ရွေးကောက်ပွဲအရှုံးကို နှစ်ဆပြန်တုံ့ပြန်ခြင်း — စတီဖင် မီလာ အိမ်ဖြူတော်တံခါးမှူး ဖြစ်လာပြီ
နိုဝင်ဘာ ၆ ရက် သောကြာနေ့။ သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်က သူ့ရဲ့ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာမှာ ကြေညာချက်တစ်စောင် တင်လိုက်တယ်။ စာတိုလေးတစ်ကြောင်းထဲနဲ့ အိမ်ဖြူတော်ရဲ့ အရေးအကြီးဆုံးရာထူးတစ်ခုကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာ — စတီဖင် မီလာကို အိမ်ဖြူတော် စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး (White House chief of staff) အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီ။ မနက်ဖြန် နိုဝင်ဘာ ၉ ရက် တနင်္လာနေ့မှာ သူ တာဝန်စထမ်းဆောင်မယ်။
ထရမ့်ရဲ့ စကားအတိုင်းဆိုရင် မီလာဟာ "ကျွန်တော့်ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး အကြံပေးတွေထဲက တစ်ဦး" ဖြစ်ပြီး "စတီဖင်က အစကတည်းက ကျွန်တော့်နဲ့အတူ ရှိခဲ့တယ်။ သူ နားလည်တယ်" တဲ့။
ဒါဟာ သာမန် ဝန်ထမ်းအပြောင်းအလဲ မဟုတ်ဘူး။ ရွေးကောက်ပွဲမှာ အရှုံးခံခဲ့ရပြီး သုံးရက်အကြာမှာ ထရမ့်က မဲဆန္ဒရှင်တွေ ပယ်ချခဲ့တဲ့ မူဝါဒတွေရဲ့ အဓိက ရေးဆွဲသူကို အိမ်ဖြူတော်ရဲ့ တံခါးမှူးနေရာကို တင်လိုက်တာ ဖြစ်တယ်။
ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲ — ကြေညာချက်နှင့် အပြောင်းအလဲ
ကြာသပတေးနေ့ ညကတည်းက လက္ခဏာတွေ ထွက်ပေါ်နေခဲ့တယ်။ လက်ရှိ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး ဆူစီ ဝါးလ်စ်က သူ နုတ်ထွက်တော့မယ်လို့ ကြေညာခဲ့တယ်။ ဝါးလ်စ်ဟာ အမေရိကန်သမိုင်းမှာ ပထမဆုံး အမျိုးသမီး အိမ်ဖြူတော် စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး ဖြစ်တယ် — ထရမ့်ရဲ့ ရွေးကောက်ပွဲ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးကို တိတ်တိတ်လေး စီမံခန့်ခွဲခဲ့သူ၊ အစိုးရအဖွဲ့ကို နောက်ကွယ်ကနေ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားခဲ့သူ။ ထရမ့်က သူ့ကို "အထူးကောင်းမွန်တဲ့ လုပ်ဆောင်မှု" အတွက် ကျေးဇူးတင်ပြီး သူ "ထရမ့် နိုင်ငံရေးလုပ်ငန်း" ဘက်ကို ပြောင်းသွားမယ်လို့ ပြောတယ်။
နောက်တစ်နေ့မှာပဲ မီလာကို အစားထိုးခန့်အပ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်တယ်။ အချိန်ကိုက် ရွေးချယ်မှုက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး — နိုဝင်ဘာ ၃ ရက် အင်္ဂါနေ့ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲမှာ ဒီမိုကရက်တွေက အောက်လွှတ်တော်ရော အထက်လွှတ်တော်ပါ ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့တယ်။ မဲဆန္ဒရှင်တွေက ထရမ့်အစိုးရရဲ့ မူဝါဒတွေကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပယ်ချခဲ့ပြီး သုံးရက်အကြာမှာ ထရမ့်က အဲဒီမူဝါဒတွေရဲ့ အဓိက ရေးဆွဲသူကို အိမ်ဖြူတော်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာကို တင်လိုက်တာ။
