြားတဲ့ေနာက္မွာ ဆည္ေျမာင္းဌာနနဲ႕ ပူးေပါင္းေရးဆြဲထားတဲ့ blue print စာရြက္စာတမ္း မ်ား ေမ့က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။ ၄င္းစာရြက္စာတမ္းေတြကို ျမစ္ႀကီးနားသို႔ယူသြားၿပီး ညတြင္းခ်င္း မိတၱဴကူးယူခဲ့တယ္။ သူတို႔ေမ့ခ်န္ထားတာမွန္ရင္ နက္ျဖန္ျပန္လာယူၾကမွာ ေသခ်ာတယ္လို႔ ယူဆရတယ္။ ၄င္းစာရြက္ စာတမ္းေတြထဲမွာ ျမစ္ဆုံေရကာတာ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ စီမံကိန္းအေသးစိပ္ ပါရွိေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဆည္ေျမာင္းဌာနမွ ေရးထားသည့္ထဲမွာ ျမစ္ဆုံေရကာတာ ေဆာက္လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ဧရာဝတီ ျမစ္ေၾကာင္းတေလွ်ာက္ အထက္ျမန္မာျပည္မွ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္၊ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚအထိ ၁၂ရာသီစလုံး ျမစ္ေရဖူဖူလုံလုံရရိွမည္ ျဖစ္ၿပီး ေလွ၊ သေဘၤာမ်ား ဥဒဟို စုန္ဆန္သြားလာ ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပါရွိပါတယ္။ ဧရာဝတီျမစ္၏ ဝဲယာလြင္ျပင္မ်ားမွာလဲ စိုက္ပ်ိဳးေရး ေကာင္းေကာင္း လုပ္ႏိုင္မယ့္အေၾကာင္း ေရးထားတာေတြ႕ရတယ္။ ပင္လယ္ထဲက ဆားငံေရဝင္လာလို႔ ပ်က္စီးသြားတဲ့ လယ္ယာေတြကိုလဲ မ်ားစြာတားဆီးႏိုင္မယ္ လို႔ေရးထားတယ္။ အားလုံးအခ်က္ႀကီး ၅ခ်က္ေလာက္ေရးထားတယ္။
ဒီကိစၥကိုကန္႔ကြက္ဖို႔အတြက္ ျမစ္ႀကီးနားသို႔ ေရာက္လာတဲ့ Swiss Aid အဖြဲ႕က တာ၀န္ခံ လူႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီကိုရခဲ့တယ္။ သူ႕ဇနီးက ဂ်ပန္အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ၿပီး ဂ်ပန္လြတ္ေတာ္ အမတ္တစ္ဦး ျဖစ္္ေၾကာင္း၊ ဒီစီမံကိန္းကို ရပ္ပစ္္ဖို႔ သူ႕ဇနီးကဂ်ပန္အစိုးရကို ေျပာေပးႏိုင္လိ္မ့္မယ္ လို႔ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ အဲဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို နက္ျဖန္ ၇းဝဝနာရီ အေရာက္ ျမစ္ႀကီးနားသို႔ လာပို႔ေပးပါ ဆိုတဲ့စာဟာ ညသန္းေခါင္ ၁၁းဝဝ ထိုးမွ တန္ဖရဲမွာ က်ေနာ္လက္ခံရွိခဲ့တယ္။ က်ေနာ္လဲပဲ ေနာက္မနက္ ၅းဝဝနာရီမွာ အိပ္ယာထၿပီး ဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို အခ်ိန္မီ ပို႔ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲလိုပဲ ဂ်ပန္အမ်ိဳးသမီး လြတ္ေတာ္အမတ္ရဲ႕ ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးမႈေၾကာင့္လားမသိ၊ ဂ်ပန္ကန္ဆိုင္း လွ်ပ္စစ္ကုမၸဏီေတြကေတာ့ ေပၚမလာခဲ့ေတာ့ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ တရုတ္ CPI ကုမၸဏီေတြ ေပၚလာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဘုရားေက်ာင္းမွာလာၿပီး ဟိုတိုင္းဒီတိုင္းလာတိုင္းၾကတယ္။ သူတို႔ေဆာက္လုပ္မယ့္ ေရကာတာဟာ မီတာ ၂ဝဝ ျမင့္သြားမယ္လို႔ ေျပာတယ္။ မီတာ၄ဝျမင့္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဘုရားေက်ာင္း ေခါင္းေလာင္းစင္ဟာလဲ ေရေအာက္မီတာ ၁၆ဝ သို႔ေရာက္သြားေတာ့မယ္။ က်ေနာ္တို႔ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး။ ဟိုဘက္ကမ္းမွာရွိတဲ့ မယ္ေတာ္ဂူလဲပဲ အဏၰဝါေရထုေအာက္သို႔ က်ေရာက္သြားေတာ့မယ္။ ရွိရွိသမွ်သာသနာ့ အေမြအႏွစ္ေတြအားလုံး တိမ္ေကာေပ်ာက္ကြယ္ ပ်က္စီးကုန္ေတာ့မယ္။ က်ေနာ္တို႔က ျဖစ္ပ်က္သမွ် အလုံးစုံ ဘုရားသခင္ကို အပ္ႏွံလွ်က္ ဆုေတာင္းခြန္အားယူၾကတယ္။
