ယူကရိန်းစစ်ပွဲ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးပွဲ — စစ်ရပ်ဖို့ စားပွဲဝိုင်းပေါ် ရေနံဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံတန် အရောင်းအဝယ် ရောက်လာပြီ
အောက်တိုဘာ ၃ ရက် စနေနေ့ မနက်ခင်း။ ယူကရိန်းစစ်ပွဲ အဆုံးသတ်ရေး အမေရိကန်-ရုရှား ဆွေးနွေးပွဲအကြောင်း သတင်းတစ်ပုဒ် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ သတင်းရဲ့ အကြောင်းအရာက စစ်ပွဲအကြောင်း မဟုတ်ဘူး — ရေနံအကြောင်း။
သတင်းတွေအရ ဆွေးနွေးပွဲစားပွဲဝိုင်းပေါ်ကို ရုရှားရေနံကုမ္ပဏီကြီး လူကွိုင်း (Lukoil) ရဲ့ နိုင်ငံတကာပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ရောင်းချမယ့် အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ရောက်လာတယ်။ တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံကျော်။ စစ်ပွဲရပ်ဖို့ ဆွေးနွေးနေတဲ့ နေရာမှာ စီးပွားရေးအရောင်းအဝယ်ပါ ဝင်ရောက်လာပြီ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ စစ်မြေပြင်မှာတော့ လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက် ရုပ်ပုံတစ်ခု ပေါ်နေတယ်။
စားပွဲပေါ်ရောက်လာတဲ့ ဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံ
အရောင်းအဝယ်ရဲ့ အကြောင်းအရာက ဒီလို။ လူကွိုင်းရဲ့ ရုရှားပြင်ပ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ — ရေနံတွင်းတွေ၊ ရေနံချက်စက်ရုံတွေ၊ ဓာတ်ဆီဆိုင်တွေ။ ဥရောပတစ်လွှားနဲ့ ကင်မရွန်းအပါအဝင် ကမ္ဘာအနှံ့ ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုစုစုပေါင်းရဲ့ တန်ဖိုးက ဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံကနေ ၂၂ ဘီလီယံအထိ ရှိတယ်။
ဒီအရောင်းအဝယ်က အသစ်စက်စက် ပေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူး။ ဇန်နဝါရီလတုန်းက လူကွိုင်းက သူ့ရဲ့ နိုင်ငံတကာပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ပုဂ္ဂလိကရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကုမ္ပဏီ ကာလိုင်းကို ဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံကျော်နဲ့ ရောင်းဖို့ သဘောတူခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်ဖို့ အမေရိကန်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုနေသေးတယ် — ပိုင်ဆိုင်မှုတွေအပေါ် ချမှတ်ထားတဲ့ အမေရိကန်ရဲ့ ပိတ်ဆို့မှုတွေကြောင့် ရုရှားပိုင်ရှင်တွေ ဆက်လက်လည်ပတ်ဖို့ ခက်ခဲနေလို့ပဲ။
အခု ဒီအရောင်းအဝယ်ကို ယူကရိန်းစစ်ပွဲ ဆွေးနွေးပွဲရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ထည့်သွင်းဆွေးနွေးနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်း ထွက်လာတာ။
ပူတင်ကိုယ်တိုင် တင်ပြခဲ့တဲ့ အဆိုပြုချက်
စိတ်ဝင်စားစရာအကောင်းဆုံးအချက်က ဒီအဆိုပြုချက်ကို ဘယ်သူက စတင်ခဲ့သလဲဆိုတာပဲ။