စတီဖင် မီလာ ဆိုတာ ဘယ်သူ
မီလာဟာ အခု အသက် ၄၁ နှစ်။ လက်ရှိမှာ ဒုတိယ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီး ပြည်ထဲရေးလုံခြုံမှုဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ အကြံပေးအဖြစ်လည်း လုပ်ကိုင်နေတယ်။ သူက ထရမ့်နဲ့ ၂၀၁၅ ခုနှစ်ကတည်းက အတူရှိခဲ့တာ — ၂၀၁၆ ရွေးကောက်ပွဲမဲဆွယ်စည်းရုံးရေးမှာ မူဝါဒအကြံပေးနှင့် မိန့်ခွန်းရေးသားသူ၊ ပထမသက်တမ်းအစိုးရအဖွဲ့မှာလည်း အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး။
သူ့ကို လူသိများစေတာက လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး မူဝါဒတွေပဲ။ ထရမ့်အစိုးရရဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး မူဝါဒတွေကို ရေးဆွဲခဲ့သူ၊ နိုင်ငံခြားရေးမှာလည်း ပြတ်သားတဲ့ ချဉ်းကပ်မှုကို တွန်းအားပေးခဲ့သူ။ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးကာလမှာ ထရမ့်ရဲ့ မိန့်ခွန်းတွေထဲက အပြင်းထန်ဆုံး စကားလုံးအချို့က သူ့လက်ရာတွေ ဖြစ်တယ်။
အတိုချုပ်ပြောရရင် မီလာဟာ စီမံခန့်ခွဲသူမဟုတ်ဘူး — မူဝါဒရေးဆွဲသူ၊ အယူဝါဒသမား ဖြစ်တယ်။
တံခါးမှူး — အလုပ်က ဘာလဲ
အိမ်ဖြူတော် စီမံခန့်ခွဲရေးမှူးဆိုတာ ရာထူးနာမည်ထက် အများကြီး ပိုတယ်။ သူက သမ္မတဆီ ဘယ်သူ ရောက်နိုင်သလဲ၊ သမ္မတရဲ့ စားပွဲပေါ်ကို ဘာစာရွက်တွေ ရောက်သလဲ၊ အိမ်ဖြူတော် ဘယ်လို လည်ပတ်သလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်သူ — တံခါးမှူးပဲ။
ဝါးလ်စ်လက်ထက်မှာ ဒီအလုပ်က စစ်ထုတ်တဲ့ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူက တိတ်ဆိတ်ပြီး စနစ်တကျ စီမံတယ်။ အကြံအမျိုးမျိုးကို စိစစ်ပြီး သမ္မတဆီ ရောက်သင့်တာကိုပဲ ရောက်စေတယ်။ အယူဝါဒထက် စီမံခန့်ခွဲမှုကို ဦးစားပေးတယ်။
မီလာလက်ထက်မှာ အဲဒီအလုပ်က ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ တံခါးမှူးကိုယ်တိုင်က မူဝါဒရေးဆွဲသူဖြစ်နေရင် စစ်ထုတ်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူး — အယူအဆနဲ့ သမ္မတကြားမှာ ခြားနားထားတဲ့ တံတိုင်းတစ်ခု ပျောက်သွားပြီး အယူအဆကိုယ်တိုင်က တံခါးကို ကိုင်ထားသလို ဖြစ်သွားတယ်။ အရင်က စစ်ထုတ်ခဲ့တဲ့ အလုပ်က အခု ချဲ့ထွင်ပေးတဲ့ အလုပ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။
ဒါက အရေးကြီးတဲ့ ပြောင်းလဲမှုပဲ။ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူးက သမ္မတရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ပုံဖော်တတ်တယ် — ဘယ်သတင်းအချက်အလက်ကို သမ္မတ မြင်ရမလဲ၊ ဘယ်အကြံပေးကို သမ္မတ တွေ့ရမလဲ၊ ဘယ်ရွေးချယ်မှုတွေကို စားပွဲပေါ် တင်မလဲဆိုတာ သူ ဆုံးဖြတ်တယ်။ မူဝါဒရေးဆွဲသူ တစ်ဦးက အဲဒီနေရာကို ရောက်သွားရင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အယူအဆကိုပဲ သမ္မတဆီ ပို့ပေးဖို့ လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားတယ်။