မေမွ်ာ္လင့္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ သမၼတႀကီးဆီက ျမစ္ဆုံေရကာတာ စီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းဖို႔အမိန္႔ ေရာက္လာခဲ့ တယ္။ “သူ႕သက္တမ္းမွာ ဒီေရကာတာကို မလုပ္ေတာ့ဘူး။” က်ေနာ္တို႔ အရမ္း၀မ္းသာတယ္။ ဒါေပမယ့္ မၾကာမီမွာပဲ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးလဂၽြန္ငန္ဆိုင္း ရဲ႕အမိန္႔နဲ႕တဲ့၊ ခရိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးခင္ေမာင္ခ်ိဳ၊ အမွတ္ (၁) ရဲစခန္းက ရဲေတြရယ္၊ ေနာက္ၿပီး Asia World အဖြဲ႕နဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး ျမစ္ဆုံေဒသမွာ ဘာမွစားစရာမရွိ အတိဒုကၡနဲ႔ ဘဝပ်က္ေနၾကတဲ့ လူေတြကိုဖမ္းသြားၿပီဆိုတဲ့ ဖုန္း၀င္လာတယ္။ အရမ္းအံ့ၾသသြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သမၼတႀကီးရဲ႕မင္းအာဏာစက္နဲ႔ရပ္လိုက္ၿပီ။ ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ ခရိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး အမိန္႔နဲ႔ သြားဖမ္းတယ္ဆိုတာ - - - ဟာ - - - က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ဟုုတ္ေကာဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ ခံစားမိလာတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သမၼတႀကီးက သူ႕သက္တမ္းမွာ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးလို႔ ေျပာထားၿပီ။ ဘာမွဆက္လုပ္စရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး။ ဒါကို ခရိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက သြားဖမ္းတယ္ဆိုုေတာ့ အရမ္းကို အံ့ၾသသြားတယ္။ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးဟာ ၂ဝ-၉-၂ဝဝ၉ တြင္တစ္ႀကိမ္၊ ၁ဝ-၁ဝ-၂ဝဝ၉ မွာတစ္ႀကိမ္ ရြာေတြကို ဖယ္ခိုင္းမႈ စလာတယ္။ ရြာသားေတြလဲ ကမၻာပ်က္သလို ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ခံစားခဲ့ရတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီျပႆနာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဆြးေႏြးရေအာင္လို႔ တင္ျပတဲ့အခါ ရန္ကုန္က ဝန္ႀကီးနဲ႔အတူ CPI ဒုဥကၠဌပါ တက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဝန္ႀကီးတို႔ ေရွ႕ေမွာက္မွာ “က်ေနာ္တို႔က မေျပာင္းခ်င္ဘူး။ ဒီျမစ္ဆုံေဒသဟာ က်ေနာ္တို႔ ကခ်င္ယဥ္ေက်းမႈသမိုင္းအရလဲ အထြတ္အျမတ္ေနရာျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ထာဝစဥ္ သံေယာဇဥ္တြယ္တာရာ အရပ္လဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္ စတင္တဲ့ဒီေနရာဟာ က်ေနာ္တို႔ ကခ်င္လူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ တကယ့္အသည္းႏွလုံး ေနရာျဖစ္တယ္။ မေျပာင္းခ်င္ဘူး။” လို႔တင္ျပခဲ့တယ္။
ဒီေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ေကာင္စီဥကၠဌ၊ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္၊ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိုးဝင္း ေျပာတာက၊ ဒီေရကာတာဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ကေန လုပ္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔လဲ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ မင္းတို႔ရဲ႕ နစ္နာမႈေတြ အားလုံးေလ်ာ္ေပးမယ္….တဲ့။ မင္းတို႔အတြက္ သာမန္အိမ္မ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တကယ့္ကြန္ကရစ္အိမ္၊ ပတ္ကားအိမ္၊ အျပန္စားအိမ္ေတြ ေဆာက္ေပးမယ္……..တဲ့။ မပူၾကပါနဲ႔….တဲ့။ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔လဲ ၃ႏွစ္ေကၽြးမယ္…….တဲ့။ ဒိျပင္ လယ္ယာေတြလဲ အကုန္လုံး ရွာေပးမယ္…တဲ့။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေရမနစ္မခ်င္း မင္းတို႔ေနရာပဲ……တဲ့။ မင္းတို႔ျခံပဲ၊ မင္းတို႔အိမ္ပဲ…..တဲ့။ မင္းတို႔ စိုက္ထားတဲ့ အပင္ေတြအတြက္ ငါတို႔ေလ်ာ္ေၾကးေပးမယ္………တဲ့။ အပင္ေတြလဲ ေရမျမဳပ္မခ်င္း မင္းတို႔အပင္ေတြပဲ….တဲ့။ အဲလိုေျပာခဲ့တယ္။ ဒီစကားေတြၾကားရေတာ့ ၀မ္းသာမႈ၊ ႏွစ္သိမ့္မႈ ရရွိခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘာဆက္ျဖစ္လာသလဲ။ ၆-၃-၂ဝ၁၂ရက္ေန႔မွာ လာေရာက္ဖမ္းဆီးၾကတယ္။ အားလုံး ကေမာက္ကမ ျဖစ္ကုန္တယ္။ အားလုံးဘဝပ်က္ခဲ့ရတယ္။ ဒါဟာလက္ရွိအေျခအေနမွန္၊ အျဖစ္အပ်က္မွန္ ျဖစ္တယ္။ မင္းလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြက ေျပာထားတဲ့အတိုင္း လက္ေတြ႕ျဖစ္မလာဘူး။ အျပစ္မဲ့ရြာသူ ရြာသားေတြက ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ျခံ ကိုုယ့္ေနရာမွာ ေနရင္းထိုင္ရင္း သက္သက္မဲ့ အဖမ္းခံလိုက္ရတယ္။ ဘာဥပေဒမွ နားလည္သူေတြလဲမဟုတ္။ ဘာမွေျပာဆို တတ္သူေတြလဲ မဟုတ္ေတာ့ ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ပဲ ခံလိုက္ၾကရတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာ တစ္ခုရွိတယ္။ အခ်ိဳ႕လူႀကီးပိုင္း လူလတ္ပိုင္းေတြထဲမွာေတာင္ ဥာဏ္မမီႏိုင္တဲ့လူတခ်ိဳ႕က ေရဝပ္သြားလို႔ရိွရင္ စက္ေလွနဲ႔ သြားၾကမွာေပါ့ဟဲ့၊ ဆိုသူေတြရွိေသးတယ္။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ ေရ၀ပ္သြားရင္ျဖစ္သလို ေနၾကမွာေပါ့ ဆိုသူေတြရွိၾကတယ္။ တင္ျပေတာင္းဆိုရမွန္းမသိ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ေနဖို႔ပဲသိတဲ့ ဘဝအရႈံးေပးသူေတြရွိၾကတယ္။ အာဏာဆိုတာ ျပည္သူ႕ဆီမွာရွိမွန္း မသိရွာၾကဘူး။ ေရကာတာေၾကာင့္ ေဒသတစ္ခုလုံး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ သားရဲတိရစၦာန္၊ သစ္ပင္ပန္းမာန္အေပါင္း ပ်က္စီးဆုံးရႈံး သြားရေတာ့မယ္။ အႏွစ္ ၅ဝဆိုရင္ အားလုံးခ်ဳပ္ျငိမ္းကုန္ေတာ့မယ္။ ေရဝပ္တယ္ဆိုတာ ေခ်ာင္းရိုး ေျမာင္းရိုးေတြမွာလဲ ကုမၸဏီေတြတက္လာမယ္။ ဒီေခ်ာင္းရိုး ေျမာင္းရိုးေတြကို က်ေနာ္တို႔ မပိုင္ဘူး ကုမၸဏီကပဲပိုင္ေတာ့မယ္။ ဒါေတြကို ႀကိဳျမင္ၿပီး စဥ္းစားထားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က ေရကာတာ လုံျခဳံေရး ယူရေတာ့မယ္။ တခ်ဳိ႕က အဲတာကို နားမလည္ဘူး။