သတင်းတွေအရ စက်တင်ဘာ ၅ ရက်က ကရင်မလင်မှာ အမေရိကန်အထူးသံတမန် စတိဗ် ဝစ်ကော့ဖ်နဲ့ သမ္မတထရမ့်ရဲ့ သားမက် ဂျာရတ် ကပ်ရှနာတို့နဲ့ တွေ့ဆုံစဉ် ပူတင်ကိုယ်တိုင် ဒီအရောင်းအဝယ် အကြောင်းကို ဖွင့်ဟခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ပြောပုံအရ ဒါဟာ အမေရိကန်နဲ့ ရုရှားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ ပြန်လည်ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ရုရှားပြည်သူတွေကို ပြသဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုတဲ့။
အမေရိကန်ဘက်ကလည်း ဒီအဆိုပြုချက်ကို စဉ်းစားမယ်လို့ ဆိုတယ် — ကရင်မလင်နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ဖို့ အထောက်အကူဖြစ်မယ်၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာ့စွမ်းအင်ဈေးနှုန်းတွေ ကျဆင်းဖို့လည်း အကူအညီဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့။
စက်တင်ဘာ ၂၉ ရက်ကလည်း ပူတင်ရဲ့ သံတမန် ကီရီးလ် ဒမီထရီယက်ဗ်က ဝါရှင်တန်မှာ အမေရိကန်အရာရှိတွေနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး စစ်ပွဲအဆုံးသတ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေအပြင် အနာဂတ် အမေရိကန်-ရုရှား စွမ်းအင်စီမံကိန်းတွေအကြောင်းပါ ဆွေးနွေးခဲ့တယ်လို့ သတင်းတွေက ဆိုတယ်။
ဘယ်သူတွေ ပါဝင်နေသလဲ
ဒီအရောင်းအဝယ်မှာ ဘယ်သူတွေ ပါဝင်နေသလဲဆိုတာ ကြည့်ရင် ရုပ်ပုံက ပိုရှုပ်ထွေးလာတယ်။
ဦးဆောင်ဝယ်ယူမယ့်အဖွဲ့မှာ အမေရိကန်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ဘီလျံနာ တော့ဒ် ဘိုးလီ ပါတယ် — လော့စ်အိန်ဂျလိစ် ဒေါ့ဂျာ့စ် ဘေ့စ်ဘောအသင်းရဲ့ ပူးတွဲပိုင်ရှင်၊ သမ္မတထရမ့်ရဲ့ နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုတွေကို ဒေါ်လာ ၂ သန်း လှူဒါန်းခဲ့သူလည်းဖြစ်တယ်။ သူ့အပြင် ကပ်ရှနာ ဒါမှမဟုတ် ဝစ်ကော့ဖ်မိသားစုတွေနဲ့ စီးပွားရေးဆက်ဆံမှုရှိတဲ့ ကာတာနဲ့ အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စုက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေ ပါဝင်တယ်။ အမေရိကန်အစိုးရရဲ့ နိုင်ငံတကာဖွံ့ဖြိုးရေးဘဏ္ဍာရေးကော်ပိုရေးရှင်းဆိုတဲ့ အစိုးရဌာနတစ်ခုလည်း ဒီအဖွဲ့ထဲမှာ ပါဝင်နေတယ်။
အမေရိကန်အစိုးရ အရာရှိတစ်ဦးရဲ့ ပြောကြားချက်အရ ဝစ်ကော့ဖ်နဲ့ ကပ်ရှနာတို့က အမေရိကန်အစိုးရအတွက် ကြိုတင်ငွေအမြောက်အမြားနဲ့ အမြတ်အစွန်းဝေစုရရှိရေး ငွေကြေးဆိုင်ရာ စည်းကမ်းချက်တွေကို ညှိနှိုင်းကူညီနေတယ်တဲ့။ သူတို့နှစ်ဦး ကိုယ်တိုင် ဒီအရောင်းအဝယ်ကနေ အကျိုးအမြတ် ရမယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထား မရှိဘူးလို့လည်း သတင်းတွေက ဆိုတယ်။
ဒါပေမဲ့ မေးခွန်းတွေ ကျန်နေသေးတယ်။ ဝစ်ကော့ဖ်က သမ္မတရဲ့ တရားဝင်အထူးသံတမန် — ပြီးခဲ့တဲ့ မေလမှာ ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုပြီး ခန့်အပ်ခံရသူ။ ကပ်ရှနာကတော့ ဖက်ဒရယ်အစိုးရရာထူး ဘာမှမရှိဘူး — သမ္မတရဲ့ သားမက်ဖြစ်ပြီး ပထမသက်တမ်းတုန်းက အိမ်ဖြူတော်အကြံပေးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းခဲ့သူပဲ။ အခု ဒုတိယသက်တမ်းမှာတော့ အဆင့်မြင့်သံတမန်ရေးမစ်ရှင်တွေမှာ ပါဝင်နေတယ်။