ရွေးကောက်ပွဲအရှုံးကို နှစ်ဆပြန်တုံ့ပြန်ခြင်း
ဒီခန့်အပ်မှုရဲ့ အထင်ရှားဆုံး အချက်က အချိန်ပဲ။ နိုဝင်ဘာ ၃ ရက်မှာ မဲဆန္ဒရှင်တွေက ထရမ့်ရဲ့ မူဝါဒလမ်းကြောင်းကို ပယ်ချခဲ့တယ်။ သုံးရက်အကြာမှာ ထရမ့်က အဲဒီလမ်းကြောင်းရဲ့ အဓိက ဗိသုကာကို ရာထူးတိုးပေးလိုက်တယ်။
ဒါကို ဘယ်လို ဖတ်ရမလဲ။
တစ်ဖက်က ကြည့်ရင် ဒါဟာ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဆုချတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ မီလာက ထရမ့်နဲ့ အစကတည်းက အတူရှိခဲ့သူ၊ ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ခဲ့သူ။ ထရမ့်အတွက် သစ္စာစောင့်သိမှုဟာ အရည်အချင်းအားလုံးထက် အရေးကြီးတယ် — အထူးသဖြင့် အရှုံးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ။
နောက်တစ်ဖက်က ကြည့်ရင် ဒါဟာ မဲဆန္ဒရှင်တွေကို တုံ့ပြန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ "မင်းတို့ မကြိုက်ဘူးဆိုတဲ့ မူဝါဒတွေကို ငါ နှစ်ဆတိုးလုပ်မယ်" လို့ ပြောလိုက်သလိုပဲ။ စတိဗ် ဘန်နွန်လို ထရမ့်ရဲ့ အနီးကပ်အသိုင်းအဝိုင်းက လူတွေက ဒီခန့်အပ်မှုကို ချက်ချင်း ကြိုဆိုခဲ့ကြတယ် — သူတို့အတွက် ဒါဟာ အလျှော့မပေးကြောင်း ပြသတဲ့ လက္ခဏာပဲ။
တတိယ ဖတ်ရှုချက်လည်း ရှိတယ် — လက်တွေ့ကျတဲ့ တွက်ချက်မှုတစ်ခု။ ဇန်နဝါရီ ၃ ရက်မှာ ဒီမိုကရက် လွှတ်တော်သစ် ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုတော့မယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ နှစ်လကျော်အတွင်း — "lame-duck" ကာလ — ထရမ့်အစိုးရက လွှတ်တော်သစ် မထိုင်မီ လုပ်နိုင်သမျှကို အပြီးသတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ ဒီဇင်ဘာ ၁၁ ရက်မှာ အစိုးရဘတ်ဂျက် ကုန်ဆုံးမယ်။ အဲဒီကာလအတွင်း သမ္မတဘေးမှာ သူ့ရဲ့ မူဝါဒတွေကို အပြင်းထန်ဆုံး တွန်းအားပေးနိုင်မယ့်သူ ရှိဖို့ လိုတယ် — မီလာဟာ အဲဒီလူပဲ။
ဒီဖတ်ရှုချက် သုံးခုလုံး တစ်ပြိုင်နက် မှန်နိုင်တယ်။ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဆုချတာ၊ မဲဆန္ဒရှင်တွေကို တုံ့ပြန်တာ၊ လက်တွေ့ တွက်ချက်မှုတစ်ခု — ဒါတွေအားလုံးက ထရမ့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ရောနှောနေနိုင်တယ်။
ဝါးလ်စ်နဲ့ မီလာ — စတိုင်နှစ်မျိုး
ဒီအပြောင်းအလဲက လူနှစ်ဦးရဲ့ စတိုင်ကွာခြားမှုကိုလည်း ပြနေတယ်။
ဝါးလ်စ်က နောက်ကွယ်က လူပဲ။ မီဒီယာရှေ့မှာ သိပ်မထွက်ဘူး၊ မိန့်ခွန်းတွေ မပြောဘူး၊ သတင်းခေါင်းစဉ်တွေ မဖြစ်ဘူး။ သူ့အလုပ်က အစိုးရအဖွဲ့ကို ချောမွေ့အောင် လည်ပတ်စေဖို့။ ထရမ့်ရဲ့ ပထမသက်တမ်းမှာ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူးတွေ ခဏခဏ ပြောင်းခဲ့ပြီး အစိုးရအဖွဲ့ ရှုပ်ထွေးခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာကို ဝါးလ်စ်က သင်ယူထားတယ် — တည်ငြိမ်မှုကို သူ ပေးခဲ့တယ်။