ရွိရွိသမွ် အားလုံးတရုတ္ေတြ သိမ္းက်ဳံးသြားေတာ့မယ္။ တရုတ္က တကိုယ္ေကာင္းဆန္ စီးပြားေရးသမားပဲ။ ဘာကိုမွ ဂရုစစိုက္ဘူး။ ေရကာတာႀကီး ၿပိဳက်သြားရင္လဲေလ်ာ္မယ္။ ပိုက္ဆံ စကားေျပာတယ္။ ငါတို႔ေကာင္းစားဖို႔၊ ငါတို႔ကုမၸဏီ ေကာင္းစားဖို႔၊ ဘယ္သူေသေသ ငေသမာၿပီးေရာ ဆိုတဲ့စိတ္ထားရွိတယ္။ ေရကာတာက်ိဳးလို႔ ငါတို႔ေသသြားရင္ သူတို႔ေလ်ာ္မယ္။ ငါတို႔ေတြေသကုန္မွေတာ့ ဘယ္သူ႕ကို သြားေလ်ာ္မွာလဲ။ ဝိညာဥ္နဲ႔ ခံစားမလား။ ကၽြမ္းက်င္သူေတြ တြက္ခ်က္ထားတာဟာ ေရကာတာက်ိဳးသြားရင္ စကၠန္႔ ၂ဝအတြင္း ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ အားလုံးေရေအာက္ေရာက္သြားမယ္။ အကုန္လုံးေပ်ာက္သြားမွာပဲ။ ေရကာတာရဲ႔ အျမင့္က မီတာ ၂ဝ၀ ရွိတယ္။ ေပ ၆ဝ၀ နဲ႔ညီမွ်တယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ ငါတို႔က လုပ္ခြင့္ျပဳမလား။ အာဏာဟာ ငါတို႔ျပည္သူေတြဆီမွာပဲရွိတယ္။
ႏွစ္ေပါင္း၅ဝ တရုတ္ေတြပိုင္ဆိုင္းသြားရင္ Sumprabum ေဒသတဝိုက္မွာက်ေနာ္တို႔ေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ Mali-Nmai Walawng မွာလဲေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ Mali-Hkrang Walawng ေဒသမွာလဲ က်ေနာ္တို႔ ေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ ဒီေဒသေတြမွာလဲ ေရကာတာပြားေတြ တည္ေဆာက္ၾကေတာ့မယ္။ ဒီေရကာတာကိစၥ အေျခခံသေဘာတူစာခ်ဳပ္ လုပ္တာ ၂၇-၃-၂ဝဝ၉ ရက္မွာျဖစ္တယ္။ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရတင္ေအာင္ျမင့္ဦးနဲ႔ တရုတ္ CPI အဖြဲ႕တို႔လက္မွတ္ေရးထိုးၾကတယ္။ ၂၀-၁၂-၂ဝ၀၉ ရက္မွာပဲ ဒီျမစ္ဆုံ ေရကာတာ စတင္ေဆာက္လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေအးနဲ႔ တရုတ္ဒုသမၼတတို႔ လက္မွတ္ေရးထိုး ၾကတယ္။ ၃-၆-၂ဝ၁ဝ မွာ ခ်ီေဖြနဲ႔ လာဇာ Laza ေရကာတာ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ သေဘာတူတယ္။ Laza ဆိုတာ Sumprabum ေအာက္နားမလိခဘက္မွာျဖစ္တယ္။ ဆက္လက္တည္ေဆာက္သြားမယ့္ ေရကာတာေတြဟာ အင္မိုင္ခဘက္မွာ Chiphwi, Wusak, Hpimaw, Hkawnglanghpu, Le-nam, ျပီးေတာ့ မလိခဘက္မွာ Laza, စုစုေပါင္း ၇ခု ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကခ်င္လူမ်ိဳးေတြ ေနမယ့္ေနရာ ဘယ္မွာမွ မရွိေတာ့ဘူး။ ဒါေတြဟာ အနာဂတ္ရဲ႕ ႀကဳံေတြ႕ရေတာ့မယ့္ အေျခအေနေတြျဖစ္တယ္။
ဒီလိုဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔တေတြ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ။ အာဏာဟာ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ ေနာင္လာေနာက္သားေတြကို အေမြဆိုးႀကီး ထားရစ္ေပးခဲ့မလား။ စဥ္းစားေတြးေခၚ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔အားလုံးရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔တေတြရဲ႕ မိခင္ႀကီးသဖြယ္ အလုပ္ေကၽြးျပဳေနတဲ့ ဧရာဝတီျဖစ္ႀကီး ထာ၀စဥ္ စီးဆင္းႏိုင္ပါေစဟု ဆႏၵျပဳရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္။ အားလုံးကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။
Fr. Paul Lum Lai