သံတမန်ရေးဆွေးနွေးပွဲ ဦးဆောင်နေသူနှစ်ဦးနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေ ဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံတန် အရောင်းအဝယ်မှာ ပါဝင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က သံတမန်ရေးနဲ့ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး ဆက်နွှယ်မှုကြား ခြားနားချက်ကို မှုန်ဝါးစေတယ်။
ဒီအရောင်းအဝယ် အမှန်တကယ် ဖြစ်မြောက်ဖို့ ဝါရှင်တန်နဲ့ မော်စကို နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုမယ် — အမေရိကန်ရဲ့ ပိတ်ဆို့မှုဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအပါအဝင်။ အဲဒီခွင့်ပြုချက်ရရင် ပိတ်ဆို့မှုတွေ ရုတ်သိမ်းသွားမှာဖြစ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုတွေရဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုးက ပိုမြင့်တက်လာမယ်။
စစ်မြေပြင်မှာတော့ အရှိန်မြင့်နေဆဲ
ဒီလိုဆွေးနွေးပွဲတွေ ဖြစ်နေတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ စစ်မြေပြင်ကတော့ လုံးဝကို တခြားဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ပြောနေတယ်။
ဒီနေ့ တနင်္ဂနွေနေ့ — ဂျာမနီဝန်ကြီးချုပ် ဖရက်ဒရစ် မာ့ဇ်က ကိယက်ဗ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ သွားရောက်ခဲ့တယ်။ သူ ကြေညာခဲ့တာက စစ်ရေးအကူအညီ ယူရို ၁ ဘီလီယံနဲ့ စွမ်းအင်ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအတွက် ယူရို သန်း ၃၅၀။ ပြီးခဲ့တဲ့ မေလက ရာထူးရခဲ့တဲ့ မာ့ဇ်လက်ထက်မှာ ဂျာမနီက ယူကရိန်းရဲ့ အကြီးဆုံး စစ်ရေးအလှူရှင်ဖြစ်လာပြီ — အမေရိကန်ရဲ့ ထောက်ပံ့မှု လျော့ကျသွားတဲ့ ကွက်လပ်ကို ဖြည့်နေတာဖြစ်တယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရုရှားက ယူကရိန်းရဲ့ အခြေခံအဆောက်အအုံတွေကို တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်မြှင့်နေတယ်။ အောက်တိုဘာ ၃-၄ ရက်မှာ ရုရှားတပ်တွေက ကိယက်ဗ်မြို့က ဒါနိပါမြစ်ကူးတံတားတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ် — မြောက်ဘက်တံတားအပါအဝင်။ စစ်ပွဲအလုံးစုံ စတင်ပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ် မြစ်ကူးတံတားတွေကို ပစ်မှတ်ထားတာ ဖြစ်တယ်။
ယူကရိန်းဘက်ကလည်း တုံ့ပြန်နေတယ်။ အောက်တိုဘာ ၁ ရက်မှာ ယူကရိန်းက ပြည်တွင်းထုတ် FP-7 ပဲ့ထိန်းဒုံးကျည်ကို စစ်မြေပြင်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ပစ်ခတ်ခဲ့တယ်။ မော်စကိုအထိ ရောက်နိုင်တဲ့ နောက်မျိုးဆက် FP-9 ကလည်း ဒီဆောင်းဦးမှာ အဆင်သင့်ဖြစ်မယ်လို့ သမ္မတ ဇယ်လန်စကီးက ဆိုတယ်။ ယူကရိန်းထောက်လှမ်းရေးက ရရှိထားတဲ့ ရုရှားစီမံကိန်းစာရွက်စာတမ်းတွေအရ ပူတင်ရဲ့ မူဝါဒသစ်က အရပ်သားတွေကို မြို့တွေကနေ ထွက်ခွာသွားအောင် ဖိအားပေးဖို့ဖြစ်တယ်လို့ ဇယ်လန်စကီးက ပြောတယ်။ ယူကရိန်းကလည်း ရုရှားရေနံချက်စက်ရုံတွေကို တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်မြှင့်မယ်လို့ ကြေညာထားတယ်။