မီလာက ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ။ သူက လူသိရှင်ကြား ထွက်ပြောတတ်သူ၊ အငြင်းပွားဖွယ်ရာ စကားတွေ ပြောတတ်သူ၊ သတင်းခေါင်းစဉ် ဖြစ်တတ်သူ။ သူ့ရဲ့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး မူဝါဒတွေက အမေရိကန်မှာ အငြင်းပွားမှု အကြီးမားဆုံး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူးနေရာမှာ ဒီလိုလူမျိုး ရောက်လာရင် အိမ်ဖြူတော်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံကိုယ်တိုင်က ပိုပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။
ထရမ့်က ဒုတိယသက်တမ်းရဲ့ ဒုတိယပိုင်းကို ဘယ်လို ဖြတ်သန်းချင်သလဲဆိုတာ ဒီရွေးချယ်မှုက ပြောပြနေတယ် — တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ မူဝါဒလမ်းကြောင်းကို ပိုပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား တွန်းအားပေးဖို့။
ရှေ့မှာ ဘာတွေ စောင့်ကြည့်ရမလဲ
ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုက လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါက မီလာရဲ့ အထင်ကရ ကိစ္စပဲ — ဖမ်းဆီးမှုတွေ၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးမှုတွေ၊ နယ်စပ်လုံခြုံရေးအစီအစဉ်တွေ။ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူးအနေနဲ့ သူက အဲဒီမူဝါဒတွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အိမ်ဖြူတော်ရဲ့ စက်ယန္တရားတစ်ခုလုံးကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီ။
ဒုတိယ စမ်းသပ်မှုက ဒီဇင်ဘာ ၁၁ ရက် ဘတ်ဂျက်သက်တမ်းကုန်ဆုံးရက်။ အစိုးရပိတ်သိမ်းမှု (shutdown) မဖြစ်အောင် လွှတ်တော်နဲ့ သဘောတူညီမှု လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု လွှတ်တော်က ရီပတ်ဘလီကန်လက်ထဲမှာ ရှိနေဆဲ — lame-duck လွှတ်တော်။ မီလာလက်ထက်မှာ ထရမ့်အစိုးရက ဘတ်ဂျက်ညှိနှိုင်းမှုမှာ ဘယ်လောက် ပြတ်သားမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမယ်။
တတိယ စမ်းသပ်မှုက ဇန်နဝါရီ ၃ ရက် — ဒီမိုကရက် လွှတ်တော်သစ် ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုတဲ့နေ့။ အဲဒီနေ့ကစပြီး အိမ်ဖြူတော်က လွှတ်တော်နှစ်ရပ်လုံးရဲ့ ကြီးကြပ်စစ်ဆေးမှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်။ ကြားနာပွဲတွေ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ၊ စာရွက်စာတမ်းတောင်းခံမှုတွေ။ တံခါးမှူးအနေနဲ့ မီလာက အဲဒီဖိအားတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ — ညှိနှိုင်းမလား၊ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မလား။
မြန်မာ့အရေးအတွက် အရိပ်