ဒေသတွင်းမှာပါ ရိုက်ခတ်မှုရှိနေတယ် — အောက်တိုဘာ ၃ ရက်က တိုက်ခိုက်မှုတွေအတွင်း ရုရှားဒရုန်းတွေ မော်လ်ဒိုဗာရဲ့ လေပိုင်နက်ကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး ခရိုင်လေးခုမှာ ပေါက်ကွဲခဲ့တယ်။ မော်လ်ဒိုဗာက ရုရှားသံအမတ်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တယ်။
ကုလသမဂ္ဂလူ့အခွင့်အရေးရုံးရဲ့ အစီရင်ခံစာအရ ၂၀၂၆ ခုနှစ် ပထမ ၈ လမှာ ယူကရိန်းမှာ အရပ်သား ထိခိုက်သေဆုံးမှု ၁၅,၀၀၀ ရှိခဲ့တယ် — ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် အလားတူကာလနဲ့ ယှဉ်ရင် ၅၅ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာတာဖြစ်တယ်။
ဒါဟာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ
ဒီတစ်ပတ်ရဲ့ ရုပ်ပုံက ဆန့်ကျင်ဘက်နှစ်ခု တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်နေတယ် — ညှိနှိုင်းစားပွဲဝိုင်းပေါ်မှာ စီးပွားရေးအရောင်းအဝယ်တွေ၊ စစ်မြေပြင်မှာတော့ အရှိန်မြှင့်တိုက်ခိုက်မှုတွေ။
ဒါကို နည်းနှစ်နည်းနဲ့ ဖတ်နိုင်တယ်။ အကောင်းဘက်က ဖတ်ရင် — စီးပွားရေးအကျိုးစီးပွားက နှစ်ဖက်စလုံးကို စားပွဲဝိုင်းမှာ ဆက်ထိန်းထားနိုင်တဲ့ ကော်တစ်ခုဖြစ်တယ်။ ပူတင်က "အမေရိကန်နဲ့ စီးပွားရေးလုပ်နိုင်သေးတယ်" ဆိုတာ ပြချင်တယ်၊ အမေရိကန်ဘက်ကလည်း "စွမ်းအင်ဈေးကျမယ်" ဆိုတဲ့ အကျိုးကို မြင်တယ်။ စစ်ပွဲကို စီးပွားရေးနဲ့ ဝယ်ယူနိုင်မယ်ဆိုတဲ့ ယုံကြည်မှုမျိုး။
ဒါပေမဲ့ အဆိုးဘက်က ဖတ်ရင်လည်း ရတယ်။ ဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံတန် အရောင်းအဝယ်က ဆွေးနွေးပွဲကို ရှေ့တိုးစေတာ မဟုတ်ဘဲ ဆွေးနွေးပွဲကို အစားထိုးသွားနိုင်တယ် — စစ်ပွဲရပ်စဲရေးထက် အရောင်းအဝယ်ပြီးမြောက်ရေးက ဦးစားပေးဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ညှိနှိုင်းရေးသမားတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေ ပါဝင်နေတာက သံတမန်ရေးရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်စေတယ်။
ဥရောပရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကလည်း ပြောင်းလဲနေတယ်။ အမေရိကန်က ရုရှားနဲ့ အရောင်းအဝယ်ဆွေးနွေးနေချိန်မှာ ဂျာမနီက ယူကရိန်းကို လက်နက်ထောက်ပံ့နေတယ်။ ဖင်လန်သမ္မတ အလက်ဇန္ဒား စတပ်ဖ်ရဲ့ ပြောကြားချက်အတိုင်းဆိုရင် ဥရောပရဲ့ အနာဂတ်လုံခြုံရေးအတွက် အခိုင်မာဆုံး အာမခံချက်တွေထဲက တစ်ခုက ယူကရိန်းစစ်တပ်ကိုယ်တိုင်ပဲ — "ဥရောပမှာ အခေတ်အမီဆုံး စစ်တပ်ဖြစ်နေပြီ" တဲ့။
တကယ့်မေးခွန်းက ဒါပဲ — စားပွဲဝိုင်းပေါ်က ဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံက စစ်မြေပြင်က အပျက်အစီးတွေကို ရပ်တန့်နိုင်မလား။ အခုအချိန်အထိ အဖြေက မထွက်သေးဘူး။ တံတားတွေ ပြိုကျနေတဲ့ ကိယက်ဗ်မှာ လူတွေက အရောင်းအဝယ်သတင်းကို မဖတ်ဘူး — ဗုံးခိုကျင်းထဲမှာ ရှိနေကြတယ်။ သံတမန်ရေးက စီးပွားရေးအရောင်းအဝယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါ စစ်ပွဲရဲ့ အဆုံးသတ်က ပိုနီးလာသလား၊ ပိုဝေးသွားသလားဆိုတာ အချိန်ကသာ ဖြေပေးလိမ့်မယ်။