မြန်မာ့အရေးအတွက်တော့ ဒီခန့်အပ်မှုရဲ့ သက်ရောက်မှုက တိုက်ရိုက်ထက် သွယ်ဝိုက်ပြီး နှေးကွေးမယ့် ပုံစံ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မနေ့က ဆောင်းပါးမှာ ရေးခဲ့သလိုပဲ၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနရဲ့ အောက်တိုဘာ ၁၆ ရက် မြန်မာမဟာဗျူဟာက ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲတွေနဲ့ ရှားပါးသတ္တု လက်လှမ်းမီရေးကို တွဲထားတယ်။ အခု အိမ်ဖြူတော်ဘက်က ပိုပြီး အယူဝါဒပြင်းထန်တဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့၊ လွှတ်တော်ဘက်က ဒီမိုကရက်တို့၏ စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးမှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ပုံစံ ဖြစ်သွားပြီ။
စစ်အစိုးရနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု ခြေလှမ်းတိုင်းကို လွှတ်တော်သစ်က မေးခွန်းထုတ်နိုင်ပြီ။ ဒီမိုကရက်တို့ရဲ့ ဦးစားပေးက ပြည်တွင်းကုန်ဈေးနှုန်းနဲ့ ထရမ့်ကို စစ်ဆေးခြင်းဖြစ်ပေမဲ့ မြန်မာ့အရေးက အဲဒီစစ်ဆေးမှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ် — အထူးသဖြင့် ရှားပါးသတ္တုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုတွေကို။
ဒါဟာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ
ရွေးကောက်ပွဲအရှုံးပြီးနောက် သမ္မတတစ်ဦး လုပ်လေ့ရှိတာက လမ်းကြောင်းပြောင်းဖို့၊ အလယ်အလတ်လမ်းကို ရှာဖို့၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ပါတီနဲ့ လက်တွဲဖို့ ကြိုးစားတာ။ ထရမ့်က အဲဒီအရာ တစ်ခုမှ မလုပ်ဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး မူဝါဒရေးဆွဲသူကို အိမ်ဖြူတော်ရဲ့ တံခါးမှူးနေရာကို တင်လိုက်တယ်။
ဒါက ထရမ့်ရဲ့ နိုင်ငံရေးတွက်ချက်မှုကို ဖော်ပြနေတယ် — အလယ်အလတ်မဲဆန္ဒရှင်တွေကို ပြန်ရဖို့ ကြိုးစားတာထက် သူ့ရဲ့ အခြေခံထောက်ခံသူတွေကို စုစည်းထားဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ သူ ယုံကြည်နေတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲအရှုံးက သူ့ကို လမ်းကြောင်းပြောင်းစေမယ့်အစား သူ့ရဲ့ မူဝါဒတွေကို ပိုပြီး ပြတ်သားစွာ တွန်းအားပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်စေခဲ့တယ်။
မနက်ဖြန် နိုဝင်ဘာ ၉ ရက်မှာ မီလာက တာဝန်စထမ်းဆောင်မယ်။ အဲဒီနေ့ကစပြီး အိမ်ဖြူတော်ရဲ့ တံခါးကို ကိုင်ထားသူက စီမံခန့်ခွဲသူမဟုတ်တော့ဘူး — မူဝါဒရေးဆွဲသူ ဖြစ်သွားပြီ။ သမ္မတဆီ ရောက်မယ့် အကြံတွေ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ၊ အမေရိကန်ရဲ့ ဦးတည်ချက်တွေ — ဒါတွေအားလုံးက အဲဒီတံခါးကို ဖြတ်သွားရမယ်။
ဒီမိုကရက် လွှတ်တော်သစ် ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုဖို့ နှစ်လနီးပါး လိုသေးတယ်။ အဲဒီနှစ်လအတွင်း ထရမ့်နဲ့ မီလာတို့က ဘာတွေ လုပ်သွားမလဲဆိုတာ — အမေရိကန်နိုင်ငံရေးရဲ့ နောက်နှစ်နှစ်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။
